مزرعه

مزار ؛
برای درک مفهوم نهفته در صندوقچه اسرار آمیز کلیدواژه مَزار که با معانی مدفن مقبره تربت آرامگاه و . . . به صورت موازی ترجمه و بازتعریف می شود می توانیم از این جمله ی بسیار حکیمانه و شریف از امامان معصوم ما کمک بگیریم ؛
( حضور الزائر عند المزور )
سه کلمه ی ( حضور ، زائر ، مزور ) در این جمله در زیارت نامه ها برای اذن دخول به حرم ائمه ی مطهر دارای ارتباط ریشه ای با همدیگر می باشند.
یعنی تعریفی که کلمه ی مزار از خود برای ما دارد به معنی محل و محضری برای حضور به هم رساندن زائر و مزور دارای منظور می باشد.
از طریق قانون اولویت آوا نسبت به نگارگری و صورتگری حروف، کلمه ی زائر با ریخت و نگارش ظاهر، معنا و مفهوم حضور را برای ما قابل مشاهده می کند.
بر همین مبنا نزدیک ترین کلمات دارای ارتباط ریشه ای به لحاظ یک موقعیت کاربردی با مفهوم مشترک حضور، کلمات ( مزار مزور زائر زیارت ظاهر حضور حضرت و. . . ) می باشند.
حالا اگر بخواهیم از طریق قانون و قواعد ایجاد کلمات، پی به علت چگونگی ایجاد کلمات با ساختمان های متفاوت ببریم بدینصورت قابل تبیین خواهد بود؛
دو حرف ( ع ه ) که از طریق قانون قلب ها و منقلب شدن حروف به سمت حروف دیگر دارای نزدیکی و یک محل مشترک حلقی از صدور صوت از ابزارهای ایجاد کلام واقع شده در دهان می باشد قابل تبدیل به همدیگر می باشند.
ذات آوایی حروف حلقی که از انتهای دستگاه موسیقایی خداوند متعال واقع شده در دهان ما صادر می شود همراه با حرارت و انرژی و گرما در جریان صدور و ایجاد صوت می باشند و عینیت و انطباق این ذات آوایی با محیط پیرامون باعث ایجاد مفهوم گرم بودن و زنده بودن یک واقعیت، منطبق با یک حقیقت برای ذهن صحنه ساز و تشنه و چاوشگر و کاوشگر ما می شود.
چنانچه از طریق قانون حکمت نگارش حروف نیز به این مسیله بپردازیم حروف ( ض ظ ز ذ ) و ( ه ح ) و ( ع ئ أ ) در مبحث زبانشناختی تمایز زبان ها را به صورت خاص تر برای ما نمایان می کند.
به عنوان مثال در فرهنگ نامگذاری در دو زبان عربی و فارسی کلماتی از قبیل ؛ ( عین الله و آنیلا ) یا ( حامیدریس و آمیتریس ) و ( علی و ایلیا ) و فراوان از این مدل کلمات در پهنه واژگان و دریای لغات قابل مشاهده است.
حالا اگر از طریق قانون مصدر و بن واژه یا ریشه ی کلمات بررسی کنیم مصادری از قبیل؛ ( مصدر واحد و مصدر مزدوج و مصدر ثلاثی ) دامنه وسیعی از کلمات را پیش رویمان ایجاد می کند.
این وسعت و دامنه ی گسترده هرچه به سمت کمتر شدن حروف در ریشه پیش برود باعث ایجاد کلمات بسیار بیشتری با هویت های متفاوت تا حدودی مشترک در معنا و مفهوم می شود.
به عنوان مثال از طریق مصدر مزدوج با دو حرف ( ظ ر ) در کلمه ی صورت و زَر و زیور مرتبط با مصدر ثلاثی ( ظ ه ر ) در کلمه ی ظاهر و آذر می توانیم به مفهوم روئیت و شهود یا نور و روشنایی برسیم.
حالا اگر یک حرف را در حروف ( ظ ه ر ) به عنوان مصدر واحد در نظر بگیریم هر کلمه ای که این حروف در آن نقش آفرینی کند دارای یک سویه ی معنایی بسیار باریک با کلمات دیگری خواهد بود که این حروف در آن استفاده شده است. یعنی به دریایی از کلمات در اقیانوس عمیق واژه ها خواهیم رسید.
به عنوان مثال در خصوص حرف ( ز ) کلماتی مثل ؛ سر صورت زر زیور عصر آذر آذرخش و. . . با مفهوم مشترک رؤیت و شهود و روشنایی با کلماتی از قبیل زیارت ظاهر مزار روابطی را به ما نشان می دهد که دارای ظرایف خاصی از ارتباطات می باشد.
این ظرافت خاص را در مکالمات روزمره در اصطلاح ( عصر حاضر ) به نوعی دیگر در پیچ و تاب معنا و مفاهیم، می توانیم درک و دریافت کنیم.
یا اگر یک مثال ملموس تری بزنیم دو کلمه ی زراعت و صراحت یا محصول و حضور و ظهور و عرضه مفهوم آشکار سازی و به منسه ظهور رسیدن محصولات را در شغل کشاورزی می توانیم راحت تر درک و دریافت کنیم.
یعنی اگر در نگاه اول دو کلمه ی مزار و مزرعه را در پیش رویمان بگذارند ممکن است نتوانیم رابطه مشترکی با مفهوم حضور و ظهور ببینیم ولی وقتی این قواعد را در در جریان ایجاد کلمات استفاده می کنیم علاوه بر آن دو مفهوم حضور و ظهور، مفهوم معاصر و حاضر را نیز می توانیم دریافت کنیم.

فامیل های مقامی و نوشاد ساکنین اصلی این روستا هستند.
این روستا در دهستان بهمن قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر ( ۳۶ خانوار ) بوده است. بسیاری از جوانان این روستا به شهرهای بزرگ تر از جمله اصفهان، شیراز و تهران مهاجرت کرده اند.

جهان دید یکسر پر از کشتمند
در و دشت پر گاو و پرگوسفند.
فردوسی.
اگر کشتمندی شود کوفته
وزان رنج کارنده آشوفته.
فردوسی.
و گر کشتمندی بکوبد بپای
و گر پیش لشکر بجنبد ز جای.
فردوسی.
تو کشتمند جهانی ز داس مرگ بترس
کنونکه زرد شدستی چو گندم بخسی.
ناصرخسرو.
دانا داند کز آب جهل نروید
جز که همه دیو کشتمند و نهاله.
ناصرخسرو.
کشتمند تست عمر و تو به عقلت برزگر
هر چه کشتی بی گمان امروز فردا بدروی.
ناصرخسرو ( دیوان چ تقوی ص 462 ) .
کف جواد تو چون ابر بهارست راست
زو زده بر شوره زار ژاله چو برکشتمند.
سوزنی.
دهقان کشتمند رضای خدای باش
وندر زمین فربه دل تخم خیر کار.
سوزنی.
|| زمین زراعی. کشت. مزرعه. کشتزار : و همه زمینهای پادشاهی مساحت کردیم و بر هر جفتی زمین خراجی نهادیم از هر جفتی کشتمند یک درم و یک قفیز از آن غله زمین. . . ( ترجمه طبری بلعمی ) . ایشان [ بنی قینقاع ] هفتصد تن بودند از ضعیفان و پیران و کودکان و ایشان را کشتمند نبود چهارپایان بسیاربود. ( ترجمه طبری بلعمی ) .
هم از چارپای و هم از کشتمند
از ایشان بما بر چه مایه گزند.
فردوسی.
فرود آمد از اسب شاه بلند
شراعی زدند از بر کشتمند.
فردوسی.
بریزند خونش بدان کشتمند
برد گوشت آنکس که یابد گزند.
فردوسی ( شاهنامه چ دبیرسیاقی ج 5 ص 2118 ) .
به دخل نیک و به تربت خوش و به آب تمام
به کشتمند و به باغ و به بوستان برور.
فرخی.
ز کشتمندان زان روستای بلخ هنوز
همی کشند سر و پای کشته بر زنبر.
عنصری.
دو منزل زمین تا لب هیرمند
بد آب خوش و بیشه و کشتمند.
اسدی.
به نزد سراندیب کوهی بلند
پر از بیشه و مردم و کشتمند.
اسدی.
همی تا بر آید به هر کشتمندی
همی تا بروید به هر مرغزاری.
مسعودسعد.
درخت بارور در کشتمندان
چو بنشاندند رستند از دمندان.
زراتشت بهرام.
|| کشاورز. دهقان. زارع :
به شهری کجا برگذشتی سپاه
نیازاردی کشتمندی براه.
فردوسی.
وگر برف و باد سپهر بلند
بدان کشتمندان رساند گزند.
فردوسی.

شمارگان هجا 3
منبع لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی عمید
فرهنگ فارسی معین
فرهنگ واژه های سره
فرهنگ فارسی هوشیار