مرضیه فاضل

گویش شهرکردی، به طور کنایه آمیز به کسی گویند که با وجود گرم بودن هوا، لباس های گرم و زمستانی بپوشد، بخاری روشن کند، پتوی کلفت بیندازد و . . . چوم: س ...

( مانند ) تو شیربرنج دنبال قلیه گشتن

( همچنین ) اوشا ( بخوانید اُشا ) در گویش شهرکردی به معنای حیاط است.

( همچنین ) مِی: در گویش شهرکردی به معنای مگر یا مگه است.

در گویش شهرکردی، به معنای هر نوعی از کفش به کار می رود.