ل

[ویکی الکتاب] معنی لـِ: برای - برای اینکه (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "وَلْتَنظُرْ")
معنی لـَ: حتماً - البته - سوگند می خورم یا می خوریم (در عباراتی نظیر "لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ " سوگند می خوریم که اگر شما خارج شدید ما هم با شما خارج می شویم)
معنی حَاشَ لِـ: منزه است - از هر عیبی مبری است
معنی مَا کَانَ لِـ: سزاوار نیست که (مثل عبارت "وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَی ﭐللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن یَکُونَ لَهُمُ ﭐلْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ")
معنی لِکَیْ: تا ("لِکَیْلَا" = لِـ + کَیْ + لَا)
معنی لْیَکُونُواْ: باید که باشند (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیَکُونُواْ ")
معنی لَقَدْ: حتماً و یقیناً - سوگند می خورم یا می خوریم که محققاً و یقیناً (ترکیب لـَ وقدْ ،در کتب لغت مصارف دیگری نیز برای "قَدْ "گفته اند که در قرآن کاربرد ندارد)
معنی لْتَکُن: باید که باشد (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "وَلْتَکُن")
معنی لْیَأْتِ بـِ: باید که بیاورد (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیَأْتِ ")
معنی لْیَأْتِکُم بـِ: باید که برای شما بیاورد (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیَأْتِکُم ")
معنی لْیَأْتِنَا بـِ: باید که برای ما بیاورد (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیَأْتِنَا ")
معنی لْیأْتُواْ: باید که بیاورند (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیأْتُواْ")
معنی لْیَأْخُذُواْ: باید که بگیرند (ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "وَلْیَأْخُذُواْ")
معنی لْیَأْکُلْ: باید که بخورد(ترکیب لـِ با فعل مضارع نیز فعل امر می سازد و چنانچه قبل از آن حروف ربط "وَ" ،"ثُمَّ" یا "فـَ" بیاید ، این لام ساکن می شود مثل "فَلْیَأْکُلْ")
ریشه کلمه:
ل (۳۸۴۲ بار)

ل حرف بیست وهفتم در الفبای فارسی، حرف بیست وسوم در الفبای عربی و دوازهمین حرف از حروف الفبای عبری ( لَمِد ל ) است. نام این حرف «لام» است.
• الفبای عبری
• الفبای فارسی
• الفبای فنیقی
• حروف عربی
• همه مقاله های خرد
• مقاله های خرد زبان شناختی

بیست وهفتمین حرف از الفبای فارسی و حرف بیست وسوم از الفبای عربی (ابتثی) و حرف دوازدهم از الفبای ابجدی است. در حساب جمل معادل ۳۰ محسوب می شود. در عبری Lamed و در یونانی La(m)bda است. از نظر آوایی نمایندۀ صامتِ لثوی ـ روان است، نام آن «لِ=le» و «لام=lam» است. حرف «ل» در کتب لغت، رمزِ جبل است و در نجوم و احکام، رمزِ زحل و در تقویم رمز شوّال و در اوزان و مقادیر، رمز مثقال. این حرف به صورت متصل در اوّل، که فقط به حرف بعد می چسبد، به شکل «ل » می آید مثل لاله، ناله، و در وسط، که هم به حرف قبل و هم به حرف بعد می چسبد، به شکل «ـل » می آید. مثلِ علم و در پایان، که فقط به حرف قبل می چسبد، به شکل «ـل» می آید، مثلِ عمل، و به صورت منفصل در پایان می آید، مثلِ دل.