انه ماری شیمل

دانشنامه اسلامی

[ویکی شیعه] آنه ماری شیمل. آنه ماری شیمل (۱۹۲۲-۲۰۰۱م) (لاتین: Annemarie Schimmel)، عرفان پژوه، اسلام پژوه و شرق شناس آلمانی که علاقه بسیاری به اسلام و جهان شرق داشت و آثار متعددی در زمینه الهیات، عرفان و فرهنگ اسلامی به زبان های مختلف تألیف کرد. او تصویر اسلام، مسلمانان و پیامبر اسلام در اروپای قرون وسطی را مخدوش و تحریف شده می دانست. شیمل در برابر سلمان رشدی و کتاب «بدون دخترم هرگز» موضع گیری هایی داشت؛ با این حال، برخی صاحب نظران معتقدند برداشت های او از اسلام و مذهب شیعه، به طور کامل با واقعیت سازگار نیست. آثار او در ایران مورد توجه ویژه ای قرار گرفته و بزرگداشت هایی برای وی برگزار شده است.
آنه ماری شیمل، هفتم آوریل ۱۹۲۲م در شهر ارفوت (Erfurt) آلمان، در خانواده ای پروتستان به دنیا آمد. او از کودکی به جهان شرق و اسلام علا قه مند شد و فراگیری زبان عربی را از ۱۵ سالگی آغاز و یک جزء از قرآن را حفظ کرد و چند سال بعد زبان های فارسی و ترکی را آموخت. شیمل در ۱۹ سالگی از دانشگاه برلین در رشته زبان های شرقی و هنر اسلامی فارغ التحصیل شد و در سال ۱۹۵۱ دکترای خود را در رشته تاریخ ادیان از دانشگاه ماربورگ کسب کرد.
شیمل در سال ۱۹۵۲ به ترکیه رفت و عهده دار ریاست کرسی تاریخ و اصول ادیان دانشکده الهیات آنکارا شد و در سال ۱۹۶۵ مسئولیت کرسی فرهنگ اسلامی هند را در دانشگاه هاروارد پذیرفت. وی سال ها در زمینه الهیات اسلامی، تاریخ ادیان و تصوف در دانشگاه های آلمان، ترکیه و آمریکا تدریس کرد. شیمل به زبان های آلمانی، انگلیسی، ترکی، عربی، فارسی، فرانسوی و اردو آشنا بود و به برخی از این زبان ها آثاری را منتشر کرد. او در اول فوریه ۲۰۰۱م درگذشت و در شهر بُن آلمان با حضور نزدیک هفتصد نفر از مسلمانان و مسیحیان کشورهای مختلف به خاک سپرده شد. بر روی سنگ قبر او عبارتی با خط نستعلیق نقش بسته است: «الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا» (مردم خواب هستند و وقتی مردند بیدار می شوند). این جمله منتسب به پیامبر اسلام یا امام علی است.

پیشنهاد کاربران

آنه ماری شیمل ( به آلمانی: Annemarie Schimmel ) ؛ ( ۷ آوریل ۱۹۲۲ – ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳ ) اسلام پژوه، خاورشناس و مولوی شناس سرشناس آلمانی بود.
او به عنوان تنها فرزند خانواده ای متوسّط و فرهنگی، در ماه آوریل ۱۹۲۲ در شهر ارفورت آلمان به دنیا آمد و در محیطی مملوّ از ادبیّات و شعر پرورش یافت. در ۱۵ سالگی مقطع دبیرستان را به اتمام رساند. پس از آن مدت نیم سال برای سازمان ( Reichsarbeitsdienst  ; RAD ) به صورت داوطلبانه خدمت کرد. در پاییز ۱۹۳۹، یعنی زمانی که هفده سال داشت، تحصیلات خود را در رشته های زبان و ادبیات عرب و علوم اسلامی دانشگاه برلین آغاز نمود. تحت تأثیر معلم خود، هانس هاینرش شِدِر و بنا به توصیهٔ او به مطالعه و تحقیق در دیوان مولانا جلال الدین بلخی روی آورد.
...
[مشاهده متن کامل]

در اکتبر سال ۱۹۴۱، کار نوشتن رسالهٔ دکترای خود را بر روی موضوع «مصر در اواخر دوران قرون وسطی» را به انتها رسانید. او در سن ۱۹ سالگی موفق به اخذ درجه دکترا از دانشگاه برلین شد. آنه ماری شیمل دکترای دوم خود را در سال ۱۹۵۱ در حوزهٔ تاریخ ادیان و با رساله ای پیرامون «عشق عرفانی در اسلام» دریافت نمود. او جزو نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده است
در اوائل دهه ۱۹۵۰ شیمل سفرهایی به کشور ترکیه انجام داد. او نخستین سخنرانی عمومی خود به زبان ترکی را در سال ۱۹۵۳ در شهر آنکارا انجام داد. اندکی پس از آن، از سوی دانشکده الهیات دانشگاه آنکارا، تصدی ریاست بخش تاریخ ادیان به وی پیشنهاد گردید. در سال ۱۹۶۳ به ایران سفر کرد و علاوه بر دیدار از اصفهان و شیراز، در مؤسسه گوته تهران نیز سخنرانی هایی ایراد کرد. در سال ۱۹۶۶ محمدرضا پهلوی وی را به کنگره ایران شناسی دعوت کرد. در این سفر وی علاوه بر دیدار از مناطق کوهستانی به منظور بررسی دستاوردهای آموزشی انقلاب سفید از زورخانه هم دیدار کرد.
خانم پروفسور شیمل در سال ۱۳۶۹ خورشیدی بار دیگر به ایران سفر می کند که حسن لاهوتی مولوی شناس و مترجم کتاب شکوه شمس ، در خاطره ای از سفر شیمل به مشهد اینگونه می نویسد:
«در سال ۱۳۶۹، وزارت امور خارجه پروفسور شیمل را به ایران دعوت کرد و سفر به مشهد را نیز در برنامه دیدار او از ایران قرار داد. هواپیمای شیمل به جای نه و ده صبح، اواخر شب در فرودگاه مشهد نشست و من و علامه آشتیانی برای دیدار او به هتل هایت ( که نامش به هتل هما تغییر یافت یا یافته بود ) رفتیم. اما شیمل هنوز به هتل نرسیده بود. ناگزیر در سرسرای هتل، رو به درِ ورودی، کنار هم نشستیم. هنگامی که پروفسور شیمل وارد شد، من به استقبالش رفتم. چنان با من به گرمی رو به رو شد که گویی سال هاست با هم آشناییم. پیراهنی بلند پوشیده بود که تا ساق پایش را می پوشید و روسری خوش رنگ و سنگینی بر سر انداخته بود تا موهای سفیدش را از چشم نامحرم پنهان دارد. با این حال مرا به رسم شاگرد خود در آغوش گرفت و به مهر تمام نواخت. اکنون، استاد آشتیانی به احترام این بانوی دانشمند و عارف اندیش از جای برخاسته بود و دو سه قدمی جلو آمده بود. شیمل بزرگوار همین که قامت بلند آشتیانی را در برابر خود دید، بی اختیار دو دستش را بر سینه نهاد و به تمام قامت به رسم تعظیم و تکریمِ مقام بلند دانش و دانشمند، در برابر او تا کمر، خم شد. ادب همین است؛ در برابر متانت و تواضع دانشی مردی بلند مرتبه چون سیدجلال الدین آشتیانی فلک هم اگر بود به خاک می افتاد. من که بیست سالی از این دو شخصیت بزرگ کوچک تر بودم، در این میان حالی عجیب داشتم و نه تنها از دیدن پروفسور شیمل به شعف آمده بودم، بلکه معنی فروتنی را  در این حرکت ظریف مجسم دیدم، گرچه که آمدن آشتیانی شادروان به هتل نیز خالی از همین معنی لطیف نبود.   نیز، از این که خود را واسطه آشنایی این دو دانشمند بزرگ می دیدم، و چهره های آنان را از دیدن یکدیگرشادمان می دیدم، نشاطی توام با غرور در خود حس می کردم.   سه نفری دور میزی نشستیم تا به قول حافظ "… حالِ یکدیگر بدانیم، مراد هم بجوئیم ار توانیم. " در بهار سال ۱۹۶۷ میلادی، شیمل کار تدریس در دانشگاه هاروارد در حوزهٔ فرهنگ هندی - اسلامی را آغاز نمود و در سال ۱۹۷۰ به درجهٔ استادی رسید. شیمل حدود ۲۵ سال در دانشگاه هاروارد بود و از متون مربوط به عرفان اسلامی گرفته تا ادبیات و شعر فارسی را تدریس کرده است. او در هاروارد، در پی آن بوده است که دانشجویانش را با مبانی فرهنگ اسلامی و اسلام شناسی آشنا کند، طوری که دانشجویان دریابند برای درک شعرهای مشرق زمین، نیاز به فهم کامل سیر معنویات این گوشه از جهان دارند. تنها در ترم بهار دو برابر مقدار معمول درس می داد. او تقریباً همه ساله پاییز را در پاکستان به سر می برد. علاقه او به پیامبر اسلام باعث شد تا وصیت کند بر روی سنگ قبرش حدیثی از پیامبر محمد نگاشته شود .

انه ماری شیملانه ماری شیملانه ماری شیمل
منابع• https://fa.wikipedia.org/wiki/آنه‌ماری_شیمل
آنه ماری شیمل ( به آلمانی: Annemarie Schimmel )
( ۷ آوریل ۱۹۲۲ - ۲۶ ژانویه ۲۰۰۳ ) اسلام پژوه، خاورشناس و مولوی شناس مشهور آلمانی است. او به عنوان تنها فرزند خانواده ای متوسّط و فرهنگ مند، در ماه آوریل سال ۱۹۲۲ میلادی در شهر ارفورت آلمان به دنیا آمد، و در محیطی مملوّ از ادبیّات و شعر پرورش یافت.
...
[مشاهده متن کامل]

در پاییز ۱۹۳۹، یعنی زمانی که هفده سال داشت، تحصیلات خود را در رشته های زبان و ادبیات عرب و علوم اسلامی دانشگاه برلین آغاز نمود. تحت تأثیر بهترین معلم خود، هانس هاینرش شِدِر، و بنا به توصیهٔ او، شیمل به مطالعه و تحقیق در دیوان مولانا جلال الدین رومی روی آورد.
در اکتبر سال ۱۹۴۱، کار نوشتن رسالهٔ دکترای خودش برروی موضوع «مصر در اواخر دوران قرون وسطی» را به انتها رسانید، و با آنکه هنوز ۱۹ سال بیشتر نداشت، موفق به اخذ درجهٔ دکترا از دانشگاه برلین شد.
او، همچنین، دکترای دوم خود را در سال ۱۹۵۱ در حوزهٔ تاریخ ادیان و با رساله ای پیرامون « عشق عرفانی در اسلام» دریافت نمود.
او جز نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده است[۱]
در اوائل دهه ۱۹۵۰ شیمل سفرهایی به کشور ترکیه انجام داد. او نخستین سخنرانی عمومی خود به زبان ترکی را در سال ۱۹۵۳ در شهر آنکارا انجام داد. اندکی پس از آن، از سوی دانشکده الهیات دانشگاه آنکارا، تصدی ریاست بخش تاریخ ادیان به وی پیشنهاد گردید.
در بهار سال ۱۹۶۷ میلادی، شیمل کار تدریس در دانشگاه هاروارد در حوزهٔ فرهنگ هندی - اسلامی را آغاز نمود، و در سال ۱۹۷۰ به درجهٔ استادی رسید. تنها در ترم بهار، ولی، دو برابر مقدار معمول درس می داد. تقریبا همه ساله، پاییز را در پاکستان به سر می آورد.
او در ۲۶ ژانویه سال ۲۰۰۳ درگذشت[۲].
جستارهای وابسته [ویرایش]
مولوی
علامه اقبال
پیوندهای بیرونی [ویرایش]
زندگینامه مشروح آنه ماری شیمل، خسرو ناقد
اقبالِ شیمل. گفتاری است از خسرو ناقد، در همایش «عرفان، پلی میان فرهنگ ها»، که به منظور بزرگداشت پروفسور آنه ماری شیمل، در روزهای ۲۲ و ۲۳ مهرماه ه. ش. ۱۳۸۱ ( ۱۴ و ۱۵ اکتبر ۲۰۰۲ م. ) در دانشگاه تهران برگزار شده است.
گزیده ای از ترجمه های شاعرانه آنه ماری شیمل، به انتخاب خسرو ناقد
منابع [ویرایش]
مجلهٔ دانشگاه هاروارد
↑ Schimmel, Annemarie
↑ «زندگی ماری شیمل» ‎ ( فارسی ) ‎. وبگاه تبیان. بازبینی شده در دی ۱۳۸۶.
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکی پدیا کمک کنید.
رده های صفحه: استادان دانشگاه بن استادان دانشگاه هاروارد استادان دانشگاه های آلمان اسلام شناسان اهل آلمان ایران شناسان خاورشناسان اهل آلمان درگذشتگان ۲۰۰۳ ( میلادی ) زادگان ۱۹۲۲ ( میلادی ) مولوی شناسان حوزه تمدن غرب نویسندگان تاریخ ایران کمبریج
از ویکی پدیا
قس عربی
أنا مارى شیمل ( بالألمانیة: Annemarie Schimmel ) ـ ( 7 أبریل 1922 ـ 26 ینایر 2003 ) هی واحدة من أشهر المستشرقین الألمان على المستوى الدولی.
محتویات [أخف]
1 النشأة والتعلیم
1. 1 تعلم العربیة
1. 2 رسالة الدکتوراة
1. 3 رسالة الأستاذیة
1. 4 بعد الحرب
1. 5 دکتوراه ثانیة
2 مجلة "فکر وفن"
3 جائزة فریدریش رویکارت
4 فی جامعة هارفارد
5 على المعاش
6 ترجمتها الذاتیة
7 المراجع
8 وصلات
[عدل]النشأة والتعلیم
ولدت آنا ماری شیمل فی 7 أبریل 1922 فی مدینة إرفورت بوسط ألمانیا لعائلة بروتستانتیة تنتمی إلى الطبقة الوسطى. کان والدها من عائلة من صناع النسیج ولکنه کان عاملا متوسطا فی خدمة البرید والتلغراف. أما أمها فتنتسب إلى مکان صغیر بالقرب من بحر الشمال وإلى عائلة من قباطنة السفن المستقلین الذین یطوفون بحار المعمورة طلبا للرزق.
وقد نشأت کطفلة وحیدة فی جو تسیطر علیه غبطة الحیاة وحب الشعر. وکانت منذ طفولتها شغوفة بکل ما یتعلق بالشرق ومعجبة بکل ما هو روحانى وصوفى فی الإسلام والأدیان الشرقیة الأخرى
[عدل]تعلم العربیة
بدأت فی تعلم العربیة فی عام 1937 وکانت ما تزال فی الخامسة عشر من عمرها وقد تلقت إلى جانب العربیة دروسا فی مبادئ الدین والتاریخ الإسلامیین. وإلى جانب ذلک کانت تتعلم الفارسیة والترکیة وکذلک الأردیة.
[عدل]رسالة الدکتوراة
فی عام 1939 نزحت مع الأسرة إلى برلین وفیها بدأت دراستها الجامعیة للأستشراق. وبعد عام واحد بدأت العمل على رسالتها للدکتوراة حول مکانة علماء الدین فی المجتمع المملوکى تحت إشراف ریشارد هارتمان وقد انتهت منها فی نوفمبر 1941 وهى فی التاسعة عشر من عمرها ونشرتها عام 1943 فی مجلة "عالم الإسلام" تحت عنوان "الخلیفة والقاضى فی مصر فی العصور الوسطى المتأخرة".
[عدل]رسالة الأستاذیة
وفى نوفمبر من عام 1941 عملت کمترجمة عن الترکیة فی وزارة الخارجیة الألمانیة. وفى وقت الفراغ واصلت اهتمامها العلمى بتاریخ الممالیک حتى تمکنت من عمل فهارس لتاریخ ابن إیاس. وفى مارس 1945، قبیل نهایة الحرب العالمیة الثانیة بقلیل، انتهت من رسالة الدکتوراه فی جامعة برلین عن الطبقة العسکریة المملوکیة.
[عدل]بعد الحرب
وبعد قلیل تم إجلائها مع بقیة موظفى الخارجیة ولکن سرعان ما قبض الأمریکان علیها وارسلت بعد اعتقالها إلى مدینة ماربورج. وکان من حسن حظها أنها من ناحیة انتهت من رسالة الأستاذیة قبل سقوط النظام النازى ومن ناحیة أخرى أنها عاشت خلال فترة الحکم النازى حیاة غیر سیاسیة. عندما اعید تنظیم الجامعات الألمانیة بعد الحرب وجدت وکانت فی الثالثة والعشرین مکانا لها فی جامعة ماربورج التی کانت تبحث عن خلف لأستاذ العربیة الذی اقیل بسبب علاقته بالنظام النازى. وکما کانت أصغر أستاذة کانت أیضا أول سیدة تلقى بعد الحرب محاضرة قدوم عن التصوف الإسلامی وکان ذلک فی ربیع 1946.
[عدل]دکتوراه ثانیة
وقد حصلت فی عام 1951 على دکتوراه ثانیة تحت إشراف هیلر عن مصطلح الحب الصوفى فی الإسلام. ثم ترجمت بناء على . . .

بپرس