فرسایش فضایی

فرسایش فضایی اصطلاحی است که برای چند فرایند مختلف مربوط به تأثیری که محیط در فضای فرازمینی بر روی اجرام فضایی دارد به کار می رود.
اجرام بدون هوا ( از آن جمله ماه، سیاره تیر، سیارک ها، دنباله دارها و برخی از ماه های دیگر سیارات ) در معرض فرسایش های گوناگون فضایی قرار دارند. از جمله:
• تصادم پرتوهای کیهانی کهکشانی و پرتوهای کیهانی خورشیدی.
• تابش دهی، برخورد و کندوپاش بر اثر ذرات باد خورشیدی.
• بمباران توسط شهاب سنگ ها و ریزشهاب سنگ ها در اندازه های گوناگون.
فرسایش فضایی از این جهت اهمیت دارد که بر ویژگی های فیزیکی و نوری سطح بسیاری از اجرام آسمانی تأثیر می گذارد. به شمار آوردن این تأثیر، به دقیق تر شدن واکاوی نتایج و داده های سنجش از دور کمک می کند.