پاسخ‌های Z.Ard1996

این ضرب‌المثل به این معناست که «مهمان، محبوب خدا و مایه برکت است، اما اگر شب را هم بماند، باعث زحمت و دردسر می‌شود». در فرهنگ ایرانی، ماندن بیش از حد مهمان (بیش از سه روز) خلاف مهمان‌نوازی شمرده می‌شود. مضمون این ضرب‌المثل با این بیت از باب اول گلستان سعدی همخوانی دارد: «و مهمان، عزیز است تا سه روز و روز چهارم واجب است که خاک بر سرش کنند»

بخش اول اسکندرنامه، شرف نامه نام  دارد.