فشردگی گرانشی

دانشنامه عمومی

فشردگی گرانشی پدیده ای است که در آن گرانش بر روی جرم یک جسم، آن را فشرده می کند و اندازه آن را کاهش می دهد و چگالی جسم را افزایش می دهد.
در مرکز سیاره یا ستاره، فشرده سازی گرانشی توسط مکانیسم کلوین هلمهولتز گرما تولید می کند. این مکانیسمی است که توضیح می دهد چگونه مشتری به تابش گرمای تولید شده توسط فشرده سازی گرانشی خود ادامه می دهد. [ ۱]
رایج ترین مرجع برای فشرده سازی گرانشی، تکامل ستاره ای است. خورشید و دیگر ستارگان رشته اصلی در اثر رمبش گرانشی اولیه یک ابر مولکولی تولید می شوند. با فرض اینکه جرم ماده به اندازه کافی بزرگ باشد، فشرده سازی گرانشی اندازه هسته را کاهش می دهد و دمای آن را افزایش می دهد تا زمانی که همجوشی هیدروژن شروع شود. این واکنش همجوشی هیدروژن به هلیوم انرژی آزاد می کند که فشار گرانشی به سمت داخل را متعادل می کند و ستاره برای میلیون ها سال پایدار می شود. هیچ فشردگی گرانشی دیگری تا زمانی که هیدروژن تقریباً تمام نشود رخ نمی دهد و فشار حرارتی واکنش همجوشی را کاهش می دهد. [ ۲] در پایان عمر خورشید، فشردگی گرانشی آن را به یک کوتوله سفید تبدیل می کند. [ ۳]
عکس فشردگی گرانشی
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

پیشنهاد کاربران