لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
۱- آنکه بهر دو دست شمشیر زند . ۲- هر کوکبی که در وتد وسط السمائ باشد و تسدیس او وتربیعش هر دو بالای زمین افتد و غلبه او را باشد و آن کوکب که به وتد وسطالسمائ باشد و تسدیسش و تربیعش هردو زیر زمین بود را ذوالیسارین گویند .
فرهنگ عمید
فارسی به عربی
پیشنهاد کاربران
"در ذوالرّیاستین که فضل سهل را گفتند و ذوالیمینین که طاهر را گفتند و ذوالقلمین که صاحب دیوان رسالت مأمون بود قصّه یی دراز بگویم تا اگر کسی نداند، او را معلوم شود"
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
"چنین آورده اند که فضل وزیر مأمون خلیفه به مرو عتاب کرد با حسین مصعب پدر طاهر ذوالیمینین و گفت: پسرت طاهر دیگر گونه شد و باد در سر کرد و خویشتن را نمی شناسد"
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم
تاریخ بیهقی، مجلّد ششم