فضاپیمای دیپ اسپیس۱

فضاپیمای دیپ اسپیس۱ Deep Space 1 ( DS1 ) یک فضاپیمای نمایشی فناوری ناسا بود که در کنار یک سیارک و یک ستاره دنباله دار پرواز کرد. این بخشی از برنامه هزاره جدید بود که به آزمایش فناوری های پیشرفته اختصاص داشت.
فضاپیمای Deep Space 1 که در ۲۴ اکتبر ۱۹۹۸ به فضا پرتاب شد، از کنار سیارک ۹۹۶۹ بریل عبور کرد که هدف علمی اولیه آن بود. این مأموریت دو بار تمدید شد تا شامل برخورد با دنباله دار 19P/Borrelly و آزمایش های مهندسی بیشتر شود. مشکلات در مراحل اولیه و ردیاب ستاره آن منجر به تغییرات مکرر در پیکربندی مأموریت شد. در حالی که پرواز سیارک با موفقیت جزئی همراه بود، مواجهه با این ستاره دنباله دار موجب بدست آوردن اطلاعات ارزشمندی گردید. سه فناوری از دوازده فناوری موجود در هواپیما باید در عرض چند دقیقه پس از جدا شدن از موشک حامل کار می کردند تا مأموریت ادامه یابد.
مأموریت فضاپیمای دیپ اسپیس۱ توسط کاوشگر دیپ اسپیس۲ ادامه یافت که در ژانویه ۱۹۹۹ باکاوشگر قطبی مریخ پرتاب شدند و قصد داشتند به سطح مریخ برخورد کنند ( اگرچه تماس قطع شد و مأموریت شکست خورد ) . فضاپیمای دیپ اسپیس ۱ اولین فضاپیمای ناسا بود که از پیشرانه یونی به جای موشک های سنتی با انرژی شیمیایی استفاده کرد.
هدف از فضاپیمای دیپ اسپیس ۱ توسعه فناوری و اعتبارسنجی برای ماموریت های آینده بود. ۱۲ فناوری مورد آزمایش قرار گرفتند:[ ۳]
• پیشرانه الکتریکی خورشیدی
• آرایه های متمرکز کننده خورشیدی
• ساختار چند منظوره
• دوربین مجتمع مینیاتوری و طیف سنج تصویربرداری
• طیف سنج یونی و الکترونی
• فرستنده کوچک فضای عمیق
• تقویت کننده قدرت حالت جامد Ka - Band
• عملیات مانیتور بیکن
• عامل از راه دور خودمختار
• الکترونیک کم مصرف
• ماژول فعال سازی و سوئیچینگ برق
• ناوبری خودمختار