نفرین

این کار پایهٔ دانشی دارد؟ مگر ریشه شناسی به همین آسانی ست؟
بن مایه ( منبع ) شما برای سخنانتان چیست؟ تنها گمان پوچ ست؟
خواهش می کنم یک بن مایهٔ دانشی و دانشگاهی بنمایید تا ما هم بهره ببریم
برای نمونه اگر بخواهم چیزی مانند کار شما نشان دهم شما می فرمایید تو و تو ( داخل ) و توپ و تور و توف و توز و توس یک ریشه اند تنها چون دو وات نخست آنها همانندی دارد. خب کودک هم به این گزافه ها می خندد چه برسد به ما مردم بزرگسال.
شما واژگان ناپارسی را هم می آورید برای نمونه در همین پیام گفته اید که نفرتیتی ( مصری ) و نفع رسان ( تازی - پارسی ) با هم درپیوندند.

ولی از آنجایی که بنده را مورد لطف و تفقد خودتون قرار دادید عارضم که کلمه ی نفرتی تی علارغم اینکه دارای شباهت در نمای ساختمان با کلمه ی نفرت می باشد ولی به لحاظ بار معنایی دارای معنای متفاوت با کلمه ی نفرت می باشد.
معنا و مفهومی که در کلمه ی نفرتی تی قابل مشاهده است به معنی نفع رسان و نفع دهنده قابل مشاهده است.
از آنجایی که در فرهنگ نام ها و نامگذاری ها از کلمات با بار مثبت در جوامع مختلف برای اشخاص استفاده می شود در فرهنگ مصر باستان نیز که بی تاثیر از فرهنگ ایران باستان نبوده این رویه در آن فرهنگ رایج بوده است.
خدمت شما کاربر محترم عرض کنم که مدل دیدگاه بنده جهت تحلیل و تفسیر کلمات به صورت خلاصه در متن زیر توضیح می دهم امیدوارم نسبت به آشنایی و نقد دیدگاه بنده جهت بهتر شدن دیدگاه من در این مسیر با مطالعه ی متن زیر بنده را در این مسیر کمک کنید ممنون از لطف و توجه شما.
انسان، کلمه ای که چهارده بُعد در این کلمه نهفته است و از هر بُعدی نیاز به خودشناسی دارد بر همین مبنا دو مقوله هست که هر چه به گذشته برگردیم این دو مقوله به یک ریشه مشترک می رسند. و هر چه به آینده به پیش برویم احتمال پراکندگی و شاخ و برگ بیشتری در این دو مقوله وجود دارد و آن دو مقوله عبارتند از زبان و نژاد.
اینکه عرفا و شعرای ما می گویند بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند بر همین مبناست.
و از آنجایی که زبان به عنوان یک ابزار ارتباط و به عنوان عضوی از اعضای وجودی ما که باعث زیب شدن حروف و ساخت کلمات زیبا می شود و کلمات ابزار راهبری فاهمه برای ایجاد دیدگاه و بینش و جهان بینی در عالم هستی است بنابراین انسان قبل از اینکه خط رو اختراع کند یک پیشینه ارتباط آوایی یا واژه ای و کلامی داشته است و با آوا و کلام ارتباط برقرار می کرده است. کلام هم برای اینکه ثبت بشود و تفکرات و تجربیات بشر برای نسل های بعد با نوشتن به زنجیر کشیده بشه، نیاز به ایجاد خط در بشر به وجود آمد.
خط در ابتدا به صورت نقش و نگار و تصویری از اشیاء و موجودات مثل تصویر درخت شیر و گوزن اسب و آهو و غیره بر روی سنگ ها و دیوار غارها حکاکی یا با رنگ ها نقش اندازی می شده است با گذشت زمان ثبت مفاهیم غیرفیزیکی مثل عشق سرما گرما درد غم شادی دوستی و غیره نیاز دیگری را در بشر ایجاد کرد لذا خطوط نوشتاری زیادی در نقاط مختلف به صورت های قراردادی ایجاد شد. هر منطقه ای از تجمع ساکنین بشر برای هر شکلی از صوت، تحت عنوان حروف که از ابزارهای دهان مثل لب و دندان و حلق و سقف دهان صادر می شد یک نمادی رو برای حروف حرفها و کلماتشان، قرارداد و نگارگری و نگارش کردند و خط پدیدار شده کامل تر شد. و هر چه گذشت شکل تکاملی تری به خود گرفت و مکالمات آوایی به کمک صورتگری و نگارگری و نگارشِ حروف، شکل و شمایل نگارشی کامل تری به خود گرفت ولی چیز دیگری که هست و باعث شده بشر برای رسیدن به مفاهیم کلمات، علاوه بر زبان ها و گویش ها و لهجه ها دچار سختی هایی بشود خود همین پراکندگی خطوط نگارشی و نقاشی و صورتگری حروف است که باعث شده است، برای تعریف یک کلمه از یک زبان به زبان دیگر، یک جمله با کلی کلمات غیر انطباقی به موازات همان مفهوم بیاوریم که بتوانیم یک چیزی از آن مفهوم رو درک کنیم. ولی وقتی از رویه تلفظ و آوای کلمات به کلمات در همه زبان ها نگاه می کنیم و کلمات رو به صورت آوایی و هویت و ذات حروف و انطباق آن با عالم واقع که ماهیت کلمات را ایجاد می کند بررسی می کنیم و به آواز حروف و کلمات گوش می دهیم در این صورت متوجه می شویم که یک زبان به عنوان یک نیای مشترک در کل جوامع بشری وجود دارد. گویی که یک اتحاد مفاهیمی در کلمات وجود دارد که همه این مفاهیم یک نگاه جامع و یک تصویر کامل رو از همه زوایا در انسان ایجاد و به مانند انگشت اشاره ای نگاه انسان رو به یک سمت هدایت می کند. و انسان رو از یک گمراهی در پیدایش معنا و مفهوم و پیدایش هدف زندگی نجات می دهد. این آوای واژه ها و کلمات با توجه به ذاتی که حروف در دل کلمات دارند و هویت حروف، ماهیت کلمات رو ایجاد می کند نشان دهنده یک تفکر هوشمندی جدای از تفکرات محدود بشری در ایجاد کلمات اصیل به این قضیه ورود کرده و کلمات را این چنین به مانند آینه ای که نور خورشید را انعکاس بدهند، حساب شده و هوشمندانه و دقیق خلق کرده است. به طور کلی چیزی که قابل مشاهده است ارتباط کلامی تحت عنوان زبان که ابزار ارتباط و رساندن مفهوم و منظور در بشر و در عالم ماده می باشد به سه دسته زبان گویش و لهجه تقسیم بندی می شود به عنوان مثال یک زبان جامع به نام فارسی وجود دارد و زبان فارسی مثلاً با گویش اصفهانی و گویش اصفهانی با لهجه نجف آبادی. در مقوله زبان کلمات از ریشه و محل صدور حروف از ابزارهای دهانی مثل لب دندان و زبان تا حدود زیادی باهم متفاوت می باشند مثلاً کلمه لاین line در زبان لاتین ولی در زبان فارسی خط جاده و مسیر گفته می شود به طوریکه حروف در کلمات از محل صدور آوا متفاوت می باشد. ولی در مقوله گویش همان کلمات با کم و زیاد شدن حروف ولی در لهجه حروف صدادار و مُصَوَّت ها به صورت متفاوت استفاده می شود. مثلاً کلمه home در زبان لاتین و در زبان فارسی خانه گفته می شود و در گویش و لهجه، خانَ و خَنَه و خونه تفاوت زبان گویش و لهجه را می توان پی برد. هرچند از کلمه ی home تحت عنوان حومه به معنی به هم آمدن یا مکان به گرد هم آمدن در زبان فارسی در حال استفاده می باشد.

چه خوب است مانند کاربر آرش کیانی دیدگاه هایمان را با بن مایه بفرستیم هرچند ایشان نیز گاهی واژگانی بی پیوند را به هم می چسبانند و چکیده گیری ( نتیجه گیری ) های نادرست می کنند.

مرتبط با تحلیل و توضیح متن زیر؛
نفله ؛ نفلة ، نفرت ، نفرین ، نفر ، نفع ، ناف ، نافی ، نافع ، نافله ، انفال و. . .
حرف ( ل ) در قانون قلب ها قابل تبدیل به حرف ( ر ) می باشد
از نفع افتادن ، نفع نداشتن ، نفرت برانگیز ، نفرت شده ، نفرین شده
اصطلاح نفرین کردن برای حالتی ایجاد می شود که از نفری که نفع نداشته باشد نفرت داشته باشیم.
هر نفری که نفرت برانگیز باشد نفرین می شود و هر نفری که نفرین شود نفله می شود.

نافله ؛ مصدر این کلیدواژه ، کلمه ی ناف به معنی نفع رسان می باشد.
حرف ( ف ) از محل صدور آوا به دلیل نزدیکی و محل مشترک صدور آوا قابل تبدیل به حرف ( و ) می باشد.
بر همین مبنا و از طریق این قانون کلمه ی نافله با ریخت ناوله و کلمه ی رایج نوا با اصطلاح به نون و نوایی رسیدن و نفع بردن قابل مشاهده است.
حروف تکاملی به عنوان یک افزونه در ریشه ی ( نف ) و با یک مفهوم مشترک در ساختمان کلمات در ابعاد کاربردی مختلف به عنوان باب خروج در ساختمان کلمات عبارتند از ؛
( ل ر خ ح ع ت د ذ س )
مثل ( نفر نوفل نفخ نفع نفح نفت نوید نفس نفوذ )
به عنوان مثال حکمت حرف س در کلمه ی نفس دارای مفهوم سرایت و مسرت دهنده بودن این منفعت الهی در امر حیات و وجود انسان است.
یا حکمت حرف خ در کلمه ی نَفْخ دارای مفهوم خروج گاز و نافخ بودن این امر می باشد.
یا حکمت حرف ( ر ) در کلمه ی نفر و نفیر دارای مفهوم تکرار نفع رسانی در یک شخص یا یک عمل می باشد.
کلمات مرتبط با کلمه ی نافله در یک راسته ی مفهومی عبارتند از ؛
( نافله نوفل انفال انفاس ناف نافع نفع نفت منفعت نفر نفیر نفرین نفله ناو ناویا نوا نوه نوید ناودانی و. . . )
در قانون مُصَوِّت ها در دو کلمه ی نَف و نِف دو مفهوم دهنده بودن و گیرنده بودن یک منفعت دارای بار معنایی می باشد.
نِف ؛ نفع رساندن مثل نِفادا با ریخت نِوادا به معنی کوه نفع رسان
نَف ؛ نفع رسیدن ، نفع دیدن مثل نَفَر و نفیر و نَفَس و نبیره و نفت
ناف ؛ نافع ، نفع رسان و نفیر و ناو و نوا دهنده
نافله ؛ زمانی برای به نفع نوا رسیدن
نوفل ؛ محل و مکانی برای به نفع نوا رسیدن یا رساندن
نِفله ؛ از نفع افتادن
ناو ، ناف ؛ نوا دهنده
نوه ؛ نفع و نوای زندگانی
ناودانی ؛ کانال و مسیری برای نفع و نوا رساندن
ناویا ؛ مکان به نوا رسیدن
انفال ؛ نُفوس ، افراد نوا گیرنده
نوید ؛ نوا دهنده ، نوید بخش
ناوند ؛ بالشتک خمیر نان برای به نان و نوا رسیدن
نفت ؛ ماده ی پُر منفعت
چنانچه از زاویه ی قانون قلب ها و منقلب شدن حروف به سمت حروف دیگر جهت ایجاد کلمات کاربردی در موقعیت های مختلف با مفهوم مشترک نفع ورود کنیم حرف ( ف و ) قابل تبدیل به حرف ( ب ) نیز می باشد.
یعنی کلمه ی ناف به مفهوم نفع رسان قابل تبدیل به کلمه ی ناب می باشد.
کلماتی که در یک راسته ی دیگر از این مفهوم قابل مشاهده می شود عبارتند از ؛ ناب نبش نبات نوبل نبیع نبیره و. . .

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹