اسم دختر فارسی با حرف س - صفحه 2

عشق، ( اَعلام ) نام روستایی در شهرستان کرج در استان تهران

منسوب به آسمان، سپهر، ( = آسمانی )، ن آسمان، به رنگ آسمان، ( به مجاز ) زیبا و قشنگ

سمن پیکر

آن که اندامی سفید و لطف چون سمن دارد

آنکه چهره ی سفید و لطیف دارد، ( سَمن، چهر = چهره )، سمن چهره، سمن پیکر

آن که چهره ای سفید و لطیف چون سمن دارد

دختر سفید چهره و لطیف، ( سَمن، دخت = دختر )، ( به مجاز ) زیبارو و سفید

مانند سمن، مانند یاسمن

سمن چهره، ( = سمن چهر )

آن که شبیه سمن است و دارای چهره ای سفید، ( سَمن، سا ( پسوند شباهت ) )، آن که شبیه سمن است و دارای چ ...

سمن ( فارسی ) + سیما ( عربی )، سمن چهره

سمن چهر، ( = سمن چهر )

گل یاسمن

زیبارو، لطیف و خوش بو، [سَمن = یاسمن، ( به مجاز ) چهره ی سفید و لطیف، بوی خوش، تا = نظیر، مانند، لن ...

خوشبو، معطر

ملکه آشور و بابل که گویند، ملکه افسانه ای آشور که به زیبایی و دانایی معروف است و باغهای معلق را همس ...

در مصر باستان، نام فرشته نگهبان ارواح

از نامهای باستانی

پدیدار ستاره

محبوب و دوست داشتنی، ( به مجاز )

سهراب، گلگون، شاداب، از شخصیتهای شاهنامه، نام پسر رستم پهلوان شاهنامه و تهمینه

اولین گل، بهترین از هر چیز

بهترین از گل ها، ( سَر = ( به مجاز ) برتر، بهتر، با ارزش ترین بخش یا مهمترین فرد، گلان )، ( به مجاز ...

رنگین کمان

نوعی ترانه و آواز عاشقانه

نام زنی در منظومه ویس و رامین

درخت سرو، معشوق خوش قد وقامت

آن که اندامی زیبا و بلندبالا دارد

نام دختر فتحعلی شاه قاجار

دختر سرو قد، ( سرو، دخت = دختر )، دختری که ویژگی سرو ( شادابی و طراوت ) را دارد، ( به مجاز ) خوش ان ...

منسوب به سروش، فرشته ی پیام آور، ( سروش، ه ( پسوند نسبت ) )

دختر سرو گونه، ( سَروین، دخت = دختر )، دختری که ویژگی سرو ( شادابی و طراوت، بلند بالایی ) را دارد

منسوب به سَروین، مانند سرو، ) سَروین، ه ( پسوند نسبت ) )

نور خورشید، آفتاب

کامروا

سی عدد گل

نام خواهر خشایارشاه پادشاه هخامنشی

دختر راست کردار و درست رفتار، ( سَهی = درست و راست، سهی = سها ( ستاره )، دخت = دختر )، دختر درست و ...

سیمرغ

پارچه ابریشمی لطیف و ظریف

دارای اندامی سفید، زیبا، ( در قدیم ) ( به مجاز ) سیم اندام، آن که بدنی سفید چون نقره دارد، نام یکی ...

زیبارو، ( سیما، دخت= دختر )

آن که چهره ای سفید چون نقره دارد

بلاغت، فصاحت، در باورِ قدما دانشی که بر مبنای آن می توان کارهای خارق العاده انجام داد، یکی از خفیه، ...

سیم تن

سیمین عذار، سپید گونه، ( سیمین، چهر = چهره ) ( = سیمین عذار )

سیمین عذار، سپید گونه، ( = سیمین عذار )

دارای شکوه و جلال، ( سیمین = نقره ای، فر = شکوه و جلال ) ( به مجاز ) دارای شکوه و جلال و والا و ارز ...

دختر دانا و دانشمند، دختر با علم و دانش

زاده بلند قامت، مرکب از سهی ( صفت سرو، راست ) + زاد

همتای عشق

مکان روشنایی و نور

خوشی و شادمانی، سرور، ( در گیاهی ) درختی همیشه سبز از خانواده ی سرو با برگ های سوزنی، پوست قرمز و ت ...

نظیر و مانند گل سرخ، ( سوری = گل سرخ، تا = نظیر، مانند، لنگه )، لنگه ی گل سرخ، ( به مجاز ) سرخ گون، ...

دختری که مثل گل سرخ است، زیبارو، ( سوری، دخت = دختر )، دختر سرخ رنگ

شهر های لر نشین شوش و شوشتر، مرکب از سو ( روشنایی، نور ) + سا ( پسوند شباهت و همانندی )

از شخصیتهای شاهنامه، نام یکی از زنان شاعر بهرام گور پادشاه ساسانی

محبوب، دوست داشتنی

لطف و محبت، مهربانی

مثلِ سایه، مانندِ سایه

سایه ماه

در گویش مازندران سایه

کبوتر

نام یکی از الحان باربد، سبزرنگ

نام یکی از الحان قدیم ایرانی

فصل بهار

گیاهی که به صورت خودرو در جایی سبز شده است، سبزه وار، چمن زار، گندمگون

سبزه ای که در فصل بهار می روید، بهار سبز و خرم

سبزه ( فارسی ) + قبا ( عربی ) پرنده ای به رنگ آبی لاجوردی و دم آبی مایل به سبز

مصغر سبز، پرنده ای سبز رنگ که مانند هدهد بر سرش تاجی دارد، معشوق، شیشه شراب

سبزرنگ، گندمگون

پاک و منزه، [سبوح = پاک و منزه، ا ( پسوند نسبت ) ]، منسوب به سبوح

کبوتر

سپاس، حمد و ستایش، ه ( پسوند نسبت ) )، منسوب به سپاس

زن چوپانی که که کورش کبیر به او سپرده شده بود که او را بکشد، نام همسر چوپانی که کوروش را به او سپرد ...

درختی از خانواده بید با برگهای براق، ( در گیاهی ) نام چند نوع گیاه درختی از خانواده بید با برگ های ...

دختر سفید روی، دختر سفید چهره، ( سپید، دخت = دختر )، ( به مجاز ) زیباروی

سفیدرو، زیبارو

گل سپید

اوستا کتاب مقدس زرتشتیان، ( در قدیم ) ( در موسیقی ایران ) از الحان قدیم ایرانی، نوعی ساز قدیمی شبیه ...

استاتیرا، همسر اردشیر دوم پادشاه هخامنشی، ( اَعلام ) دختر داریوش سوم، زن اسکندر، زن اردشیر، مادر ار ...

شاخه تازه رسته و نازک

شکوفه سیب

ترکیب دو اسم ستایش و زهرا ( ستودن و روشن تر )، از نام های مرکب، ستایش و زهرا

دوستدار سحر و روشنایی، صبوحی کننده، سحر ( عربی ) + نوش ( فارسی )

کلام، گفتار، ( به مجاز ) دانش ادبیات، ادب، ( در قدیم ) شعر، نظم

ویژگی کسی که سر می دهد و فداکاری می کند، ( در قدیم ) جنباننده ی سر از ناز و کرشمه و یا از کبر و غرور

آنچه به سر می آویزند

آواز دسته جمعی، کر، کُر، به ضم سین، آواز، ترانه