توماس آنتونی دولی. توماس آنتونی دولی ( انگلیسی: Thomas Anthony Dooley III; ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۲۷ – ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۶۱ ) پزشکی آمریکایی بود که در هنگام مداخله آمریکا در جنگ ویتنام، در جنوب شرق آسیا فعالیت می کرد. او در حین و پس از خدمتش به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا رفته رفته به بشردوستی و سیاست ضد کمونیسم شناخته شد. این فعالیت های او تا مرگ زود هنگامش در ۳۴ سالگی، به علت سرطان، ادامه داشت.
پس از مرگش، عموم مردم از فعالیت او زیرنظر سازمان اطلاعات مرکزی تحت عنوان مامور عملیاتی نیز باخبر شدند و توصیفات زیادی از جنایات ویت مین در کتاب «مارا از شر شیطان نجات بده» توسط او ثبت شده است. به جز این کتاب او فعالیت های خودش در ویتنام و لائوس را با تالیف دو کتاب دیگر، «لبۀ فردا» و «شبی که کوهستان را سوزاندند»، توصیف کرده است.
او در ۱۹۶۱ به علت سرطان ملانوما درگذشت و جان اف. کندی هنگام ایجاد سپاه صلح به سرمشقی مانند او اشاره کرد.
دولی ۱۷ ژانویه ۱۹۲۷ در سنت لوئیس، میزوری متولد شد و در خانواده ای ایرلندی - آمریکایی و پیرو مذهب مسیحیت کاتولیک پرورش یافت. ابتدا به دانشگاه نوتردام رفت و در ۱۹۴۴ سرباز بیمارستانی نیروی دریایی آمریکا شد. در ۱۹۶۰ از دانشگاه مدرک افتخاری دریافت کرد و سپس به دانشگاه علوم پزشکی سنت لوئیس رفت. پس از دریافت مدرکش در سال ۱۹۵۳ به نیروی دریایی پیوست و خدمت رزیدنتی خودش را ابتدا در کالیفرنیا و سپس در یوکوساکا در ژاپن انجام داد. در نهایت در سال ۱۹۵۴ با پیوستن به خدمه کشتی یواس اس مونتاگ راهی ویتنام شد.
در می ۱۹۵۴، طی مذاکرات کنفرانس ۱۹۵۴ ژنو، ویتنام برحسب مدار ۱۷ درجه شمالی به دو منطقه سیاسی تقسیم شد. ساکنان شمال و جنوب این مدار به ترتیب تحت حاکمیت ویت مین و نگو دین دیم قرار گرفتند اما تا می ۱۹۵۵ شهرهای هانوی و هایفونگ مناطق آزاد ماندند. دولی در اوت ۱۹۵۴ به نیروی ویژه ۹۰ منتقل شد. نیرویی که در عملیات تخلیه ششصد هزار نفر از ساکنان ویتنام شمالی معروف به «عملیات گذار به آزادی» نقش ایفا می کرد. خدمات او در آنجا مترجمی فرانسوی و افسری پزشکی برای یک واحد پیشگیری در هایفونگ بود. او سرانجام بر ساخت و نگهداری اردوگاه های پناهندگان در هایفونگ تا می ۱۹۵۵ نظارت کرد.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفپس از مرگش، عموم مردم از فعالیت او زیرنظر سازمان اطلاعات مرکزی تحت عنوان مامور عملیاتی نیز باخبر شدند و توصیفات زیادی از جنایات ویت مین در کتاب «مارا از شر شیطان نجات بده» توسط او ثبت شده است. به جز این کتاب او فعالیت های خودش در ویتنام و لائوس را با تالیف دو کتاب دیگر، «لبۀ فردا» و «شبی که کوهستان را سوزاندند»، توصیف کرده است.
او در ۱۹۶۱ به علت سرطان ملانوما درگذشت و جان اف. کندی هنگام ایجاد سپاه صلح به سرمشقی مانند او اشاره کرد.
دولی ۱۷ ژانویه ۱۹۲۷ در سنت لوئیس، میزوری متولد شد و در خانواده ای ایرلندی - آمریکایی و پیرو مذهب مسیحیت کاتولیک پرورش یافت. ابتدا به دانشگاه نوتردام رفت و در ۱۹۴۴ سرباز بیمارستانی نیروی دریایی آمریکا شد. در ۱۹۶۰ از دانشگاه مدرک افتخاری دریافت کرد و سپس به دانشگاه علوم پزشکی سنت لوئیس رفت. پس از دریافت مدرکش در سال ۱۹۵۳ به نیروی دریایی پیوست و خدمت رزیدنتی خودش را ابتدا در کالیفرنیا و سپس در یوکوساکا در ژاپن انجام داد. در نهایت در سال ۱۹۵۴ با پیوستن به خدمه کشتی یواس اس مونتاگ راهی ویتنام شد.
در می ۱۹۵۴، طی مذاکرات کنفرانس ۱۹۵۴ ژنو، ویتنام برحسب مدار ۱۷ درجه شمالی به دو منطقه سیاسی تقسیم شد. ساکنان شمال و جنوب این مدار به ترتیب تحت حاکمیت ویت مین و نگو دین دیم قرار گرفتند اما تا می ۱۹۵۵ شهرهای هانوی و هایفونگ مناطق آزاد ماندند. دولی در اوت ۱۹۵۴ به نیروی ویژه ۹۰ منتقل شد. نیرویی که در عملیات تخلیه ششصد هزار نفر از ساکنان ویتنام شمالی معروف به «عملیات گذار به آزادی» نقش ایفا می کرد. خدمات او در آنجا مترجمی فرانسوی و افسری پزشکی برای یک واحد پیشگیری در هایفونگ بود. او سرانجام بر ساخت و نگهداری اردوگاه های پناهندگان در هایفونگ تا می ۱۹۵۵ نظارت کرد.
wiki: توماس آنتونی دولی