فلج دوره ای تیروتوکسیک ( به انگلیسی: Thyrotoxic periodic paralysis ) که به صورت مخفّف TPP هم نامیده می شود، وضعیتی است که در آن حملات فلج عضلانی در زمان پرکاری تیروئید بروز پیدا می کند. هیپوکالمی ( کاهش سطح پتاسیم در خون ) معمولاً در طول حملات وجود دارد. در این حملات اگر ضعف ماهیچه های تنفسی منجر به نارسایی تنفسی شود یا سطح پایین پتاسیم منجر به آریتمی های قلبی ( بی نظمی در ضربان قلب ) شود، این وضعیت ممکن است تهدیدکنندهٔ زندگی باشد. اگر این بیماری درمان نشود، معمولاً به طور مکرر عود می کند.
بروز این بیماری با جهش های ژنتیکی در ژن های کدگذاری کنندهٔ کانال های یونی مخصوص انتقال الکترولیت ها ( سدیم و پتاسیم ) از طریق غشای سلولی، مرتبط است. اصلی ترینِ این کانال های یونی، کانال کلسیم نوع - L زیرواحد - α۱ و کانال یک سوکنندهٔ داخلیِ پتاسیم ۲٫۶ است. درگیری این کانال ها به عنوان یک کانالوپاتی طبقه بندی می شود؛ تصور می شود که ناهنجاری در این مجراها — در شرایطی که سطح تیروکسین ( هورمون تیروئید ) زیاد است و یک عامل اضافی تسریع کننده حضور دارد — منجر به ورود پتاسیم به درون سلول ها می شود.
درمان هیپوکالمی و اصلاح پرکاری تیروئید، منجر به رفع کامل حملات می شود. این بیماری بیشتر در مردان چینی، ژاپنی، ویتنامی، فیلیپینی و کره ای مشاهده می شود. فلج دوره ای تیروتوکسیک یکی از چندین بیماری است که می تواند باعث فلج دوره ای شود.
حمله اغلب با درد ماهیچه، گرفتگی و سفت شدنِ ماهیچه ها شروع می شود. [ ۱] پس از آن، ضعف یا فلج شدن به سرعت پدیدار می گردد که وقوع آن در اواخر عصر یا ساعات اولیهٔ صبح رایج تر است. ضعف معمولاً در دو طرف بدن متقارن است[ ۱] و بیشترِ ماهیچه های اندام های نزدیک به تنه ( پروگزیمال[ الف] ) درگیر می شوند. این ضعف از پاها شروع شده و به بازوها می رسد. ماهیچه های دهان و گلو، چشم ها و اندام تنفسی معمولاً تحت تأثیر قرار نمی گیرند، اما گاهی ضعف عضلات تنفسی می تواند باعث نارسایی تنفسی شود که خطرساز است. این حملات به طور معمول طی چند ساعت تا چند روز، حتی بدون درمان، برطرف می شوند. [ ۱] [ ۲] [ ۳] معاینه حین حمله عصبی، ضعف و سستی اندام ها را مشخص می کند. رفلکس ها معمولاً کاهش می یابند، هر چند، دستگاه حسی تحت تأثیر قرار نمی گیرد[ ۱] [ ۲] و وضعیت ذهنی و ادراکی نیز دچار اختلال نمی شود. [ ۱]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفبروز این بیماری با جهش های ژنتیکی در ژن های کدگذاری کنندهٔ کانال های یونی مخصوص انتقال الکترولیت ها ( سدیم و پتاسیم ) از طریق غشای سلولی، مرتبط است. اصلی ترینِ این کانال های یونی، کانال کلسیم نوع - L زیرواحد - α۱ و کانال یک سوکنندهٔ داخلیِ پتاسیم ۲٫۶ است. درگیری این کانال ها به عنوان یک کانالوپاتی طبقه بندی می شود؛ تصور می شود که ناهنجاری در این مجراها — در شرایطی که سطح تیروکسین ( هورمون تیروئید ) زیاد است و یک عامل اضافی تسریع کننده حضور دارد — منجر به ورود پتاسیم به درون سلول ها می شود.
درمان هیپوکالمی و اصلاح پرکاری تیروئید، منجر به رفع کامل حملات می شود. این بیماری بیشتر در مردان چینی، ژاپنی، ویتنامی، فیلیپینی و کره ای مشاهده می شود. فلج دوره ای تیروتوکسیک یکی از چندین بیماری است که می تواند باعث فلج دوره ای شود.
حمله اغلب با درد ماهیچه، گرفتگی و سفت شدنِ ماهیچه ها شروع می شود. [ ۱] پس از آن، ضعف یا فلج شدن به سرعت پدیدار می گردد که وقوع آن در اواخر عصر یا ساعات اولیهٔ صبح رایج تر است. ضعف معمولاً در دو طرف بدن متقارن است[ ۱] و بیشترِ ماهیچه های اندام های نزدیک به تنه ( پروگزیمال[ الف] ) درگیر می شوند. این ضعف از پاها شروع شده و به بازوها می رسد. ماهیچه های دهان و گلو، چشم ها و اندام تنفسی معمولاً تحت تأثیر قرار نمی گیرند، اما گاهی ضعف عضلات تنفسی می تواند باعث نارسایی تنفسی شود که خطرساز است. این حملات به طور معمول طی چند ساعت تا چند روز، حتی بدون درمان، برطرف می شوند. [ ۱] [ ۲] [ ۳] معاینه حین حمله عصبی، ضعف و سستی اندام ها را مشخص می کند. رفلکس ها معمولاً کاهش می یابند، هر چند، دستگاه حسی تحت تأثیر قرار نمی گیرد[ ۱] [ ۲] و وضعیت ذهنی و ادراکی نیز دچار اختلال نمی شود. [ ۱]
wiki: فلج دوره ای تیروتوکسیک