فیروز آذرگشسپ. فیروز آذرگشسپ ( زاده پانزدهم بهمن ۱۲۸۴ – درگذشته ۵ تیر ۱۳۷۵ خورشیدی[ ۲] ) یک موبد زرتشتی، فرزندِ موبد دستور نامدار و زاده شده در شهر یزد بود. [ ۱]
وی تحصیلات خود را در مدرسه خسروی یزد[ ۲] و سپس در تهران در کالج البرز ادامه داد و پس از بازگشت به یزد، از سوی انجمن موبدان به همراهِ موبد رستم شهزادی، به مدرسه کاما اتوران بمبئی هندوستان رفت و بیش از هفت سال در آنجا به آموختن پرداخت. زندگی آذرگشسب در هند به دو بخش تقسیم می شود، زندگی درون اجتماعی وی که با هم صحبتی با بزرگان دین زرتشتی همراه بود و زندگی برون اجتماعی او که به کسب مدرک لیسانس مهندسی کشاورزی ( در سال ۱۹۳۱ میلادی برابر با ۱۳۱۰ خورشیدی ) انجامید و در کنار آن موبد در شهر پونا نیز در مدرسه دستور Huohang فنون دینی زرتشتی را نیز آموخت. او در جوانی دربارهٔ شهر بمبئی می نویسد:[ ۲]
بمبئی شهری بود بزرگ و زیبا، با ساختمان های بلندِ پنج یا شش طبقه و مغازه هایی بزرگ و پر از اجناس رنگارنگ که اصلاً قابل مقایسه با یزد نبود. یزد در آن روزها این همه وسایل متمدن نداشت و در تمام شهر به جز کوچه های تنگ و تاریک، یک خیابان بزرگ نبود. مسلمانان آن زمان یزد، در کل مردمی بودند خشک که به جز دین اسلام هیچ دین و مذهب دیگری را بر حق نمی دانستند و پیروان مذاهب دیگر را مورد تحقیر و توهین قرار می دادند. حال اینکه چنین وضعی را در هند مشاهده نکردم و همه افراد از هر مذهب، طبقه و صنفی که بودند در برابر قانون برابر بودند.
وی پس از فارغ التحصیل شدن به ایران بازگشت. سپس بمدت یک سال در دبیرستان کیخسروی در زبان انگلیسی تدریس کرد. همچنین در کلاس های حقوق شرکت کرد و با درجه و رتبهٔ عالی پذیرفته شد و لیسانس حقوق گرفت. او سال ها فرنشینی انجمن موبدان تهران را بردوش داشت.
موبد آذرگشسب شیفتهٔ مطالعهٔ گات ها بود و تمام ترجمه های فارسی و انگلیسیِ گات ها را خوانده بود. وی پس از سال ها مطالعه، چون هیچ کدام از آن ها را نپسندید خود به ترجمه و تفسیر گات ها پرداخت.
او در مقدمهٔ جلد نخستِ گات های خود می نویسد:
هنگام ترجمه کتاب و مقایسهٔ آن با ترجمه سایر اوستا شناسان نامی مثل پروفسور بارتوله، پروفسور میلز، پروفسور دستور کانگا، دستور دکتربد، استاد بهرام گورانکلسریا، پونگار و روانشاد استاد پورداوود دریافتم آنطور که باید و شاید منظور نگارنده[ ۳] را برآورده نمی سازند. . . . موضوع مهمی که موجب شد نگارنده[ ۳] به ترجمه گات ها اقدام کند این بود که می دیدم در ترجمهٔ اوستا شناسان خارجی آن روحانیت و معنویتِ ژرفی که در واژه ها و عبارات و متن اوستایی این کتاب آسمانی نهفته است، روشن نگردیده و در نتیجه خواننده مفهوم واقعی و جایگاه بلند این تعالیم را در نیافته و اهمیت آن را کمتر درک می نمود.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفوی تحصیلات خود را در مدرسه خسروی یزد[ ۲] و سپس در تهران در کالج البرز ادامه داد و پس از بازگشت به یزد، از سوی انجمن موبدان به همراهِ موبد رستم شهزادی، به مدرسه کاما اتوران بمبئی هندوستان رفت و بیش از هفت سال در آنجا به آموختن پرداخت. زندگی آذرگشسب در هند به دو بخش تقسیم می شود، زندگی درون اجتماعی وی که با هم صحبتی با بزرگان دین زرتشتی همراه بود و زندگی برون اجتماعی او که به کسب مدرک لیسانس مهندسی کشاورزی ( در سال ۱۹۳۱ میلادی برابر با ۱۳۱۰ خورشیدی ) انجامید و در کنار آن موبد در شهر پونا نیز در مدرسه دستور Huohang فنون دینی زرتشتی را نیز آموخت. او در جوانی دربارهٔ شهر بمبئی می نویسد:[ ۲]
بمبئی شهری بود بزرگ و زیبا، با ساختمان های بلندِ پنج یا شش طبقه و مغازه هایی بزرگ و پر از اجناس رنگارنگ که اصلاً قابل مقایسه با یزد نبود. یزد در آن روزها این همه وسایل متمدن نداشت و در تمام شهر به جز کوچه های تنگ و تاریک، یک خیابان بزرگ نبود. مسلمانان آن زمان یزد، در کل مردمی بودند خشک که به جز دین اسلام هیچ دین و مذهب دیگری را بر حق نمی دانستند و پیروان مذاهب دیگر را مورد تحقیر و توهین قرار می دادند. حال اینکه چنین وضعی را در هند مشاهده نکردم و همه افراد از هر مذهب، طبقه و صنفی که بودند در برابر قانون برابر بودند.
وی پس از فارغ التحصیل شدن به ایران بازگشت. سپس بمدت یک سال در دبیرستان کیخسروی در زبان انگلیسی تدریس کرد. همچنین در کلاس های حقوق شرکت کرد و با درجه و رتبهٔ عالی پذیرفته شد و لیسانس حقوق گرفت. او سال ها فرنشینی انجمن موبدان تهران را بردوش داشت.
موبد آذرگشسب شیفتهٔ مطالعهٔ گات ها بود و تمام ترجمه های فارسی و انگلیسیِ گات ها را خوانده بود. وی پس از سال ها مطالعه، چون هیچ کدام از آن ها را نپسندید خود به ترجمه و تفسیر گات ها پرداخت.
او در مقدمهٔ جلد نخستِ گات های خود می نویسد:
هنگام ترجمه کتاب و مقایسهٔ آن با ترجمه سایر اوستا شناسان نامی مثل پروفسور بارتوله، پروفسور میلز، پروفسور دستور کانگا، دستور دکتربد، استاد بهرام گورانکلسریا، پونگار و روانشاد استاد پورداوود دریافتم آنطور که باید و شاید منظور نگارنده[ ۳] را برآورده نمی سازند. . . . موضوع مهمی که موجب شد نگارنده[ ۳] به ترجمه گات ها اقدام کند این بود که می دیدم در ترجمهٔ اوستا شناسان خارجی آن روحانیت و معنویتِ ژرفی که در واژه ها و عبارات و متن اوستایی این کتاب آسمانی نهفته است، روشن نگردیده و در نتیجه خواننده مفهوم واقعی و جایگاه بلند این تعالیم را در نیافته و اهمیت آن را کمتر درک می نمود.
wiki: فیروز آذرگشسپ