فلبامات ( انگلیسی: Felbamate ) که با نام تجاری فلباتول هم شناخته می شود، یک داروی ضدتشنج است که در درمان صرع کاربرد دارد. [ ۱] این دارو در درمان صرع های پارشیال بالغین[ ۲] [ ۳] ( با و بدون گسترش سرتاسری ) و صرع های پارشیال یا سرتاسری مرتبط با سندرم لنوکس - گستو در کودکان استفاده می شود. با این حال، به دلیل احتمال بروز کم خونی آپلاستیک مرگبار و/یا نارسایی کبد، مصرف این دارو فقط محدود به مواردی است که تشنج راجعه شدید وجود دارد.
این دارو مدولاتورِ مثبت گیرنده گابا A[ ۴] [ ۵] و بلوکه کنندهٔ گیرندهٔ NMDA است، به ویژه آنهایی که زیرواحد «NR2B» را دارند. [ ۶] [ ۷] [ ۸] [ ۹]
این دارو نخست در اوت ۱۹۹۳ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شد. سپس در یک اقدام فوری و به دنبال گزارش ۱۰ مورد مرگ ناشی از کم خونی آپلاستیک، در ۱ اوت ۱۹۹۴ از بازار جمع آوری شد. [ ۱۰] در نهایت در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۴ میلادی، طی ارسال نامه ای به ۲۶۰٬۰۰۰ پزشک در آمریکا، توصیه گردید این دارو، تنها در افرادی که صرع شدید راجعه دارند و منافع دارو بر مضارش فزونی دارد، استفاده شود. این تأیید مشروط و مجدد دارو با اشاره به عارضهٔ جانبی دیگرش یعنی «نارسایی کبدی» انجام شد که تا آن هنگام در ۱۰ بیمار گزارش شده بود و در ۴ موردشان منجر به مرگ شده بود. در انگلستان نیز، فلبامات فقط برای بیماران خاصی در دسترس است.
علاوه بر موارد یادشده، بی خوابی یا خواب آلودگی، تهوع و استفراغ، کاهش اشتها و سردرد از عوارض جانبی دیگر است.
فلبامات بازدارندهٔ ایزوآنزیم «CYP2C19» از خانوادهٔ آنزیمی سیتوکروم پی ۴۵۰ است که در متابولیسم و پاکسازی برخی داروهای رایج نقش دارند. [ ۱۱] و با داروهایی چون فنی توئین، والپروات و کاربامازپین تداخل اثر دارد. به عنوان مثال تجویز همزمان آن با کاربامازپین، سطحِ خونی هر دو را کاهش می دهد؛ اما سطحِ متابولیتِ فعالِ کاربامازپین یعنی «کابامازپین - ۱۰، ۱۱ اپوکساید» را افزایش می دهد. [ ۱۲]
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاین دارو مدولاتورِ مثبت گیرنده گابا A[ ۴] [ ۵] و بلوکه کنندهٔ گیرندهٔ NMDA است، به ویژه آنهایی که زیرواحد «NR2B» را دارند. [ ۶] [ ۷] [ ۸] [ ۹]
این دارو نخست در اوت ۱۹۹۳ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شد. سپس در یک اقدام فوری و به دنبال گزارش ۱۰ مورد مرگ ناشی از کم خونی آپلاستیک، در ۱ اوت ۱۹۹۴ از بازار جمع آوری شد. [ ۱۰] در نهایت در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۴ میلادی، طی ارسال نامه ای به ۲۶۰٬۰۰۰ پزشک در آمریکا، توصیه گردید این دارو، تنها در افرادی که صرع شدید راجعه دارند و منافع دارو بر مضارش فزونی دارد، استفاده شود. این تأیید مشروط و مجدد دارو با اشاره به عارضهٔ جانبی دیگرش یعنی «نارسایی کبدی» انجام شد که تا آن هنگام در ۱۰ بیمار گزارش شده بود و در ۴ موردشان منجر به مرگ شده بود. در انگلستان نیز، فلبامات فقط برای بیماران خاصی در دسترس است.
علاوه بر موارد یادشده، بی خوابی یا خواب آلودگی، تهوع و استفراغ، کاهش اشتها و سردرد از عوارض جانبی دیگر است.
فلبامات بازدارندهٔ ایزوآنزیم «CYP2C19» از خانوادهٔ آنزیمی سیتوکروم پی ۴۵۰ است که در متابولیسم و پاکسازی برخی داروهای رایج نقش دارند. [ ۱۱] و با داروهایی چون فنی توئین، والپروات و کاربامازپین تداخل اثر دارد. به عنوان مثال تجویز همزمان آن با کاربامازپین، سطحِ خونی هر دو را کاهش می دهد؛ اما سطحِ متابولیتِ فعالِ کاربامازپین یعنی «کابامازپین - ۱۰، ۱۱ اپوکساید» را افزایش می دهد. [ ۱۲]
wiki: فلبامات