فن مترازین

فن مترازین ( به انگلیسی: Phenmetrazine ) ( INNN ، USAN , BAN ) ( با نام تجاری Preludin و نام های دیگر عرضه می شود ) یک داروی محرک است که برای اولین بار در سال ۱۹۵۲ سنتز شد و در ابتدا به عنوان یک سرکوب کننده اشتها استفاده شد، اما در دهه ۱۹۸۰ به دلیل سوء مصرف گسترده از بازار خارج شد. در ابتدا با فن دی مترازین آنالوگ خود ( با نام تجاری Prelu - 2 ) که به عنوان یک پیش دارو برای فن مترازین عمل می کند، جایگزین شد، اما اکنون به دلیل نگرانی از سوء مصرف و اعتیاد به ندرت تجویز می شود. از نظر شیمیایی، فن مترازین یک آمفتامین استخلافی با یک حلقه مورفولین است.
فن مترازین برای اولین بار در آلمان در سال ۱۹۵۲ توسط بوهرینگر اینگلهایم ثبت اختراج شد. [ ۱] [ ۲] برخی از داده های دارویی آن در سال ۱۹۵۴ به ثبت رسید. این اختراع نتیجه جستجوی Thomä و Wick برای یک داروی ضد اشتهای آمفتامینی بدون عوارض جانبی بود. [ ۳] فن مترازین در سال ۱۹۵۴ در اروپا برای استفاده بالینی معرفی شد. [ ۴]
فن مترازین را می توان در سه مرحله از ۲ - بروموپروپیوفنون و اتانول آمین سنتز کرد. الکل میانی ۳ - متیل - ۲ - فنیل مورفولین - ۲ - ال ( ۱ ) با فوماریک اسید به نمک فومارات ( ۲ ) تبدیل می شود، سپس با سدیم بوروهیدرید کاهش می یابد تا باز آزاد فن مترازین به دست آید ( ۳ ) . باز آزاد را می توان با واکنش با فوماریک اسید به نمک فومارات ( ۴ ) تبدیل کرد. [ ۵]
• فن بوترازات
• فن دی مترازین
• مورازون
• ربوکستین