دوره هی ان

دانشنامه عمومی

دوره هی آن. دوره هِی آن ( به ژاپنی: 平安時代, Heian jidai ) در تاریخ ژاپن فاصله زمانی سال های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در بر می گیرد. [ ۱] با دوره هِی آن دوران تاریخ باستانی ژاپن به آخر می رسد و عصر فئودالی آغاز می شود. نام این دوره از پایتخت آن هِی آن کیو می آید که امروز کیوتو نامیده می شود. خاندان فوجی وارا قدرتمندترین خانواده در دوره هِی آن بود.
خاندان فوجی وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خانواده امپراتور و با تصرف مقام های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و این چنین بود که آرام آرام نظامی ها به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت. [ ۲]
در این دوران تائوئیسم و آیین بودایی، به ویژه شاخه مهایانه آن، گسترش بیشتری پیدا کرد. هر چند که زبان چینی زبان رسمی دربار بود، اما معرفی سیستم هجانمای کانا که هیراگانا و کاتاکانا از آن ریشه گرفت، سبب پیشرفت روزافزون ادبیات ژاپنی شد.
در این دوره مظهر خوبی زیبایی بود، نه بخشندگی و صداقت. زیبایی برای مردان داشتن ریش کوتاه نوک دار بود. زنان صورت خود را با پودر سفید می کردند و گونه ها را سرخاب می زدند. زنان همچنین لب ها را ماتیک سرخ می زدند، به گونه ای که کوچکتر به نظر بیاید و خط ابرو را بالا می بردند.
• ۷۸۴: امپراتور کانمو پایتخت را از نارا به ناگائوکا - کیو ( کبوتو ) انتقال داد.
• ۷۹۴: امپراتور کانمو نام پایتخت را به هی آن - کیو ( کبوتو ) تغییر داد.
• ۸۰۴: راهب بودایی سایچو ( نام پس از مرگ، دنگیو دایشی ) فرقه تندای را معرفی کرد.
• ۸۰۶: راهب کوکای ( نام پس از مرگ، کوبو دایشی ) فرقه شینگون ( تانتریک ) را معرفی کرد.
• ۸۱۹: کوکای صومعهٔ کوه کویا را در بخش شمال شرقی استان واکایاما کنونی بنیانگذاری کرد.
• ۸۵۸: امپراتور سیوا حکم خاندان فوجیوارا را آغاز کرد.
• ۸۹۵: سوگاوارا نو میچی زانه در مقابل هیئت اعزامی ژاپنی به امپراتوری چین ایستادگی کرد.
• ۹۹۰: سی شوناگون کتاب ماکورا نو سوشی را نوشت.
• ۱۰۰۰–۱۰۰۸: موراساکی شیکیبو داستان گنجی را نوشت.
• ۱۰۵۲: بیودواین ( در نزدیکی کیوتو ) توسط فوجیوارا نو یوریمیچی ساخته شد.
• ۱۰۶۸: امپراتور گو - سانجو خاندان فوجیوارا را برانداخت.
• ۱۰۸۷: امپراتور شیراکاوا از قدرت کناره گیری کرد و تبدیل به یک راهب بودایی شد.
• ۱۱۵۶: تایرا نو کیوموری خاندان میناموتو را شکست می دهد و قدرت را به دست می گیرد.
• ۱۱۸۰ ( ژوئن ) : پایتخت به فوکوهارا - کیو ( کوبه ( شهر ) انتقال یافت.
• ۱۱۸۰ ( نوامبر ) : پایتخت به هی آن - کیو ( کیوتو ) بازگشت.
• ۱۱۸۵: پس از شکست خاندان تایرا در جنگ گنپی، میناموتو نو یوریتومو با حمایت خاندان هوجو قدرت را به دست می آورد، و تبدیل به اولین شوگون ژاپن می شود، در حالی که امپراتور ژاپن ( یا میکادو ) تبدیل به یک امپراتور دست نشانده می شود.
عکس دوره هی آنعکس دوره هی آن
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

پیشنهاد کاربران

دوره هِی آن ( به ژاپنی: 平安時代, Heian jidai ) در تاریخ ژاپن فاصله زمانی سال های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در بر می گیرد. [۱] با دوره هِی آن دوران تاریخ باستانی ژاپن به آخر می رسد و عصر فئودالی آغاز می شود. نام این دوره از پایتخت آن هِی آن کیو می آید که امروز کیوتو نامیده می شود. از دوره نارا تا به امروز، قدرت واقعی هیچگاه در دستان امپراتور نبوده است و سران نظامی ( شوگونها ) و نجبای دربار اقتدار حقیقی را در دست داشته اند. خاندان فوجی وارا قدرتمندترین خانواده در دوره هِی آن بود.
...
[مشاهده متن کامل]

محتویات [نمایش]
خاندان فوجی وارا [ویرایش]
خاندان فوجی وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خانواده امپراتور و با تصرف مقام های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و اینچنین بود که آرام آرام نظامی ها به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت. [۲]
مذهب و زبان [ویرایش]
در این دوران بودیسم، تائوئیسم و آیین بودایی، به ویژه شاخه مهایانه آن، گسترش بیشتری پیدا کرد. هر چند که زبان چینی زبان رسمی دربار بود، اما معرفی سیستم هجانمای کانا که هیراگانا و کاتاکانا از آن ریشه گرفت، سبب پیشرفت روزافزون ادبیات ژاپنی شد.
زیبایی [ویرایش]
در این دوره مظهر خوبی زیبایی بود، نه بخشندگی و صداقت. زیبایی برای مردان داشتن ریش کوتاه نوک دار بود. زنان صورت خود را با پودر سفید می کردند و گونه ها را سرخاب می زدند. زنان همچنین لب ها را ماتیک سرخ می زدند، به گونه ای که کوچکتر به نظر بیاید و خط ابرو را بالا می بردند.
پانویس [ویرایش]
↑ «دوره هِی آن، دانشنامه بریتانیکا».
↑ «دوره نارا و هِی آن ۱۱۸۵ - ۷۱۰ , japan - guide. com».
منابع [ویرایش]
«ویکی پدیای انگلیسی».
این یک نوشتار خُرد پیرامون ژاپن است. با گسترش آن به ویکی پدیا کمک کنید.
[نمایش]
ن • ب • و
امپراتوران امپراتوری ژاپن
[نمایش]
ن • ب • و
موضوعات ژاپن
رده ها: دوره هی آن تاریخ ژاپن
تاریخ ژاپن
تاریخ ژاپن
پارینه سنگی ۳۵٬۰۰۰ - ۱۴٬۰۰۰ ق. م.
دوره جومون ۱۴٬۰۰۰ - ۴۰۰ ق. م.
دوره یایویی ۴۰۰ ق. م. ۲۵۰ ب. م
دوره کوفون ۲۵۰–۵۳۸
دوره آسوکا ۵۳۸–۷۱۰
دوره نارا ۷۱۰–۷۹۴
دوره هِی آن ۷۹۴–۱۱۸۵
دوره کاماکورا
۱۱۸۵–۱۳۳۳
تجدید حیات کن مو
۱۳۳۳–۱۳۳۶
دوره موروماچی ( آشی کاگا )
۱۳۳۶–۱۵۷۳
دوره نان بوکو - چو
۱۳۳۶–۱۳۹۲
دوره سن گوکو
۱۴۷۶–۱۵۷۳
دوره آزوچی - مومویاما
۱۵۶۸–۱۶۰۳
دوره تجاری نان بان
دوره ادو ( توکوگاوا )
۱۶۰۳–۱۸۶۸
باکوماتسو
دوره مِی جی ۱۸۶۸–۱۹۱۲
تجدید حیات مِی جی
دوره تای شو ۱۹۱۲–۱۹۲۶
ژاپن در جنگ جهانی اول
دوره شووا ۱۹۲۶–۱۹۸۹
نظامی گری ژاپن
اشغال ژاپن
دوره هِی سه ی ۱۹۸۹ تا امروز
قس عربی
فترة هییآن ( یالیابانیة: 平安時代 ) ما بین ( 794 - 1185 م. ) : من فترات التاریخ الیابانی.
محتویات [اعرض]
[عدل]مقدمة
حملت فترة هییآن ( 平安時代 ) معها عهداً من الرخاء دام حوالی 350 سنة. مع بدایة القرن التاسع، استطاع البلاط الإمبراطوری أن یبسط هیمنته على کامل الجزر الرئیسیة للأرخبیل الیابانی، الاستثناء الوحید کان جزیرة هوکایدو ( 北海道 ) ، شمال هنشو إلا أن هذا لم یمنع من قیام حملات عسکریة منظمة للحد من سیطرة الأهالی المحلیین أو مایعرف باسم الـآینو ( 蝦夷 ) ، السکان الأصلیین للجزیرة.
[عدل]هیمنة الفوجی - وارا
ابتداءً من النصف الثانی من القرن التاسع، أخذت السلطة الحقیقة فی الإفلات من العائلة الحاکمة وأصبحت بین أیدی الـفوجی - وارا ( 藤原 ) . . تمکن أفراد هذه العائلة من وضع سیاسة سمحت لهم بالسیطرة على اثنین من المناصب الحساسة فی الدولة، منصب الوصی أو الـسیشو ( 摂政 ) - کان یتولى أمر الإمبراطور قبل بلوغه سن الرشد - ومنصب الحاجب ( کبیر المستشارین ) أو الـکانباکو ( 関白 ) - کان یتولى شؤون الإمبراطور بعد سن الرشد - . عندما توفى الإمبراطور مونتوکو ( 文徳天皇 ) سنة 858 م. تارکاً العرش للإمبراطور سه - ئیوا ( 清和天皇 ) الذی کان عمره ثمان سنوات، أصبح المجال أمام جده فوجی - وارا نو یوشی - فوسا مفتوحاً، لیستولى على مقالید الحکم مع اتخاذه لقب الوصی، مرسخاً بذلک لعادة استمرت حتى نهایة القرن العاشر. منذ ذلک العهد سیطرت العائلة على کل المقالید الرسمیة فی البلاط ثم امتدت السیطرة حتى شملت الإدارة. دأبت هذه العائلة جیلاً بعد جیل على تزویج إحدى بناتها من ابن الإمبراطور الحالی، فکانوا کلما ولد صبی جدید یقومون بعقد قرانه على بنت من بنات الـفوجی - وار. یقومون بعدها بإجبار الإمبراطور على التنازل لصالح ابنه والذی غالباً ما یکون حدیث السن، فیتم وضعه تحت وصایة کبیر عائلة فوجی وارا.
تمیزت فترة الـفوجی - وارا بتطور ثقافة وطنیة یابانیة متحررة من التأثیرات الکوریة والصینیة. کان عهد فوجی - وارا نو میتشیناغا ( 藤原道長 ) من أبرز الفترات التی عرفها الیابان أثناء حکم هذه العائلة. عاشت الثقافة الوطنیة أزهى عصورها فی بلاط فترة هیی - آن. فی المیدان الأدبی برزت نساء أدیبات مثل موراساکی شیکیبو ( 紫 式部 ) ، صاحبة قصة جنجی ( 源氏物語 ) ، أو شیئـی شوناغون ( 清少納言 ) ح ( 965 - ؟؟؟؟ م. ) .
عرفت الفترة أیضاً ضعفاً للإدارة المرکزیة، فأثر ذلک على الجانب الاقتصادی. کانت اثنتان من أهم الطوائف البوذیة آنذاک: تندائی وشنغون من أهم المستفیدین من هذا الضعف، فتمکنتا من الحصول على أراض شاسعة، ثم ن . . .

بپرس