زنجیره تقاضا

اصطلاح زنجیره تقاضا ( به انگلیسی :Demand chain ) ، در زمینه مدیریت و بازرگانی همراه یا به جای اصطلاح «زنجیره تامین» استفاده شده است. به گفته مدهانی زنجیره تقاضا «شامل تمام فرآیندهای تقاضا برای درک، ایجاد و تحریک تقاضای مشتری است».
مارتین کریستوفر، از دانشکده مدیریت کرانفیلد، پیشنهاد کرده است که "در حالت ایده آل، زنجیره تامین باید به یک زنجیره تقاضا تبدیل شود"، او توضیح می دهد که در حالت مطلوب، لجستیک و پردازش محصول باید "در پاسخ به نیاز شناسایی شده مشتری " رخ دهد.
واکاوی فعالیت های بنگاه به عنوان یک زنجیره مرتبط، روشی آزمایش شده برای آشکارسازی فرصت های خلق ارزش است. مایکل پورتر، اقتصاددان از دانشکده بازرگانی هاروارد، پیشگام رویکرد زنجیره ارزش است:
«زنجیره ارزش، بنگاه را به فعالیت های مرتبط راهبردی خود تقسیم می کند تا هزینه ها و منابع موجود تمایز را درک کند». این سازوکار خرد در سطح بنگاه است که عرضه و تقاضا را در سطح کلان بازار متعادل می کند. سلسله مراتب زنجیره های تأمین فعالیت های اولیه در توزیع، تولید و خرید به طور جمعی باعث ایجاد مبحثی به نام مدیریت زنجیره تأمین شد. زنجیره های تأمین قدیمی در نتیجه سرمایه گذاری در فناوری اطلاعات، تحلیل هزینه و تحلیل فرایند به زنجیره های تأمین مدرنِ سریع تر، ارزان تر و قابل اعتمادتر تبدیل شده اند.
فعالیت های اولیه در توزیع، تولید و خرید به طور جمعی باعث ایجاد مبحثی به نام مدیریت زنجیره تأمین شد. زنجیره های تأمین قدیمی در نتیجه سرمایه گذاری در فناوری اطلاعات، تحلیل هزینه و تحلیل فرایند به زنجیره های تأمین مدرنِ سریع تر، ارزان تر و قابل اعتمادتر تبدیل شده اند.
بازاریابی، فروش و خدمات نیمی دیگر از زنجیره ارزش هستند که به طور جمعی تقاضا را هدایت و حفظ می کنند و به عنوان «زنجیره تقاضا» شناخته می شوند. امروزه علاقه فزاینده ای به تحول زنجیره های تقاضا وجود دارد.
بدون همکاری متقابل بازاریابی و مدیریت زنجیره تأمین ( SCM ) ، نمی توان انتظار داشت که بنگاه ها به طور بهینه و سریع به نیازهای مشتریان پاسخ دهند. به نظر می رسد چهار چالش اصلی برای پیشرفت در تبدیل زنجیره های تقاضا و سریع تر، و بهتر کردن آنها وجود دارد:
• پیوند زنجیره های تأمین به تقاضا
• سیستم های اطلاعات زنجیره تقاضا
• مهندسی مجدد فرایند زنجیره تقاضا
• توزیع و بهینه سازی منابع زنجیره تقاضا