حیان

/hayyAn/

فرهنگ اسم ها

اسم: حیان (پسر) (عربی) (تاریخی و کهن، مذهبی و قرآنی) (تلفظ: hayyān) (فارسی: حَیّان) (انگلیسی: hayyan)
معنی: زنده، کسی که برای چیزی وقت و زمان تعیین کند، ( عربی )، ( اَعلام ) ) نام مورخ و پژوهشگری از مردم قرطبَه ( گردوبا )، ) نام پدر جابر ( ابوعبدالله جابرابن حیان عبدالله کوفی معروف به صوفی ) از اصحاب امام صادق ( ع )
برچسب ها: اسم، اسم با ح، اسم پسر، اسم عربی، اسم تاریخی و کهن، اسم مذهبی و قرآنی

لغت نامه دهخدا

حیان. [ ح َی ْ یا ] ( اِخ ) ابن خلف بن حسین اموی ، مکنی به ابومروان ( 377 - 469 هَ. ق. ). از مورخان اندلس بود. او راست : 1- لواءالتاریخ فی الاندلس. 2- المقتبس فی تاریخ الاندلس نسخه خطی در ده جلد. 3- المبین. و ان نیز در تاریخ اندلس و بزرگتر است از المقتبس. 4- تراجم الصحابه. ( الاعیان ). و رجوع به وفیات الاعیان شود.

فرهنگ فارسی

ابن خلف بن حسین اموی مکنی به ابومروان از مورخان اندلس بود .

پیشنهاد کاربران

حیان. [ ح َی ْ یا ] ( اِخ ) ابن خلف بن حسین اموی ، مکنی به ابومروان ( 377 - 469 هَ. ق. ) . از مورخان اندلس بود. او راست : 1 - لواءالتاریخ فی الاندلس. 2 - المقتبس فی تاریخ الاندلس نسخه خطی در ده جلد. 3 - المبین. و ان نیز در تاریخ اندلس و بزرگتر است از المقتبس. 4 - تراجم الصحابه. ( الاعیان ) . و رجوع به وفیات الاعیان شود.
... [مشاهده متن کامل]

منبع. لغت نامه دهخدا

به معنای زنده کننده چون از حی میاد