اسم فارسی - صفحه 38

شاه پرند

نام نوعی ساز

نام نوایی قدیمی در موسیقی

دختر شایسته، ( شایان، دخت = دختر ) دختر شایسته و سزاوار

جواهر ماه

آراینده شب

ماه، زیباروی، درخشنده

پروانه، خفاش

دختر شب

زیبایی شب، ناز شب

شب رنگ، ( در قدیم ) سیاه رنگ ( اسب )، ( در موسیقی ایرانی ) از الحان باربد، کنایه از آسمان، زمانه، ر ...

مانند شب

نام زنی در زمان خسروپرویز پادشاه ساسانی

مامک، مادر، خطاب محبت آمیز به فرزند دختر، ان ( نسبت ) ) منسوب به مامک

دختر ماندنی و پایدار، ( مانا = ماندنی و پایدار، دخت = دختر ) دختر ماندنی و پایدار

دختر ازدهاک پادشاه ماد و زن کبوجیه پادشاه فارس و مادر کورش بزرگ، ( = ماندانا ) ( اَعلام ) دختر ازده ...

دختر جاویدان

نام روستایی در نزدیکی بجنورد

بی نظیر و بی همتا، دهی از دهستان جلگا در بخش کوهک شهرستان فیروزآباد، همچنین بی نظیر و بی همتا

مانند زندگی ماندگار

دانشمند و دانا

ماه خوب و زیبا

آفریده ی ماه، ( در شاهنامه ) نام دختر تور، نام دختر بزرگ برزین و نام همسر ایرج و مادر بزرگ منوچهر پ ...

بانوی ماه، زنی که چون ماه می درخشد

( به مجاز ) کامیاب و خوشبخت، سفیدبخت

بهتر از ماه

ماه ( فارسی ) + بی بی ( ترکی ) بانویی که چون ماه زیبا و نورانی است

دارای زیبایی ای چون زیبا یی ماه

زیبا و لطیف چون ماه و پرند

ترکیب دو اسم ماه و ثمین ( دختر زیباروی و با ارزش )

ماه ( فارسی ) + جبین ( عربی )، مه جبین

آنکه چهره ٔ او مانند ماه تابان باشد، ماه چهره، ماهرو، زیبارو، صاحب چهره ٔ تابان و درخشان همچون ماه، ...

ترکیب دو اسم ماه و چهره ( زیبا و صورت )، ماه چهر، آن که چهره اش چون ماه تابان و درخشان است، زیبارو

بانویی که چون ماه زیباست

ماه ( فارسی ) + خانم ( ترکی ) بانویی که چون ماه زیباست

نام فرشته ای

ماهرو، ماهرخ، ماه چهر، زیبارو، ( = ماه چهر )

زیور و زینت ماه

چون ماه، به سان ماه، ( به مجاز ) زیبارو، ( ماه، سا ( پسوند شباهت ) )

ترکیب دو اسم ماه و ستی ( زیبا و بانو )، ( ماه، ستّی ( مخفف سیدتی ) ) ماه خانم، ماه بانو

ماه لطیف

ماه و روشنایی ماه، ( مجاز ) زیبارو، به معنی ماه و روشنایی ماه است چنانکه خورشید، یعنی روشنایی خور، ...

ترکیب دو اسم ماه و فروز ( زیبا و تابش )، افروزنده ی ماه، روشن کننده ی ماه، ( به مجاز ) زیبارو

عالم ( عربی ) + تاج ( فارسی ) آن که چون تاجی بر سر عالم می درخشد

ترکیب دو اسم ماه و فروغ ( زیبا و روشنی )، فروغ و روشنایی ماه، ( به مجاز ) زیبارو

ماه ( فارسی ) + لقا ( عربی )، مه لقا مه لقا

ترکیب دو اسم ماه و نیلا ( زیبا و آبی دریا )، ( فارسی ـ سنسکریت ـ فارسی )، ماه کبود رنگ، ماه آسمان ک ...

منسوب به ماه، ( به مجاز ) زیبا و دوست داشتنی، ( ماه، ا ( پسوند نسبت ) )، م ماه

منسوب به ماه، دختر ارمنشاه شاه ماچین در داستان سمک عیار

همتای ماه، لنگه ماه، ( به مجاز ) زیبارو، مهتا، مانند ماه

آن که تاج او چون ماه می درخشد

ماه تنها، اسمی است مازندرانی، در گویش مازندران ماه تنها

آن که مانند ماه زیباست

ریزنده ماه، ( به مجاز ) زیباروی، ( ماه، ریز= جزء پسین بعضی از کلمه های مرکّب به معنی «ریزنده» )

زاده ماه، زیبا

مانند ماه

آن که چون ماه و گل زیباست، زیبا روی، ان که چون ماه و گل زیباستف زیبا روی

صاحب ماه

هاله ماه

عشق سوزان، شور عشق