[ویکی فقه] جَذْرِ أَصَم، یکی از شبهات مهم منطقی می باشد.
این شبهه را ابتدا منطق دانان مِگاری ( مگارا از شهرهای یونان ) و رواقی مطرح کردند. بحث و تأمل در این شبهه، در بیش از ۲۳ قرن، موجب طرح تقریرهای مختلف، صورت های تقویت شده و عرضه راه حل های گوناگون برای آن شد و لوازم و آثار فراوانی را در منطق ، معرفت شناسی و علم کلام پدید آورد.
وجه تسمیه
دانشمندان مسلمان در قرن هفتم آن را شبهه جذر أصم خواندند، زیرا صعوبت و سختی حل آن، به جذر عدد أصم (گنگ) شباهت دارد.
موضوع این شبهه
شبهه جذر أصم در باره جمله ای است که صدق آن و صدقِ نقیضِ آن، مجموعاً، به تناقض می انجامد. تقریر نخست شبهه جذر أصم به صورت گزاره واحدی مطرح شد که متضمن حکم به کذب خود است و به همین دلیل «متناقض با خود» است که نخستین صورت آن، به بیان اپیمنیدس ، از اهالی کرت ، در یونان باستان چنین است : «همه اهالی کرت دروغگویند.» اوبولیدس ملطی ، جانشین اقلیدس مگاری، این معما را به صور گوناگون بیان کرده است: ۱) اگر من دروغ می گویم، آیا من راست می گویم ؟ ۲) این جمله صادق نیست، آیا این جمله صادق است ؟ ۳) من می گویم یا می نویسم : «جمله ای که در این سطر آمده (همین جمله) دروغ است» در همه این جملات با گزاره هایی مواجهیم که اگر صادق باشد نیست و اگر صادق نباشد هست.
دیدگاه اندیشمندان مسلمان
...