کاتب دمشقی

لغت نامه دهخدا

کاتب دمشقی. [ ت ِ ب ِ دِ م َ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن علی بن یحیی بن صدقه تغلبی ، ادیب شاعر کاتب دمشقی مکنی به ابوعبداﷲ از مشاهیر ادبا و شعراء دمشق اوائل قرن ششم هجرت و دیوانش مشهور و اشعارش در غایت جودت و ملاحت است. در بلاد بسیاری سیاحت هاکرد و مدایحی گفت و ببلاد عجم نیز رفت و در حلب با ابن حیوس ملاقات کرد و شعر خود را بدو اظهار داشت و ابن حیوس نیز بعد از تحسین بسیار گفت که این جوان خبر مرگ به من داد زیرا بحکم تجربه هر کسی در فنی مهارت یافت و بمقامی عالی رسید دلیل وفات استاد سابق آن فن میباشد و یک مرتبه نیز در نهایت بدبختی وارد حلب شد و این دو بیت را به ابن حیوس نوشت و استرحام نمود؛
لم یبق عندی مایباع بحبة
و کفاک علما منظری عن مخبری
الا بقیة ماء وجه صنتها
عن ان یباع و این این المشتری.
پس ابن حیوس مستحضر شد وگفت که اگر در مصراع آخری و انت نعم المشتری میگفت بهتر بود و در رمضان 517 هَ. ق. در شصت وهفت سالگی درگذشت. ( ریحانة الادب ج 3 ص 333 و ج 5 ص 334 ). و نیز رجوع شود به ابن خیاط ابوعبداﷲ در همین لغت نامه و ابن خلکان چ تهران ( ج 1 ص 47 ) و کنی و القاب قمی ( ج 1 ص 270 ).

فرهنگ فارسی

احمد بن محمد بن علی

پیشنهاد کاربران

بپرس