گجیل یکی از محله های تاریخی و کهن شهر
تبریز است. این محله در بین چهار محلهٔ راسته کوچه، کوچه باغ،
میارمیار و
ویجویه واقع شده است.
گورستان تاریخی گجیل که به «گورستان عرفا» معروف بود، در دوران
پهلوی تخریب شد و در محل آن،
باغ گلستان ( نخستین پارک شهر تبریز ) احداث گردید. این گورستان به همراه گورستان های
سرخاب ( شعرا ) و
چرنداب ( وزرا ) از جملهٔ مشهورترین گورستان های شهر تبریز بوده است.
گجیل در لغت به معنای محل پرازدحام و شلوغ است. این محله از قدیم به عنوان استراحت گاه کاروانیان و محل فروش میوه و محصولات کشاورزی شهرها و روستاهای پیرامون تبریز شناخته می شده است. درب تاریخی گجیل که برج ها و تاق های بلندی داشته و یکی از درب های نه گانهٔ تاریخی شهر تبریز محسوب می شده، در سال ۱۳۳۸ خورشیدی و در جریان احداث
خیابان فلسطین ( ملل متحد ) توسط شهرداری وقت تخریب گردید
در دوران پهلوی، شهربانی براساس طرحی سعی در متمرکزکردن مشاغل ناهنجار اجتماعی و به تبع آن اراذل و اوباش در این محله برآمد و نتیجهٔ آن تبدیل گجیل به یک منطقهٔ نامطلوب و ناخوشایند شهری شد. در سال ۱۳۴۵ خورشیدی، پایانهٔ مسافربری شهر تبریز در ضلع شرقی این محله احداث گردید و همین امر باعث شلوغی و رفت و آمد مسافران در این منطقه گردید.
کمال خجندی در وصف این محله می گوید:[ ۱]
