فهرست آثار ابوالحسن صبا. فهرست آثار ابوالحسن صبا فهرستی از آثارِ شنیداری و مکتوبِ ابوالحسن صبا، موسیقی دانِ ایرانی، است. صبا در طول زندگی و فعالیت های هنری خود در آثار موسیقی متعدد و متنوعی حضور داشته است. این آثار مجموعه ای از کتاب ها، مقاله ها، آثار آهنگسازی و آثار نوازندگیِ صبا را دربردارد.
ابوالحسن صبا نخستین کتاب آموزشی خود را با عنوان دورهٔ اول ویلن در سال ۱۳۲۳ ه. خ منتشر کرد. کتاب دورهٔ عالی ویلن، ردیف استاد ابوالحسن صبا، آخرین نوشتهٔ صبا در زمینهٔ آموزش موسیقی است که در سال ۱۳۹۵ توسط رحمت الله بدیعی تهیه، تنظیم، ویرایش و منتشر شد.
آثار شنیداری که از صبا به صورت رسمی برجای مانده بین سال های ۱۳۰۷ تا ۱۳۳۶ ضبط شده اند. این قطعات را می توان به دو بخشِ آثار ضبط شده بر روی صفحه های گرامافون «۷۸ دور» که به صفحه های سنگی شهرت داشتند و آثار ضبط شده بر روی نوارهای مغناطیسی طبقه بندی کرد. [ ۱] حدود دویست صفحهٔ گرامافون از صدای ساز ویلن ابوالحسن صبا به یادگار مانده است. این صفحه ها شامل تک نوازی ها، همنوازی ها، ساخت و اجرای چند ترانهٔ طنز و چند مورد خوانندگی می شود. صبا در این آثار نمونه هایی از تکنوازی منطبق با ردیف موسیقی ایرانی، اجرای برخی از نغمه های موسیقی محلی، تکنوازی و همنوازی همراه با «ارکستر مدرسهٔ عالی موسیقی»، اجرای ترانه های عامیانهٔ تهران از آثار اسماعیل مهرتاش، جواب آواز نخستین اثر ضبط شده از آواز بیات تهران با صدای جواد بدیع زاده، اجرای برخی از تصنیف های طنز و جدی و همچنین همنوازی همراه با «ارکستر انجمن موسیقی ملی» در اجرای برخی تصنیف ها و پیش پرده های تئاتر را ارائه داده است. [ ۲]
«هر ساز برای خود تکنیک و اصول مخصوص دارد. روش های من درآوردی و صداهای ناموزون را نمی توان به عنوان یک کار نو و هنری قالب کرد. کسانی که مدعی ابتکاری در شیوهٔ نواختن هستند باید ابتکارشان در جهت پیش بردن و اجرای سهل تر قطعات باشد، نه آن که صداهایی که با موسیقی ملت ما ارتباطی ندارد از سازها درآورند»
«هرکسی به سلیقهٔ خود ناخن روی سیم های آن حرکت می دهد و این خودمختاری و عدم علاقه به حفظ ردیف، سبب شده که قواعد علمی و فنی آن به تدریج از بین رفته و فراموش شده است. »
ابوالحسن صبا[ ۳]
از سال ۱۳۲۶، اثری از ضبط صفحه های موسیقی صبا یافت نشده است. دستگاه های ضبط و پخش نوار مغناطیسی به تدریج از سال ۱۳۳۰ رواج پیدا کردند و به دلیل امکانات بیشترشان، جای گرامافون را گرفتند. صبا در این دوره بیشتر تمایل به حضور در جمع های دوستانه و خصوصی پیدا کرده بود، به همین سبب غیر از ویلن نوازی، آثاری با سه تار و آوازش نیز روی نوار ضبط شده است. [ ۴۴]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفابوالحسن صبا نخستین کتاب آموزشی خود را با عنوان دورهٔ اول ویلن در سال ۱۳۲۳ ه. خ منتشر کرد. کتاب دورهٔ عالی ویلن، ردیف استاد ابوالحسن صبا، آخرین نوشتهٔ صبا در زمینهٔ آموزش موسیقی است که در سال ۱۳۹۵ توسط رحمت الله بدیعی تهیه، تنظیم، ویرایش و منتشر شد.
آثار شنیداری که از صبا به صورت رسمی برجای مانده بین سال های ۱۳۰۷ تا ۱۳۳۶ ضبط شده اند. این قطعات را می توان به دو بخشِ آثار ضبط شده بر روی صفحه های گرامافون «۷۸ دور» که به صفحه های سنگی شهرت داشتند و آثار ضبط شده بر روی نوارهای مغناطیسی طبقه بندی کرد. [ ۱] حدود دویست صفحهٔ گرامافون از صدای ساز ویلن ابوالحسن صبا به یادگار مانده است. این صفحه ها شامل تک نوازی ها، همنوازی ها، ساخت و اجرای چند ترانهٔ طنز و چند مورد خوانندگی می شود. صبا در این آثار نمونه هایی از تکنوازی منطبق با ردیف موسیقی ایرانی، اجرای برخی از نغمه های موسیقی محلی، تکنوازی و همنوازی همراه با «ارکستر مدرسهٔ عالی موسیقی»، اجرای ترانه های عامیانهٔ تهران از آثار اسماعیل مهرتاش، جواب آواز نخستین اثر ضبط شده از آواز بیات تهران با صدای جواد بدیع زاده، اجرای برخی از تصنیف های طنز و جدی و همچنین همنوازی همراه با «ارکستر انجمن موسیقی ملی» در اجرای برخی تصنیف ها و پیش پرده های تئاتر را ارائه داده است. [ ۲]
«هر ساز برای خود تکنیک و اصول مخصوص دارد. روش های من درآوردی و صداهای ناموزون را نمی توان به عنوان یک کار نو و هنری قالب کرد. کسانی که مدعی ابتکاری در شیوهٔ نواختن هستند باید ابتکارشان در جهت پیش بردن و اجرای سهل تر قطعات باشد، نه آن که صداهایی که با موسیقی ملت ما ارتباطی ندارد از سازها درآورند»
«هرکسی به سلیقهٔ خود ناخن روی سیم های آن حرکت می دهد و این خودمختاری و عدم علاقه به حفظ ردیف، سبب شده که قواعد علمی و فنی آن به تدریج از بین رفته و فراموش شده است. »
ابوالحسن صبا[ ۳]
از سال ۱۳۲۶، اثری از ضبط صفحه های موسیقی صبا یافت نشده است. دستگاه های ضبط و پخش نوار مغناطیسی به تدریج از سال ۱۳۳۰ رواج پیدا کردند و به دلیل امکانات بیشترشان، جای گرامافون را گرفتند. صبا در این دوره بیشتر تمایل به حضور در جمع های دوستانه و خصوصی پیدا کرده بود، به همین سبب غیر از ویلن نوازی، آثاری با سه تار و آوازش نیز روی نوار ضبط شده است. [ ۴۴]
wiki: فهرست آثار ابوالحسن صبا