برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
95 1432 100 1

قریش

/qorayS/

معنی قریش در لغت نامه دهخدا

قریش. [ ق َ ] (ع ص ) شتر استوار و توانا.(منتهی الارب ). من الجمال الشدید. (اقرب الموارد).

قریش. [ ق ُ رَ ] (اِخ ) نام قبیله ای است. پدر این قبیله نضربن کنانه است. این قبیله را قریش نامند از آن جهت که گرد حرم فراهم آمده اند... (منتهی الارب ). صنف دوم از عدنانیان و از دوده ٔ نضربن کنانه هستند. در وجه تسمیه به قریش اقوالی است. گویند نضر در دریای فارس در کشتی نشسته بود، ناگاه حیوانی عظیم الجثه که آن را قریش میگفتند به کشتی نزدیک شد وساکنان کشتی از آن ترسیدند. وی تیری برگرفت به سوی آن حیوان انداخت و آن را در جای خود متوقف ساخت و سپس کشتی بدان جنبنده نزدیک شد و نضر آن را گرفت و سرش را برید و به مکه برد و به نام آن موسوم گشت. و گویند فرزندان او به این نام خوانده شدند زیرا که بر قبایل چیره گشتند و به این جهت نام آن حیوان بر آنان اطلاق گردید زیرا که آن حیوان سایر حیوانات دریا را مقهور و مغلوب خود میگرداند. و گویند قریش از تَقَرّش گرفته شده است ، و تقرش بمعنی اجتماع است ، زیرا قصی در حکومت خود آنان را گرد آورده. و گویند از تقرش بمعنی تجارت و بازرگانی اخذ شده ، زیرا آنان به شغل بازرگانی مشغول بودند. برای قریش ده ریشه است . (از صبح الاعشی ج 1 ص 352) :
کجا شدند صنادید و سرکشان قریش
ز منکران که بر ایشان بدند بس منکر
ولید و حارث و بوجهل و عتبه و شیبه
کجاست آصف و کو ذوالحمار و کو عنتر؟
ناصرخسرو.

قریش. [ ق ُرَ ] (اِخ ) عالم الدین ابوالمعالی. از قبیله ٔ بنی عقیل و از امراء موصل بود که از سال 443 تا 453 هَ. ق.در موصل به امارت منصوب بود. در 458 وفات یافت. (طبقات سلاطین اسلام ص 106 و جدول مقابل ص 104 همان کتاب ).

قریش. [ ق ُ رَ ] (اِخ ) (مقابر...) در بغداد است ، و آن مقابر باب التبن است ، و در آنها است قبر امام موسی کاظم بن جعفر صادق بن محمد باقربن علی زین العابدین بن حسین شهیدبن علی بن ابی طالب رضی اﷲ عنهم. (از معجم البلدان ).

قریش. [ ق ُ رَ ] (اِخ ) (ابو...) دهی است معروف در راه مصعد که میان آن تا واسط یک فرسنگ فاصله است. (از معجم البلدان ).

قریش. [ ] (اِخ ) ابن زنگی. از امیران لشکر سلطان سنجر بود، که پس از شکست خوردن سنجر به دست ا ...

معنی قریش به فارسی

قریش
یکی از مهمترین قبایل عرب و آن صنف دوم از عدنانیان و از دودمان نضربن کنانه است . این قبیله به نجابت و شرافت در میان عرب مشهور بود و روسای آن پرده را - که در جاهلیت بتخانه بود - بعهده داشتند . بنی هاشم و بنی عباس ازین توضیح - نسبت بدان قرشی و قریشی است
دندانی غلام طاهر بن حسین بن مصعب ذوالیمینین است که در جنگ محمد امین و مامون بسال ۱۹۸ ه.ق . محمد امین بدست او کشته شد .
[ گویش مازنی ] /ghereysh/ آوای نامفهوم نوزاد که با خوشحالی ادا شود
دهی از دهستان دربقاضی بخش حومه شهرستان نیشابور و موقع جغرافیایی آن جلگه و هوای آن معتدل است .
او در خدمت صلاح الدین ایوبی شغل کتابت داشت
طبیب مخصوص مهدی خلیفه عباسی
گروهی از قریش که برای مقابله با دشمنان خود با یکدیگر هم پیمان شدند
عبدالرحمان بن معاویه بن حدیج کندی
داستانی است که آنرا بصورت نمایشنامه ای در مجالس زنانه نمایش دهند . چنین روایت کنند روزی سلطان شریعت و برهان حقیقت در چهار بال نبوت پشت واگذشته بود بنگریست طایفه ای را دید از مخدرات اشراف مهاجر و کدبانوان سادات انصار در آمدند و شرط تحیت بجای آوردند . پس روی سوی کدبانوی قیامت فاطمه زهرا کردند و گفتند که [ ای جگر گوشه مصطفی و ای گوشه دل مرتضی . نحن فی مجلس انس بک تحقیق مجاز قد نسجنا الانس ثوبا فتفضل بطراز . ] مهتر را گفتند : [ یا رسول الله . دعوتی است روی پوشیدگان روسا و اشراف جمعند . آن چشم و چراغ را دستوری ده تا مجلس افروزی کند...] فاطمه ۴ از رفتن ابا میکرد تا بامر حضرت رسول بدان مجلس رفت . همه زنهای محفل بلباسهای الوان و جواهر آراسته بودند و فاطمه چون لباس خود را کهنه میدید دلتنگ شد و چون بخانه بازگشت بپدر شکایت ...

معنی قریش در فرهنگ فارسی عمید

قریش
صد وششمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۴ آیه، ایلاف.

قریش در دانشنامه اسلامی

قریش
قُرَیش، از مشهورترین و مهم ترین قبایل عرب در حجاز که پیامبر اکرم(ص) نیز از آن قبیله بوده است. بیشتر نسب شناسان عقیده دارند که قریش لقب نضر بن کنانه، جد دوازدهم پیامبر(ص) است؛ از این رو هر طایفه ای که نسب اش به «نضر بن کنانه» برسد، قُرَشی خوانده می شود و از قبیله قریش به شمار می آید.
برخی دیگر از دانشمندان نسب شناس، قریش را لقب فهر بن مالک، جد دهم پیامبر(ص)، دانسته اند و نسل او را قریشی به شمار می آورند. در قرآن، سوره ای به نام قریش آمده است.
دلایل مختلفی در علت نام گذاری قریش آمده است، که عبارتنداز:
قریش
یکی از قبایل مهم حجاز
بیشتر نسب شناسان عقیده دارند که قریش لقب نضر بن کنانه، جد دوازدهم پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بوده است؛ از این رو هر طایفه ای که نسب اش به «نضر بن کنانه» برسد، «قریشی» خوانده می شود و از قبیله قریش به شمار می آید. برخی دیگر از دانشمندان نسب شناس، قریش را لقب فهر بن مالک، جد دهم پیامبر اکرم دانسته اند و نسل او را قریشی به شمار می آوردند.
نظر دیگر در مورد دلیل نامگذاری آن ها به قریش با توجه به ریشه این کلمه بیان شده است به این صورت که "قریش" از ریشه قرش و به معنای کسب و نیز جمع شدن است و قرشیان، چنان که در سوره قریش آمده، سفرهای بازرگانی زمستانه و تابستانه داشته اند و آنان که قبلاً در سرزمین مختلف پراکنده بودند، در مکه جمع شد و اسکان یافتند.
برای تفصیل رجوع شود به قبیله قریش پیش از اسلام.
مسعودی، مورخ مشهور اسلامی، طایفه های قبیله ی بزرگ قریش مقارن ظهور اسلام را 25 طایفه به شرح زیر دانسته است:
از طوایف 25 گانه قریش، برخی در سرزمین بطحاء (مناطق هموار مکه) ساکن بودند که به «قریش بطاح یا قریش بطحاء» شهرت داشتند و طایفه هایی نیز در کوه ها و بیرون شهر مکه ساکن بودند که به «قریش ظواهر» مشهور بودند.
قریشیان به سرپرستی امور کعبه و مؤسسات آن توجه فراوانی داشتند و اقتصاد و سیاست آنان بر اساس مناصب مربوط به کعبه استوار بود. هر یک از موسسات وابسته به کعبه را یکی از بزرگان طوایف قریش عهده دار بود و غالبا مناصب کعبه در دست ده طایفه مهم قریش بود. این ده طایفه عبارت بودند از: بنی هاشم، بنی عبد ...


قریش در دانشنامه ویکی پدیا

قریش
قُرَیش نام طایفه ای بود که در پیش از اسلام بر بخشی از حجاز فرمان می راندند و از توانمندان عرب بودند. محمد پیامبر اسلام از این طایفه بود. همچنین دودمانهای خلیفه گری امویان و عباسیان از همین طایفه بودند.
معجم قبائل العرب ج ۳ ص ۹۴۷
تاریخ پیامبر، آیتی، ص ۲۱ - ۲۷
نسب این قبیله به قریش بن کنانة بن خزیمة بن مدرکة بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانی است می رسد. در اینکه قریش لقب چه کسی است در بین مورخین اختلاف وجود دارد. برخی آن را لقب نضر بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان می دانند و گروهی آن را لقب فهر بن مالک بن نضر نوه وی می شمارند. اما آنچه مسلم است اینکه نضر یک فرزند بیشتر نداشته که او مالک بوده و او نیز یک فرزند بیشتر نداشته که فهر بوده است؛ لذا در هر حال در منسوبین به قریش اختلافی پدید نخواهد آمد.
طایفه های قبیلهٔ بزرگ قریش مقارن ظهور اسلام را ۲۵ طایفه به شرح زیر دانسته اند:
۱- بنی هاشم ۲- بنی مطلب ۳- بنی حارث ۴- بنو عبدشمس (شامل بنی امیه) ۵- بنی نوفل ۶- بنی حارث بن فهر ۷- بنی اسد ۸- بنی عبدالدار ۹- بنی زهره ۱۰- بنی تیم بن مره ۱۱- بنی مخزوم ۱۲- بنی یقظه: همان بنی مخزوم است و یقظه فقط یک فرزند به نام مخزوم داشته است. ۱۳- بنی مره ۱۴- بنی عدی بن کعب ۱۵- بنی سهم ۱۶- بنی جمح ۱۷- بنی مالک ۱۸- بنی معیط: از شاخه های بنی عبدالشمس است. ۱۹- بنی نزار ۲۰- بنی سامه: در نسبت داشتن آن ها به قریش اکثر مورخین مشکوکند و در حوالی ظهور اسلام نیز خود قریش آن ها را از قریش محسوب نمی کردند. ۲۱- بنی ادرم ۲۲- بنی محارب ۲۳- بنی حارث بن عبدالله ۲۴- بنی خزیمه کنانه ۲۵- بنی بنانه
عکس قریش
قریش ممکن است به یکی از این ها اشاره داشته باشد:
قریش نام طایفه در پیش از اسلام
قریش سوره ای از قرآن
قریش (انگلیسی: Quraish) ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

قریش در دانشنامه آزاد پارسی

قُرَیش
34052400.jpg
قبیلۀ معروف عرب عدنانی. سوره ای از قرآن نیز به همین نام است. (← قریش،_سوره) پیامبر اسلام (ص) و بیشتر بزرگان صدر اسلام و خلفای راشدین و بنی امیه و بنی عباس همگی از این قبیله بوده اند. نسب قریش به فهر بن مالک به نضر می رسد. قریش لقب فهر بوده است و برخی نیز آن را لقب نضر دانسته اند. این قبیله به دو قسمت عمدۀ بطاح و ظواهر تقسیم می شود. بطاح در مکه می زیستند و نسبت ابطحی نیز به همین مناسبت به پیامبر (ص) داده می شود. طوایف مهم بطاح دَه بطن بودند که عبارت بودند از بنی هاشم، بنی امیه، بنی نوفل، بنی زهره، بنی مخزوم، بنی اسد، بنی جمح، بنی سهم ، بنی تمیم و بنی عدی. پیامبر اسلام (ص) و حضرت علی (ع) و امامان شیعه و خلفای بنی عباس از بنی هاشم اند. ابوبکر از بنی تمیم، عمر بن خطاب از بنی عدی، عثمان و خلفای اموی از بنی امیه اند. قریش ظواهر خارج مکه می زیستند و با قبایل دیگر مخلوط شده بودند و به شجاعت و دلیری معروف بودند. قصی بن کلاب نخستین کسی بود که بنی خزاعه را از مکه خارج کرد و قریش را بر مکه مسلط ساخت و دارالندوه را بنا نهاد. بعد از آن قریش با اشتغال به بازرگانی قبیلۀ ثروتمندی شد و در ادارۀ شهر توانایی های سیاسی و اقتصادی خود را بروز داد. در اثر همین نفوذ و برتری اقتصادی بود که لهجۀ عربی قریش بیش از دیگر لهجه ها در جزیر ةالعرب رواج داشت و بعدها با ظهور اسلام و با نزول قرآن به همین زبان، که زبان پیامبر (ص) نیز بود، فصیح ترین زبان عرب شناخته شد و همۀ جزیرةالعرب را فراگرفت. با ظهور اسلام، بزرگان قریش با آن مخالفت کردند تا حدی که خداوند آنان را «ائمةالکفر» لقب داد (توبه، ۱۲). همچنین به جنگ آنان با پیامبر در غزوه های بدر (انفال، ۵) و اُحد (آل عمران، ۱۳) اشاره شده است. پس از هجرت پیامبر (ص)، بسیاری از بزرگان قریش نیز به تدریج به مدینه هجرت کردند. با توجه به شخصیت های برجسته ای که در این قبیله بودند و نیز به سبب قرابتشان با پیامبر (ص) قریشیان توانستند پس از رحلت پیامبر (ص) زمام امور را به دست گیرند و آن را به خود منحصر سازند.

ارتباط محتوایی با قریش

قریش را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• قریش سوره   • قوم قریش   • قبيلة قريش   • بزرگان قریش   • معنی قریش   • قبیله بنی هاشم   • شجره نامه قریش   • قریش کوروش   • مفهوم قریش   • تعریف قریش   • معرفی قریش   • قریش چیست   • قریش یعنی چی   • قریش یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی قریش
کلمه : قریش
اشتباه تایپی : rvda
آوا : qorayS
نقش : اسم
عکس قریش : در گوگل

آیا معنی قریش مناسب بود ؟           ( امتیاز : 95% )