زیتکالا - سا ( به انگلیسی: Zitkala - Sa؛ لاکوتا: Zitkála - Šá، به معنی پرنده سرخ؛[ ۱] ۲۲ فوریهٔ ۱۸۷۶ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۳۸ ) ، که همچنین با نام مبلغ مذهبی و متأهلی خود، گرترود سیمونز بونین ( Gertrude Simmons Bonnin ) نیز شناخته می شود، یک نویسنده، ویراستار، مترجم، نوازنده، معلم و فعال سیاسی یانکتون داکوتا در ایالات متحده آمریکا بود. او زنی بود که در دورانی که مردم بومی ایالات متحده نه از سوی دولت آمریکا، و نه شهروندان، به عنوان مردمان واقعی تلقی نمی شدند، مقاوم زندگی می کرد، زیتکالا - شا زندگی خود را وقف حفاظت و تجلیل از میراث بومی خود از طریق هنر و فعالیت های اجتماعی کرد. [ ۲]
او چندین اثر نوشت که مبارزات خود با هویت فرهنگی، و کشش بین فرهنگ غالب که در آن تحصیل کرده بود، و فرهنگ داکوتا که در آن متولد و بزرگ شد را تشریح می کرد. کتاب های بعدی او جزو اولین آثاری بودند که داستان های سنتی بومیان آمریکا را در میان خوانندگان انگلیسی زبان سفیدپوست به طور گسترده رواج دادند.
زیتکالا - سا یکی از بنیانگذاران شورای ملی سرخپوستان آمریکا در سال ۱۹۲۶ بود که برای لابی کردن برای حق شهروندی بومیان ایالات متحده و سایر حقوق مدنی که مدتها از آن محروم بودند، تأسیس شد. [ ۳] زیتکالا - سا تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. زیتکالا - سا، با همکاری موسیقیدان آمریکایی ویلیام اف، شعر و لیبرتو برای ترانه اپرای رقص خورشید ( 1913 ) ( The Sun Dance Opera ) نوشت که نخستین اپرای بومیان آمریکا بود. این اپرا به سبک موسیقی رمانتیک و بر اساس مضامین فرهنگی قبیله سو و یوت ساخته شد. [ ۴] [ ۵]
زیتکالا - سا در ۲۲ فوریه ۱۸۷۶، در منطقه حفاظت شده بومیان یانکتون در داکوتای جنوبی متولد شد. در هشت سالگی، او سرزمین بومیان را ترک کرد تا به مؤسسه کار دستی وایت در ایندیانا برود، یک مدرسه شبانه روزی مبلغان، که در آنجا موهایش را برخلاف میلش کوتاه کردند، از صحبت کردن به زبان لاکوتا/لاکتیاپی خود منع شد و مجبور شد مناسک مذهبی را انجام دهد. این تجربه ای رایج برای هزاران کودک بومی در پی قانون صندوق تمدن در سال ۱۸۱۹ بود، که بودجه ای را برای مبلغان و گروه های مذهبی برای ایجاد سیستمی از مدارس شبانه روزی بومیان فراهم کرد و به زور کودکان بومی را جذب می کرد. در حالی که او به برخی از تجربیات محیط جدید خود، مانند یادگیری ویولن علاقه مند بود، در برابر تلاش های نهادی برای جذب او در فرهنگ اروپایی آمریکایی مقاومت کرد - اقداماتی که او در طول عمر نویسندگی و فعالیت های سیاسی خود به آن اعتراض داشت. [ ۲]



این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفاو چندین اثر نوشت که مبارزات خود با هویت فرهنگی، و کشش بین فرهنگ غالب که در آن تحصیل کرده بود، و فرهنگ داکوتا که در آن متولد و بزرگ شد را تشریح می کرد. کتاب های بعدی او جزو اولین آثاری بودند که داستان های سنتی بومیان آمریکا را در میان خوانندگان انگلیسی زبان سفیدپوست به طور گسترده رواج دادند.
زیتکالا - سا یکی از بنیانگذاران شورای ملی سرخپوستان آمریکا در سال ۱۹۲۶ بود که برای لابی کردن برای حق شهروندی بومیان ایالات متحده و سایر حقوق مدنی که مدتها از آن محروم بودند، تأسیس شد. [ ۳] زیتکالا - سا تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. زیتکالا - سا، با همکاری موسیقیدان آمریکایی ویلیام اف، شعر و لیبرتو برای ترانه اپرای رقص خورشید ( 1913 ) ( The Sun Dance Opera ) نوشت که نخستین اپرای بومیان آمریکا بود. این اپرا به سبک موسیقی رمانتیک و بر اساس مضامین فرهنگی قبیله سو و یوت ساخته شد. [ ۴] [ ۵]
زیتکالا - سا در ۲۲ فوریه ۱۸۷۶، در منطقه حفاظت شده بومیان یانکتون در داکوتای جنوبی متولد شد. در هشت سالگی، او سرزمین بومیان را ترک کرد تا به مؤسسه کار دستی وایت در ایندیانا برود، یک مدرسه شبانه روزی مبلغان، که در آنجا موهایش را برخلاف میلش کوتاه کردند، از صحبت کردن به زبان لاکوتا/لاکتیاپی خود منع شد و مجبور شد مناسک مذهبی را انجام دهد. این تجربه ای رایج برای هزاران کودک بومی در پی قانون صندوق تمدن در سال ۱۸۱۹ بود، که بودجه ای را برای مبلغان و گروه های مذهبی برای ایجاد سیستمی از مدارس شبانه روزی بومیان فراهم کرد و به زور کودکان بومی را جذب می کرد. در حالی که او به برخی از تجربیات محیط جدید خود، مانند یادگیری ویولن علاقه مند بود، در برابر تلاش های نهادی برای جذب او در فرهنگ اروپایی آمریکایی مقاومت کرد - اقداماتی که او در طول عمر نویسندگی و فعالیت های سیاسی خود به آن اعتراض داشت. [ ۲]




wiki: زیتکالا سا