وحی در قران

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] وحی در قرآن. وحی معانی و کاربردهای مختلفی دارد و جامع تمام آن ها القای سریع و نهانی است. این معنای مشترک در تمام مصادیق و کاربردها صدق می کند؛ خواه القای امری تکوینی بر جمادات باشد و یا القای امری غریزی بر حیوانات؛ تفهیم خطورات فطری و قلبی بر انسان های معمولی باشد، یا تفهیم پیام شریعت بر انبیاء؛ خواه با اشاره باشد یا نوشتار سری. در تمام این موارد به نحوی آن خصوصیت تفهیم و القای سری و سریع نهفته است.
وحی معانی و کاربردهای مختلفی دارد و جامع تمام آن ها القای سریع و نهانی است. این معنای مشترک در تمام مصادیق و کاربردها صدق می کند؛ خواه القای امری تکوینی بر جمادات باشد و یا القای امری غریزی بر حیوانات؛ تفهیم خطورات فطری و قلبی بر انسان های معمولی باشد، یا تفهیم پیام شریعت بر انبیاء؛ خواه با اشاره باشد یا نوشتار سری. در تمام این موارد به نحوی آن خصوصیت تفهیم و القای سری و سریع نهفته است.
کاربردهای مختلف وحی در قرآن
وحی در قرآن، کاربردهای مختلفی دارد که به آنها در ذیل اشاره می کنیم.
← وحی نبوت و رسالت
کیفیت سخن گفتن خداوند با پیامبران:قرآن می فرماید: «و ما کان لبشر ان یکلمه الله الا وحیا او من وراء حجاب او یرسل رسولا فیوحی باذنه ما یشاء انه علی حکیم؛ هیچ بشری جز از طریق وحی و یا از ورای حجاب و یا به وسیله ی فرستاده ای که به فرمان خدا آن چه را اراده کرده وحی می کند، نمی تواند با خدا سخن گوید، به درستی که اوست خداوند بلند مرتبه و حکیم.» از این آیه به روشنی استفاده می شود که بشر می تواند از سه طریق با خدا رابطه برقرار کند:
← وحی به صورت القاء در قلب
...

[ویکی نور] وحی در قرآن. وحی در قرآن تألیف محمود عبداللهی ، نوشتاری است که بررسی موضوع وحی از دیدگاه قرآن کریم می پردازد.وحی، رکن اساسی نبوت و همۀ ادیان آسمانی است.اما دربارۀ ماهیت آن سخنان گوناگونی بیان شده است.برخی آن را انکار و گروهی دیگر به گونه ای آن را تحلیل کرده اند که از هویت اصلی اش که همانا الهی، ملکوتی،قدسی،غیبی، خارق العاده و معصومانه بودن آن است، جدا ساخته اند.اما قرآن که مهم ترین اثر وحی است حقایق بسیاری را دراین باره بازگو کرده است که در این نوشتار به بررسی آنها پرداخته می شود.
در فصل اول کتاب به آیاتی که خصوصیات وحی از آنها استفاده می شود پرداخته شده است.
این آیات بیانگر اصولی است که مرز وحی الهی را با پاره ای از مکاشفات و تجربه های شخصی مشخص می کند. در فصل دوم، اقسام وحی، انواع وساطت فرشته و تمثّل فرشتگان بررسی شده و برای آگاهی بیشتر نسبت به وحی، تحلیل حکمای اسلامی در این زمینه بطور فشرده مطرح گردیده است.
در فصل سوم با بهره گیری از خصوصیات وحی از منظر قرآن، به بررسی ادعای کسانی پرداخته شده که وحی را مساوی با تجربه و مکاشفه و قابل تعمیم به دیگران می دانند.
فصل چهارم دو هدف دارد:یکی روشن ساختن این مطلب که آنچه را پیامبر اسلام به عنوان وحی ارائه داده،فقط دریافت الهی است،قرآن فقط و فقط، آموزه های ملکوتی است که از عالم الوهیت و لوح محفوظ تنزل پیدا کرده است نه مجموعه ای از ارتباطات غیبی و تجربه های شخصی پیامبر.مطلب دیگر پاسخ به این سؤال است که آن چه را پیامبر عرضه داشته آیا محتوا و قالب، هردو وحی است یا فقط محتوا جنبۀ الهی دارد و قالب(زبان)آن بشری است.به همین مناسبت به تفاوت وحی قرآن و وحی حدیث و حدیث قدسی نیز پرداخته شده است.

[ویکی فقه] وحی در قرآن (کتاب). «وحی در قرآن» نوشتاری است که بررسی موضوع وحی از دیدگاه قرآن کریم می پردازد. وحی، رکن اساسی نبوت و همه ادیان آسمانی است.
اما درباره ماهیت آن سخنان گوناگونی بیان شده است. برخی آن را انکار و گروهی دیگر به گونه ای آن را تحلیل کرده اند. که از هویت اصلی اش که همانا الهی، ملکوتی، قدسی، غیبی، خارق العاده و معصومانه بودن آن است، جدا ساخته اند. اما قرآن که مهم ترین اثر وحی است حقایق بسیاری را دراین باره بازگو کرده است که در این نوشتار به بررسی آنها پرداخته می شود.در فصل اول کتاب به آیاتی که خصوصیات وحی از آنها استفاده می شود پرداخته شده است. این آیات بیانگر اصولی است که مرز وحی الهی را با پاره ای از مکاشفات و تجربه های شخصی مشخص می کند.در فصل دوم، اقسام وحی، انواع وساطت فرشته و تمثل فرشتگان بررسی شده و برای آگاهی بیشتر نسبت به وحی، تحلیل حکمای اسلامی در این زمینه بطور فشرده مطرح گردیده است.در فصل سوم با بهره گیری از خصوصیات وحی از منظر قرآن، به بررسی ادعای کسانی پرداخته شده که وحی را مساوی با تجربه و مکاشفه و قابل تعمیم به دیگران می دانند.فصل چهارم دو هدف دارد: یکی روشن ساختن این مطلب که آنچه را پیامبر اسلام به عنوان وحی ارائه داده، فقط دریافت الهی است، قرآن فقط و فقط، آموزه های ملکوتی است که از عالم الوهیت و لوح محفوظ تنزل پیدا کرده است نه مجموعه ای از ارتباطات غیبی و تجربه های شخصی پیامبر. مطلب دیگر پاسخ به این سؤال است که آن چه را پیامبر عرضه داشته آیا محتوا و قالب، هردو وحی است یا فقط محتوا جنبه الهی دارد و قالب (زبان) آن بشری است. به همین مناسبت به تفاوت وحی قرآن و وحی حدیث و حدیث قدسی نیز پرداخته شده است.در فصل پنجم به سیری در آیاتی که موضع گیری و شبهه های مخالفان وحی را مطرح می کند، پرداخته می شود.
ساختار کتاب
کتاب حاضر مشتمل بر پیشگفتاری مفصل درباره موضوع موردنظر و پنج فصل ذیل می باشد:فصل اول: «خصوصیات وحی» مشتمل بر موضوعات ذیل می باشد: وحی و موارد استعمال آن در قرآن، خصوصیات وحی، مبانی قاطعیت انبیاء .فصل دوم: «اقسام وحی»:۱- وحی مستقیم.۲- وحی از ورای حجاب .۳- وحی با واسطه فرشته.۴- الهام با شریعت مستقلی همراه نیست، می باشد.فصل سوم: «وحی مکاشفه و تجربه دینی» موضوعات: تفسیرهای سه گانه از تجربه دینی و غیره را دربر دارد.فصل چهارم: «متن وحی چیست؟» شامل موضوعاتی چون: دیدگاه مسیحیان در مورد کتب مقدس، قرآن کلام و پیام الهی، انواع کلام، وحی دولایه ای و حدیث قدسی می باشد.فصل پنجم: «انکار وحی و علل آن»: به بررسی علل انکار وحی همچون: مادیگری، تکبر و برتری جویی، لجاجت و... و نیز بهانه های انکار وحی، نقد شبهات انکار وحی، انکار وحی در قالب تحلیل علمی و... می پردازد. در پایان نیز کتابنامه نوشتار حاضر به همراه فهرست آیات و روایات موجود در آن آمده است. فهرست مطالب کتاب نیز در ابتدای کتاب درج گردیده است.
نسخه شناسی
نوشتار حاضر به قلم آقای محمود عبداللهی و به زبان فارسی به عنوان تفسیر موضوعی برای سطح چهار مرکز تخصصی تفسیر و علوم قرآنی حوزه علمیه قم نگارش یافته و در قطع وزیری با جلد شومیز در ۲۴۸ صفحه برای بار نخست در سال ۱۳۸۵ ش توسط «بوستان کتاب» قم، منتشر شده است.

پیشنهاد کاربران

وحی ؛ فهم
فهماندن و تفهیم نمودن از جانب خداوند وحدان و دارای وحدانیت و واحد و وحید
کلمه ی وحی دارای مصدر مزدوج ( و ح ) می باشد.
تفاوت دو کلمه ی وهم و فهم در وجود انسان در تفاوت دو مفهوم از بیرون گرفتن و از درون صادر نمودن با اصطلاح رایج ( من در آوردی ) برای کلمه ی وَهم می باشد.
...
[مشاهده متن کامل]

یعنی از طریق قانون حکمت نگارگری و صورتگری حروف اگر کلمه ی وَهْم و اوهام را وحم و اوحام نگارش کنیم مرتبط با کلمه ی وحی دارای معنا می شود.
لازم به ذکر است اگر باب ورود به کلمه را در کلمه ی واحد حرف ( و ) در نظر بگیریم و مصدر مزدوج این کلمه را ( ح د ) در نظر داشته باشیم مفهوم این کلمه به سمت حد و حدود و محدوده و محدودیت پیش می رود.
در مسیر ایجاد کلمات در پهنه واژگان گاها کلماتی با یک صورت و دو یا چند مفهوم ایجاد می شوند که نیاز به در نظر گرفتن قانون و قواعد ایجاد کلمات برای پی بردن به مفاهیم و منظور و سخن کلمات است.
حروف ( و ف ) در کلمه ی وحی و فهم به دلیل محل مشترک صدور آوا قابل تبدیل به همدیگر می باشند.
حکمت استفاده از ح به جای حرف ه در کلمه ی وحی اشاره به آشکار نمایی و قابل رؤیت شدن یک مفهوم دارد.
حکمت استفاده از حرف ه در کلمه ی فهم اشاره به نهفتگی در نهان چیزی دارد.
ذات آوایی هر دو حرف لطیف ه ح که جزو حروف حلقی و حروف گرم و همراه با حرارت به لحاظ مدل صدور آوا می باشد اشاره به یک جریان لطیف انرژی از نوع معنوی و غیر مادی دارد.
تعریف موازی و غیر انطباقی کلمه ی آگاه و آگاهی برای کلمه ی وحی به معنی آگاه نمودن دارای مسیر معنایی متفاوتی با کلمه ی وحی می باشد.
مصدر مزدوج در کلمه ی آگاهی دو حرف ( آ گ ) می باشد.
حروف ( آ گ ) در کلمه ی آگاهی قابل تبدیل به حروف ( ح ق ) می باشد و باعث مفهوم، و تعریفه به حق رسیدن و آقا شدن می شود.
اینجاست که ما می توانیم دو مفهوم حقیقت و واقعیت را درک کنیم.
یعنی وقایع در تاریخ می تواند حق باشد می تواند حق نباشد.
یعنی متر و ترازوی سنجش درستی وقایع در تاریخ حق می باشد.
حقیقت، علمی است دارای ذات و توشه ولی واقعیت در صورتی می تواند ذات و توشه داشته باشد که از سرچشمه حقیقت آب معنا گرفته باشد که در غیر این صورت وقایع اتفاقاتی است از جانب غیر خدا نه از جانب خدا.
الله الهام کننده وقتی خواست علم خودش را به قلب حضرت آدم الهام کند با کلام خودش از طریق کلمات الهام نمود و این مسئله باعث برتری حضرت آدم بر دیگر موجودات شد.
و از همین طریق هم می شود فهمید که خداوند متعال تمام علوم خودش را در کلمات قرار داده است.
یعنی اگر ما بتوانیم به علوم کلمات پی ببریم به اتحاد کلمه خواهیم رسید و از تفرقه نجات خواهیم یافت.
حضرت خاقانی به خوبی و با مهارت بسیار شگفت انگیزی تفاوت دریافت علم از خدا و غیر خدا را در کلمه ی وحی با شعر زیر برای ذهن صحنه ساز ما به تصویر کشیده است؛
پس از تحصیل دین از هفت مردان
پس از تنزیل وحی از هفت قُرا.