زیواگان فرانس ویلین

زیواگان ( جانداران دوره و ناحیه خاص ) فرانس ویلین ( به عنوان ماکروفسیلهای گابن یا Gabonionta هم شناخته می شود ) یک گروه ۲٫۱ میلیارد ساله Palaeoproterozoic، موجودات ماکروسکوپی شناخته شدهِ از فسیلی که در گابن در دوران Francevillian BPalaeoproterozoic تشکیلشده در استان بلک شیل هستند. فرض بر این است که این فسیل ها شواهدی از ابتدای شکل گیری حیات چند سلولی هستند. [ ۱] این فسیل ها توسط یک تیم بین المللی به رهبری Abderrazak El Albani، زمین شناس مراکشی - فرانسوی، از دانشگاه پوآتیه فرانسه کشف شد. در حالی که هنوز به فسیل ها موقعیت رسمی طبقه بندی شده اختصاص داده نشده، اما موزه تاریخ طبیعی وین در سال ۲۰۱۴ به طور غیررسمی و جمعی از آنها به عنوان "Gabonionta" یاد کرده است. [ ۲]
اندازه ارگانیسم های فسیلی به ۱۷ سانتی متر می رسد. [ ۳] بدن آنها دیسک های پهن با مورفولوژی مشخص، شامل انواع دایره ای و کشیده است. اندام مرکزی کروی تا بیضوی توسط ساختارهای شعاعی محدود می شود. فسیل ها رشد سه بعدی و هماهنگ را نشان می دهند. [ ۴] ارتباط سلول - سلول را باید همان طور که قبل از بوجود آمدن چند سلول بودن وجود دارد، فرض کنیم. [ ۵]
مطالعه جدیدتر ۲۰۱۴ توسط ال آلبانی و همکاران. انواع مختلفی از فسیل ها را با مورفولوژی های مختلف توصیف می کند. لوله های پیچیده و ساختارهای شبیه «رشته مروارید» وجود دارد که به «گل» ختم می شوند. شبیه قالب های لجن دیکتایوستل، ارگانیسم های آمیب که مجموعه های چند سلولی را برای مهاجرت تشکیل می دهند. با این حال، دیکتایوستلیدها موجوداتی زمینی هستند و نه موجودات دریایی، بنابراین ساختارها به سادگی نمی توانند دیکتایوستلیدها باشند. در میان فسیل های شناخته شده، Ediacaran Nemiana و Beltanelloides بیشترین شباهت را دارند. [ ۱]
یافته ها از رسوب های حوضه فرانس ویل با تراکم فسیلی بالا تا ۴۰ عدد در هر متر مربع بدست آمده است. احتمالاً، موجودات زنده در پایین در آب کم عمق دریا در کلنی ها باقی مانده اند. ژئوشیمی از سایت های فسیلی نشان می دهد که آنها در رسوبات زیر ستون آب اکسیژن دار از یک زندگی prograding دلتای پیشرفته زندگی می کرده اند، و آنها ممکن است درگیر تنفس هوازی بوده باشند. [ ۴]
در توصیف این فسیل ها، ال آلبانی و همکارانش آنها را به عنوان موجوداتی کلنیال با قرابت های احتمالی با یوکاریوت ها، شبیه بسترهای. میکروبی توصیف کردند، البته بر خلاف ساختارهای شناخته شده موجود در فسیل ها، اما به پیچیدگی فسیل ها و وجود استران به عنوان پیشنهادیِ احتمالیِ اشاره کرده اند. هویت یوکاریوتی در یک گزارش خبری همزمان در نیچر، دیرین شناس، فیلیپ دونوگو از دانشگاه بریستول، از روش محافظه کارانه تری حمایت می کند تا قبل از اثبات شواهد بیشتر، آنها را یوکاریوت بخواند.