فلسفه در عصر تراژیک یونانیان ( آلمانی: Philosophie im tragischen Zeitalter der Griechen ) کتاب ناقصی از فریدریش نیچه است. این کتاب یک نسخه پاک از یادداشت های نیچه بود و به قصد انتشار تهیه کرده بود. این یادداشت ها در حدود سال ۱۸۷۳ نوشته شده است. در این کتاب فریدریش نیجه دربارهٔ پنج فیلسوف یونانی از قرن ششم و پنجم قبل از میلاد بحث کرد. آنها تالس، آناکسیماندر، هراکلیتوس، پارمنیدس و آناکساگوراس هستند. وی در یک زمان قصد داشت شامل دموکریتوس، امپدوکلس و سقراط باشد. این کتاب پس از توضیح و بحث در مورد جهان شناسی آناکساگوراس به طور ناگهانی پایان می یابد.
نیچه اظهار داشت که می خواهد چشم انداز افراد بسیار شایسته ای را که از ۶۰۰ سال قبل از میلاد تا ۴۰۰ سال قبل از میلاد در یونان باستان نشأت گرفته اند، ارائه دهد. "وظیفه این است که آنچه را که باید همیشه دوست داشته و از آن احترام بگذاریم، در معرض دید قرار دهد. نیچه می خواست که انسان های آینده بتوانند بگویند: بنابراین این وجود داشته است؛ که حداقل یک بار، و به شکل انسان شباهت دارد.
نیچه با انتخاب تنها چند آموزه برای هر فیلسوف، امیدوار بود که شخصیت هر فیلسوف را به نمایش بگذارد.
تالس پیشنهاد کرد که آب منشأ همه چیز است. نیچه ادعا کرد که به سه دلیل باید جدی گرفته شود.
• این بیانیه ای در مورد منشأ اولیه همه چیز ارائه می دهد.
• از زبانی استفاده می کند که هیچ ارتباطی با افسانه و افسانه ندارد.
• این چشم انداز را منعکس می کند که همه چیز واقعاً یکی است.
تعمیم تالس نتیجه تخیل و تشبیه خلاق بود. او از دلیل، دلیل منطقی، افسانه یا تمثیل استفاده نکرد. این اولین تلاش برای تفکر در مورد طبیعت بدون استفاده از افسانه های مربوط به خدایان بود. با این حال، او می خواست به جای تلاش برای کسب دانش از همه چیز، یکی از ویژگی های مهم مشترک همه چیز را بداند.
آناکسیماندروس که در شهر ملط زندگی می کرد، اولین فیلسوفی بود که سخنان خود را نوشت. مشهورترین متن وی این است: "منشأ آینده برای چیزهای موجود این است که ویرانی نیز بنا به ضرورت در آن اتفاق می افتد؛ زیرا آنها بر اساس ارزیابی زمان مجازات و مجازات یکدیگر را برای بی عدالتی خود پرداخت می کنند. " این بیان بدبینانه وجود را به عنوان چیزی که نباید باشد ارائه داد. هر چیز مشخصی باید پس از مدتی کوتاه، مجدداً به منبع نامعلوم ( آپایرون ) خود برسد. این منبع همچنین نمی تواند قطعی باشد؛ بنابراین نامحدود است و از بین نمی رود.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفنیچه اظهار داشت که می خواهد چشم انداز افراد بسیار شایسته ای را که از ۶۰۰ سال قبل از میلاد تا ۴۰۰ سال قبل از میلاد در یونان باستان نشأت گرفته اند، ارائه دهد. "وظیفه این است که آنچه را که باید همیشه دوست داشته و از آن احترام بگذاریم، در معرض دید قرار دهد. نیچه می خواست که انسان های آینده بتوانند بگویند: بنابراین این وجود داشته است؛ که حداقل یک بار، و به شکل انسان شباهت دارد.
نیچه با انتخاب تنها چند آموزه برای هر فیلسوف، امیدوار بود که شخصیت هر فیلسوف را به نمایش بگذارد.
تالس پیشنهاد کرد که آب منشأ همه چیز است. نیچه ادعا کرد که به سه دلیل باید جدی گرفته شود.
• این بیانیه ای در مورد منشأ اولیه همه چیز ارائه می دهد.
• از زبانی استفاده می کند که هیچ ارتباطی با افسانه و افسانه ندارد.
• این چشم انداز را منعکس می کند که همه چیز واقعاً یکی است.
تعمیم تالس نتیجه تخیل و تشبیه خلاق بود. او از دلیل، دلیل منطقی، افسانه یا تمثیل استفاده نکرد. این اولین تلاش برای تفکر در مورد طبیعت بدون استفاده از افسانه های مربوط به خدایان بود. با این حال، او می خواست به جای تلاش برای کسب دانش از همه چیز، یکی از ویژگی های مهم مشترک همه چیز را بداند.
آناکسیماندروس که در شهر ملط زندگی می کرد، اولین فیلسوفی بود که سخنان خود را نوشت. مشهورترین متن وی این است: "منشأ آینده برای چیزهای موجود این است که ویرانی نیز بنا به ضرورت در آن اتفاق می افتد؛ زیرا آنها بر اساس ارزیابی زمان مجازات و مجازات یکدیگر را برای بی عدالتی خود پرداخت می کنند. " این بیان بدبینانه وجود را به عنوان چیزی که نباید باشد ارائه داد. هر چیز مشخصی باید پس از مدتی کوتاه، مجدداً به منبع نامعلوم ( آپایرون ) خود برسد. این منبع همچنین نمی تواند قطعی باشد؛ بنابراین نامحدود است و از بین نمی رود.
