کاکله
فرهنگ اسم ها
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام دلاوری تورانی از فرزندان تور و جزو سپایان افراسیاب تورانی
برچسب ها: اسم، اسم با ک، اسم پسر، اسم فارسی، اسم تاریخی و کهن
لغت نامه دهخدا
کاکله. [ ک ُ ل َ ] ( اِخ ) نام مبارزی بوده است ایرانی از فرزندان تور. ( برهان ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) :
که آمد به نزدیک او کاکله
ابا لشکری چون هزبر یله.
فردوسی.
کاکله. [ ک ُ ل َ ] ( اِخ ) ابن محمودبن محمد. او راست «الامثلةالشرطیة فی تحریرالوثائق الشرعیة». کشف الظنون. ( ذیل الامثلةالشرطیة... ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) گیاهی است از تیر. چتریان که در دامنه های کوهستانی در ارتفاعات متوسط منطق معتدله خصوصا اروپای مرکزی و غربی میروید . از برگهای این گیاه بعنوان سبزی خوراکی استفاده میکنند شمر. بحریه راز یان. دریایی قرن ایل راز یانج بحری کاکل .
ابن محمود بن محمد اوراست کشف الظنون
گویش مازنی
دانشنامه عمومی
کاکله یا رازیانه آبی، نام عمومی داده شده به برخی از گیاهان خوراکی است که در مناطق ساحلی رشد می کنند.
• رازیانه آبی راک، Crithmum maritimum گونه ساحلی این نوع گیاه است با گل های سفید که اغلب در انگلستان دیده می شود.
• رازیانه آبی طلایی، Limbarda crithmoides نوعی دیگر از گونه ساحلی رازیانه با گل های زرد رنگ است که در اوراسیا رشد می کند.
• رازیانه آبی راک، Crithmum maritimum گونه ساحلی این نوع گیاه است با گل های سفید که اغلب در انگلستان دیده می شود.
• رازیانه آبی طلایی، Limbarda crithmoides نوعی دیگر از گونه ساحلی رازیانه با گل های زرد رنگ است که در اوراسیا رشد می کند.
wiki: کاکله
کاکله (سرده). کاکله ( سرده ) ( نام علمی: Cakile ) نام یک سرده از تیره شب بویان است.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف
wiki: کاکله (سرده)
دانشنامه آزاد فارسی
کاکُلِه
در شاهنامۀ فردوسی، دلاوری تورانی، که درپی شکست افراسیاب از کِیخُسرو و پناه گرفتنش در گَنگ دژ به یاری او شتافت این نام در برخی نسخه های شاهنامه گُلگُله آمده است.
در شاهنامۀ فردوسی، دلاوری تورانی، که درپی شکست افراسیاب از کِیخُسرو و پناه گرفتنش در گَنگ دژ به یاری او شتافت این نام در برخی نسخه های شاهنامه گُلگُله آمده است.
wikijoo: کاکله
مترادف ها
رازیانه آبی، کاکله
پیشنهاد کاربران
منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
واژه ی کاکله از ریشه ی واژه ی کاکل فارسی هست و خود واژه ی کاکل از ریشه دو واژه ی کا و کل فارسی هست.
خود واژه ی کا از ریشه ی واژه ی کاه فارسی هست.
... [مشاهده متن کامل]
لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا
قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
واژه ی کاکله از ریشه ی واژه ی کاکل فارسی هست و خود واژه ی کاکل از ریشه دو واژه ی کا و کل فارسی هست.
خود واژه ی کا از ریشه ی واژه ی کاه فارسی هست.
... [مشاهده متن کامل]
لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا
قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
