وانیار

.
یار: از ریشه "یارا" و یار در گذشته دو معنا داشت که معنای نخست در این واژه کاربرد دارد:
۱. باهوش، زیرک ۲. دلبر، همدم، عشق
.
مینو ( معنی ) : نگهبان سِگال ( اندیشه ) ، جانپاس هوش و خرد -
متمدن، شهرنشین، با فرهنگ، با ادب، پَرهیخته ( فَرهیخته ) ، فرزانه، خردمند، دانشمند، هوشمند، باهوش، زیرک ( رِند! ) -
ذهن برتر و آرمانی، حافظه خوب، یادگیرنده، نیوش کننده -
ژرف بین، نکته سنج، باریک بین، دوراندیش، خِرَدمند، هوشیار، هوشمند، دانا، زیرک، رند، ویرا، ویدوش! -
پیشکِسوَت، کهنه کار، اسطوره ( استوره ) ! -
با تجربه، کافی، کاردان، حرفه ای، ماهِر، این کاره، آزموده، زُبده، کاربَلَد، کارکُشته، دنیا دیده، آبدیده!