هادیه

نمونه شعر ی عامیانه از سهراب خان گوغری ، طنزپرداز دوره قاجار:
به کِوگو گُف ای یارو رِ پِسنًی؟
[گف]:ها دیه
اگه تو کوچه بینیش بِش می خٓنًی ؟
[گف]:ها دیه
دم اِسلٓخ اووِر راتهیوو
اگه ماچی بخواه بازم می خٓنًی؟
[گف]ها دیه
​اَگَه شِو تا بِیُم بیدار بِمونه
بَرَاِت از تَه دل کُردی بِخونه
دیه دیوونه یِ عِشقُش مِی مونی؟
[گُف]: ها دیه!
​اَگَه بارون بِباره رو تُفَنگِش
بِپیچه تو قِله ، بویِ فشنگش
دیه تا پای جُن براش می
جَنگّی؟
[گُف]: ها دیه!
ساختار:
ادات تایید�ها�به معنی� بله� گفتمان نمای تاکیدی �دیه�که مخفف وآواکاهیده واژه دیگه - - �دیگر� است

هادیة. [ ی َ ] ( ع ص ) هادئة. از هدء و هُدُوء. به معنی آرام و در آتش ، آتش اندک و آرام ، در مقابل آتش تند.
منبع. لغت نامه دهخدا