مخارجه
لغت نامه دهخدا
دانشنامه آزاد فارسی
مُخارِجِه (apse)
(یا: گِردانِه) در ابنیۀ مذهبی یا غیرمذهبی، قسمت انتهایی یا الحاقی ساختمان با منشأ رومی به شکل نیم دایره یا کثیرالاضلاع، با سقف معمولاً نیم گنبدی یا طاق ضربی. در نخستین کلیساها مخارجه شامل پرسبیتری، محل نشستن کشیش، هم می شد. مخارجه در بناهای دورۀ رمانسکو گوتیکمتداول بود. علاوه بر مخارجۀ شرقی یا گاهی غربی ساختمان، ممکن بود مخارجه های دیگری نیز مثلاً در انتهای بازوهای بنا وجود داشته باشد.
(یا: گِردانِه) در ابنیۀ مذهبی یا غیرمذهبی، قسمت انتهایی یا الحاقی ساختمان با منشأ رومی به شکل نیم دایره یا کثیرالاضلاع، با سقف معمولاً نیم گنبدی یا طاق ضربی. در نخستین کلیساها مخارجه شامل پرسبیتری، محل نشستن کشیش، هم می شد. مخارجه در بناهای دورۀ رمانسکو گوتیکمتداول بود. علاوه بر مخارجۀ شرقی یا گاهی غربی ساختمان، ممکن بود مخارجه های دیگری نیز مثلاً در انتهای بازوهای بنا وجود داشته باشد.
wikijoo: مخارجه
پیشنهاد کاربران
پلوک. [ پ َ ل َ / لُو ] ( اِ ) غرفه و مخارجه و تالاری که بر بالاخانه سازند. ( برهان قاطع ) . تالاری باشد که بر بام سازند و نشست گاه چوبین که فراز بام بود و مخرجه عمارت بالاخانه که بعربی غرفه گویند. . . و پکوک نیزآمده که بجای لام کاف باشد. ( سروری ) .
تابوک. ( اِ ) مخارجه عمارت را گویند. ( برهان ) ( فرهنگ جهانگیری ) . بالاخانه کوچک که در بالا واقع شود و آن را مخارجه گویند،
بیرون داشت عمارتها. ( شرفنامه منیری ) . بالاخانه. غرفه. خانه کوچک ( اِ مرکب ) ، مخارجه عمارت که در تحت آن ستونی نباشد. ( بالکن ) .
بیرون داشت عمارتها. ( شرفنامه منیری ) . بالاخانه. غرفه. خانه کوچک ( اِ مرکب ) ، مخارجه عمارت که در تحت آن ستونی نباشد. ( بالکن ) .
حجره های کلیسا