مال و ثروت

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] در فقه اسلامی مالک حقیقی خداست و مصرف ثروت ها باید در چهارچوب خواست الهی باشد و توانگر مؤظف است به یک سری امور پایبند باشد که از جمله آن «رعایت حقوق دیگران در اموالش» است و این منحصر در خمس و زکات نیست. گرچه در روایت آمده است که: اگر مردم زکات مالشان را بدهند، مسلمان فقیر و محتاجی باقی نمی ماند.
حضرت علی (علیه السلام) در نهج البلاغه به تفصیل به مسئله مال و ثروت پرداخته اند، که در ادامه آن را بررسی می کنیم.
← مایه شهوت
امام علی (علیه السلام) در نهج البلاغه وظایفی را درباره توانگران برشمردند که بدین قرار است:
← کفالت فقیر
امام علی (علیه السلام) در نهج البلاغه به مواردی درباره توانگری و پیروزی اشاره کرده اند که بدین قرار است:
← شکست حقیقی
...

جدول کلمات

منال

پیشنهاد کاربران

مال و ثروت: این دو واژه ی عربی یک واتا [کردی] ( معنی ) دارند و به کار بردن آنها با هم را افزوده نابجا، یا همانگویی ( عربی: حشو قبیح ) گویند که در پارسی فراوان به کار می رود؛ مانند: علم و دانش که علم عربی و دانش پارسی است، گناه و معصیت، رعب و وحشت، جاه و جلال، مال و منال، بخت و اقبال، شور و اشتیاق، دین و مذهب، جا و مکان و. . .
...
[مشاهده متن کامل]

همتای پارسی این است:
راونگ rāvang ( اوستایی: ravangh )

مادیات
مایه