فیبر بازالت از الیاف بسیار ریز بازالت ساخته شده است که از مواد معدنی پلاژیوکلاز، پیروکسن و الیوین تشکیل شده است. فیبر بازالت شبیه به فایبرگلاس است اما خواص فیزیکی و مکانیکی بهتری نسبت به فایبرگلاس دارد، اما به طور قابل توجهی ارزانتر از فیبر کربن است. فیبر بازالت به عنوان منسوجات نسوز در صنایع هوافضا و خودرو استفاده می شود و همچنین می تواند به عنوان کامپوزیت برای تولید محصولاتی مانند سه پایه دوربین استفاده شود.
فن آوری تولید الیاف پیوسته بازالت ( BCF ) یک فرایند یک مرحله ای است: ذوب، همگن سازی بازالت و استخراج الیاف. بازالت فقط یک بار گرم می شود. پردازش بیشتر BCF با استفاده از «فناوری های سرد» با هزینه انرژی کم انجام می شود.
فیبر بازالت از یک ماده واحد، بازالت خرد شده، از یک منبع معدنی با دقت انتخاب شده ساخته می شود. [ ۱] بازالت با اسیدیته بالا ( بیش از ۴۶ درصد سیلیس[ ۲] ) و مقدار آهن کم برای تولید فیبر مطلوب است. [ ۳] برخلاف سایر کامپوزیت ها، مانند الیاف شیشه، لزوماً هیچ ماده ای در طول تولید آن اضافه نمی شود. بازالت شسته و سپس ذوب می شود. [ ۴]
برای ساخت فیبر بازالت نیاز به ذوب سنگ بازالت خرد شده و شسته شده در حدود ۱٬۵۰۰ درجه سلسیوس ( ۲٬۷۳۰ درجه فارنهایت ) است. سنگ مذاب سپس از طریق نازل های کوچک به صورت رشته های الیاف بازالت خارج می شود.
الیاف بازالت معمولاً دارای قطر رشته ای بین ۱۰ تا ۲۰ میکرومتر هستند که به اندازه کافی بزرگتر از حد تنفسی ۵ میکرومتر است. اندازه بزرگتر باعث می شود فیبر بازالت جایگزین مناسبی برای آزبست است. [ ۵] همچنین دارای مدول الاستیک بالایی است و در نتیجه استحکام ویژه بالایی دارند - سه برابر فولاد. [ ۶] [ ۷] الیاف نازک معمولاً برای کاربردهای نساجی عمدتاً برای تولید پارچه بافته شده و فیبر ضخیم تر در سیم پیچ فیلامنت استفاده می شود، به عنوان مثال، برای تولید سیلندرها یا لوله های گاز طبیعی فشرده ( CNG ) استفاده می شود. ضخیم ترین الیاف برای پالتروژن، ژئوگرید، تولید پارچه چند محوره و به صورت رشته خرد شده برای تقویت بتن استفاده می شود. یکی از آینده نگرانه ترین و در حال حاضر جدیدترین کاربردهای الیاف بازالت، تولید میلگرد بازالت است که روز به روز جایگزین میلگردهای فولادی سنتی در ساختمان سازی می شود. [ ۸]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلففن آوری تولید الیاف پیوسته بازالت ( BCF ) یک فرایند یک مرحله ای است: ذوب، همگن سازی بازالت و استخراج الیاف. بازالت فقط یک بار گرم می شود. پردازش بیشتر BCF با استفاده از «فناوری های سرد» با هزینه انرژی کم انجام می شود.
فیبر بازالت از یک ماده واحد، بازالت خرد شده، از یک منبع معدنی با دقت انتخاب شده ساخته می شود. [ ۱] بازالت با اسیدیته بالا ( بیش از ۴۶ درصد سیلیس[ ۲] ) و مقدار آهن کم برای تولید فیبر مطلوب است. [ ۳] برخلاف سایر کامپوزیت ها، مانند الیاف شیشه، لزوماً هیچ ماده ای در طول تولید آن اضافه نمی شود. بازالت شسته و سپس ذوب می شود. [ ۴]
برای ساخت فیبر بازالت نیاز به ذوب سنگ بازالت خرد شده و شسته شده در حدود ۱٬۵۰۰ درجه سلسیوس ( ۲٬۷۳۰ درجه فارنهایت ) است. سنگ مذاب سپس از طریق نازل های کوچک به صورت رشته های الیاف بازالت خارج می شود.
الیاف بازالت معمولاً دارای قطر رشته ای بین ۱۰ تا ۲۰ میکرومتر هستند که به اندازه کافی بزرگتر از حد تنفسی ۵ میکرومتر است. اندازه بزرگتر باعث می شود فیبر بازالت جایگزین مناسبی برای آزبست است. [ ۵] همچنین دارای مدول الاستیک بالایی است و در نتیجه استحکام ویژه بالایی دارند - سه برابر فولاد. [ ۶] [ ۷] الیاف نازک معمولاً برای کاربردهای نساجی عمدتاً برای تولید پارچه بافته شده و فیبر ضخیم تر در سیم پیچ فیلامنت استفاده می شود، به عنوان مثال، برای تولید سیلندرها یا لوله های گاز طبیعی فشرده ( CNG ) استفاده می شود. ضخیم ترین الیاف برای پالتروژن، ژئوگرید، تولید پارچه چند محوره و به صورت رشته خرد شده برای تقویت بتن استفاده می شود. یکی از آینده نگرانه ترین و در حال حاضر جدیدترین کاربردهای الیاف بازالت، تولید میلگرد بازالت است که روز به روز جایگزین میلگردهای فولادی سنتی در ساختمان سازی می شود. [ ۸]
wiki: فیبر بازالت