فلسفه کره ای ( به انگلیسی: Korean philosophy ) ، بر کلیتِ جهان بینی متمرکز شده است. برخی از جنبه های شامونیسم، بودایی و نئوکنفوسیونیسم در فلسفه کره ای ادغام شده اند. تفکر سنتی کره ای در طول سال ها از تعدادی دین و نظام های فکری - فلسفی متأثر شده اند. تفکراتی که بیشترین اثرگذاری ها را بر روی زندگی در کره داشته اند شامل این موارد اند: شامونیسم کره ای، تائوئیسم کره ای، بودیسم کره ای، کنفوسیوس گرایی کره ای و جنبش های سیلهاک. [ الف] تفکرات فلسفی مختلف غربی از قرن بیستم میلادی بدین سو بر روی محیط آکادمیک، سیاست و زندگی روزمرهٔ کره ای ها تأثیر قدرتمندی داشته است.
متفکران بودایی کره ای، ایده هایی را که در اصل از چین معرفی شده بودند را به شکل متمایزی معرفی نمودند. سه پادشاهی کره، آیین بودایی را به ژاپنمعرفی نمودند و از آنجا در غرب به شهرت رسید. آیین بودایی کره ای عمدتاً از دودمان سئون[ ب] متشکل شده که ریشه در آیین بودایی چان[ پ] ( ذن ) در چین داشته و پیش ساز آیین بودایی ذن است که در غرب از طریق ژاپن شناخته می شود.
معابد بودایی را در اکثر نقاط کشور کره می توان یافت که بیشتر آنها نیز به عنوان گنجینه ملی شناخته می شوند.
یکی از تفکراتی که معرفی اش اثرات قابل توجهی در تاریخ فکری کره داشته است، افکار کنفسیوسی است که به عنوان بخشی از تبادل فرهنگی با چین وارد کره شد. امروزه میراث کنفوسیونیسم همچنان به عنوان بخش اساسی از جامعه کره باقی مانده و نظام اخلاقی، روش زندگی، روابط اجتماعی میان پیر و جوان و فرهنگ والای کره را شکل می دهد. و حتی طی فرایند مدرن سازی نظام حقوقی نیز توانسته خود را نجات دهد.
این دودمان از میان دیکتاتورهای نظامی و هرج و مرج عصر پیشین ظهور کرد. گذار در این عصر از آیین بودایی به یک رویکرد آزادانه، یعنی نئو کنفوسیونیسم بود. کارهای زیادی به ویژه در بخش تقریظ صورت گرفت، و مکتب چو هسی در واقع نشانگر عصر طلایی در فلسفه دینی کره بود. در تحقیقات متافیزیکی در این زمان رابطه میان اصل ( i ) و نیروی مادی/حیاتی ( ki ) ، و همچنین رابطه میان چهار آغاز ( سدان ) [ ت] و هفت احساس ( چلچانگ ) [ ث] بررسی گردید؛ و کنفوسیونیست های چوسئون به دو مکتب پیشتاز تقسیم شدند: یکی بر مبنای «نیرو» و یکی بر مبنای «اصول». فیلسوف هوادام[ ج] ( سوه کیانگدوک، [ چ] بین ۱۴۸۹–۱۵۴۶ میلادی ) به سوی یکپارچه سازی i و ki پیشرفته و از هماهنگ عظیم ( تایهوا ) [ ح] صحبت نمود.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفمتفکران بودایی کره ای، ایده هایی را که در اصل از چین معرفی شده بودند را به شکل متمایزی معرفی نمودند. سه پادشاهی کره، آیین بودایی را به ژاپنمعرفی نمودند و از آنجا در غرب به شهرت رسید. آیین بودایی کره ای عمدتاً از دودمان سئون[ ب] متشکل شده که ریشه در آیین بودایی چان[ پ] ( ذن ) در چین داشته و پیش ساز آیین بودایی ذن است که در غرب از طریق ژاپن شناخته می شود.
معابد بودایی را در اکثر نقاط کشور کره می توان یافت که بیشتر آنها نیز به عنوان گنجینه ملی شناخته می شوند.
یکی از تفکراتی که معرفی اش اثرات قابل توجهی در تاریخ فکری کره داشته است، افکار کنفسیوسی است که به عنوان بخشی از تبادل فرهنگی با چین وارد کره شد. امروزه میراث کنفوسیونیسم همچنان به عنوان بخش اساسی از جامعه کره باقی مانده و نظام اخلاقی، روش زندگی، روابط اجتماعی میان پیر و جوان و فرهنگ والای کره را شکل می دهد. و حتی طی فرایند مدرن سازی نظام حقوقی نیز توانسته خود را نجات دهد.
این دودمان از میان دیکتاتورهای نظامی و هرج و مرج عصر پیشین ظهور کرد. گذار در این عصر از آیین بودایی به یک رویکرد آزادانه، یعنی نئو کنفوسیونیسم بود. کارهای زیادی به ویژه در بخش تقریظ صورت گرفت، و مکتب چو هسی در واقع نشانگر عصر طلایی در فلسفه دینی کره بود. در تحقیقات متافیزیکی در این زمان رابطه میان اصل ( i ) و نیروی مادی/حیاتی ( ki ) ، و همچنین رابطه میان چهار آغاز ( سدان ) [ ت] و هفت احساس ( چلچانگ ) [ ث] بررسی گردید؛ و کنفوسیونیست های چوسئون به دو مکتب پیشتاز تقسیم شدند: یکی بر مبنای «نیرو» و یکی بر مبنای «اصول». فیلسوف هوادام[ ج] ( سوه کیانگدوک، [ چ] بین ۱۴۸۹–۱۵۴۶ میلادی ) به سوی یکپارچه سازی i و ki پیشرفته و از هماهنگ عظیم ( تایهوا ) [ ح] صحبت نمود.
wiki: فلسفه کره ای