پیشنهاد‌های علی باقری (٤٠,٢٩١)

زن کردن ؛ زن بردن. کسی را به زنی اختیار کردن. ( از ناظم الاطباء ) . زن گرفتن. عروسی کردن با زنی : تو دانی که نبود مگر ز ابلهی هر آنکو کند زن ، به دست ...

زن خواسته ؛ مرد کدخدا. ( ناظم الاطباء ) .

زن دادن ؛ ایهال. ( زوزنی ) . املاک. تزویج. ( منتهی الارب ) .

زن جلبی کردن ؛ قوادی کردن. ( ناظم الاطباء ) .

زن خواستن ؛ خواستگاری کردن. ( فرهنگ فارسی معین ) . زن بردن. زن کردن. عروسی کردن. نکاح کردن. ازدواج کردن. کسی را به زنی اختیار کردن. ( ناظم الاطباء ) ...

زن جلب ؛ دشنامی است مردان را. آنکه زن تباهکار دارد. دیوث. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) . قواد و دیوث و کسی که زن خود را به حریف برد. ( ناظم الاطباء ) .

زن جلبی ؛ قوادی. دیوثی. ( ناظم الاطباء ) .

زن بردن ؛ در تداول ، زن گرفتن. زن کردن. رجوع به ترکیب زن کردن شود.

زن بابا ؛ نامادری. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) .

زنان خوانده ؛ زنهایی که می برند عروس را نزد شوهرش. ( ناظم الاطباء ) .

زنان خوانده ؛ زنهایی که می برند عروس را نزد شوهرش. ( ناظم الاطباء ) . - || زنهایی که دعوت شده اند در مجلس عروسی. ( ناظم الاطباء ) .

نیک زن ؛ زنی نیک و پارسا. || نامرد. جبون. ترسان. بیدل. کم جرأت. ( ناظم الاطباء ) .

زن بودن ؛ کنایه از حقیر و کم مایه و بی ارزش بودن : آنکه نه گوید نه کند زن بود نیم زن است آنکه بگفت و نکرد. مولوی.

برادرزن ؛ برادر زوجه.

مرد و زن ؛ مذکر و مؤنث. ( ناظم الاطباء ) .

ناپاک زن ؛ زنی بدکار و ناخویشتن دار.

نیک زن ؛ زنی نیک و پارسا.

شاه زن ؛ ملکه . ( فهرست ولف ) .

شیرزن ؛ زنی چون شیر توانا و بی باک.

به زنی خواستن ؛ خواستگاری کردن.

به زنی کردن دختر یا زنی را ؛ او را به زوجیت گرفتن. ازدواج کردن با آن زن یا دختر. ( یادداشت ایضاً ) .

به زنی آوردن ؛ ازدواج کردن. نکاح بستن. ( ناظم الاطباء ) . زوجیت. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) .

زنه ؛ بمعنی زن است. ( آنندراج ) .

زن مرد ؛ زنی چون مرد به خلق و خوی و معرب این کلمه زنمردة است. رجوع به محیط المحیط ص 890 و زن مرده شود.

زن مردانه ؛ زن که متصف به صفات مرد باشد و زن جنگجو. ( ناظم الاطباء ) .

زن مَرده ؛ زن مردصفت و جنگجوی. ( ناظم الاطباء ) . زنی بلندبالا و لاغر و شبیه به مردان در خوی و طرز. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : منیت بزنمردة کالعصا ...

زنکه ؛ مصغر زن. زن کوچک. ( ناظم الاطباء ) . زنک.

زنکه ؛ مصغر زن. زن کوچک. ( ناظم الاطباء ) . زنک. - || زن پست و فرومایه. ( ناظم الاطباء ) . بمعنی زن. ( آنندراج ) . - || زن بدبخت. ( ناظم الاطباء ...

زن کوچه باستان ؛ کنایه از دنیا و عالم سفلی باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) . عالم. جهان. ( ناظم الاطباء ) .

زنک ؛ مصغر زن. زن کوچک. ( ناظم الاطباء ) : آن زنک می خواست تا با مول خویش برزند در پیش شوی گول خویش. مولوی. - || زن حقیر و فرومایه. ( آنندراج ) . ...

زنکاری ؛ زناکاری. ( ناظم الاطباء ) .

زنکاری با خویشتن ؛ زناکاری با خویشان نزدیک. ( ناظم الاطباء ) .

زن فعل سبزچادر ؛ دنیا. روزگار. ( ناظم الاطباء ) . - || ماتم زده. ( ناظم الاطباء ) .

زنک ؛ مصغر زن. زن کوچک. ( ناظم الاطباء ) : آن زنک می خواست تا با مول خویش برزند در پیش شوی گول خویش. مولوی.

زن شوی ؛ زن مدخوله و محصنه. ضد باکره. ( ناظم الاطباء ) . - || مرد زن دیده و زن دار. ( ناظم الاطباء ) .

زن فعل ؛ زن کردار. مفعول. ( ناظم الاطباء ) . - || زن مکار. ( ناظم الاطباء ) .

زن دوستی ؛ میل و عشق به زن و شهوت پرستی. ( ناظم الاطباء ) .

زن سیرت ؛ مفعول. کسی که کون داده باشد. ج ، زن سیرتان. ( از ناظم الاطباء ) .

زن دودافکن ؛ زن ساحره. ( از برهان ) ( از فرهنگ رشیدی ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ) . زن سحرکننده و افسونگر و جادوگر. ( ناظم الاطباء ) .

زن دوست ؛ کسی که زنان رادوست دارد. ( ناظم الاطباء ) .

زنپاره ؛ زانی. زناکار. جهمرز. ( ناظم الاطباء ) .

زن پیرایه ؛مشاطه. ( ناظم الاطباء ) .

زن دغل ؛ زن زناکار و روسپی. ( ناظم الاطباء ) .

زن بمزد ؛ قرمساق. کس کش. قواد. ( ناظم الاطباء ) . آنکه زن خود یا دیگری را برای کسان برد و مزد ستاند. دیوث. قرمساق. قواد. ( فرهنگ فارسی معین ) . قرمسا ...

زن بمزدی ؛ دیوثی. قرمساقی. قوادی. ( فرهنگ فارسی معین ) : ز زن بمزدی منکر شود ملیحک وهست. . . سوزنی ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) .

زنبر ؛ زن برنده. آنکه برای دیگران زنان برد. دیوث. پاانداز. ( فرهنگ فارسی معین ) . کنایه از دیوث و مردی باشد که در محافل و مجالس قابل دفع کردن باشند. ...

زن بارگی ؛ زن بازی. زن دوستی. ( فرهنگ فارسی معین ) .

زن افکندن ؛ افکندن زن. مقابل برداشتن و گرامی داشتن زن. آزار رسانیدن به زن. - || در بیت زیر، ظاهراً کنایه از تعدی کردن به شخص ضعیف و مسکین آمده است ...

ابنه ای: [عامیانه، اصطلاح] کسی که با شوخی های زشت و حرکات جلف وسیله ی آزار خود را فراهم می آورد .

آسمان: دکتر کزازی در مورد واژه ی " آسمان" می نویسد : ( ( آسمان در پهلوی در ریخت asmān بکار می رفته است . ستاک واژه آس به معنی سنگ می تواند بود. این ن ...