بیک

/beyk/

لغت نامه دهخدا

بیک. ( حرف ) اصل کلمه لیک است و «باء» به «لام » بدل شده است. لیک. ولی. ولکن. لکن. ولیکن. اما. ( یادداشت مؤلف ). در پارسی قدیم به امالت کسره باء و اکنون آن لفظ از زبانها افتاده ومهجورالاستعمال است و «باء» را به «لام » بدل کرده اند ولیکن میگویند. ( از المعجم فی معاییر اشعارالعجم ).

بیک. [ ب ِ ی َ / ی ِ ] ( ق ) ( از: ب + یک ) از یک. || با یک. ( ناظم الاطباء ) : چنانکه بتی زرین که بیک میخ ترکیب پذیرفته باشد. ( کلیله و دمنه ).
- امثال :
بیک بانگ علم منه .
بیک پول سیاه نمی ارزد.
بیک پیاله مست است .
بیک جو نیرزد.
بیک حمله سپر میفکن .
بیک دست نتوان گرفتن دو به .
بیک کف دست سیرم ( یا سیر است ) بیک کف دست گرسنه .
بیک گز دو فاخته زد.
بیک تیر دو نشان . ( امثال و حکم دهخدا ).
- بیک جمع ؛ جمعاً. معاً. باهم. ( یادداشت مؤلف ) : و هر دو لشکر غلامان بیک جمع برفتندو امیران هر دو برابر عنان. ( تاریخ سیستان ).
- بیک دندانه خندیدن و سخن گفتن و ناز کشیدن ؛ بیک وضع خندیدن و سخن گفتن و ناز کشیدن. ( آنندراج ) :
در بهارستان یکرنگی بلند و پست نیست
ناز خار و گل بیک دندانه می باید کشید.
صائب.
اگر خارست اگر گل مایه خوشحالیی دارد
کلید قفل این منزل بیک دندانه می خندد.
صائب.
خار دیوار تو با نظارگی باغبان
از دلازاری بیک دندانه می گوید سخن.
صائب.
- بیک راه ، بیک ره ؛ یکبارگی. ( ناظم الاطباء ) :
بیک راه چندان گرفتار شد
که گیرنده را دست بیکار شد.
فردوسی.
دو لشکر بیک ره بهم برزدند
گهی گرز کین گاه خنجر زدند.
اسدی.
- || بیک ضربت. ( ناظم الاطباء ).
- بیک سو شدن ؛ اعتزال جستن. ( یادداشت مؤلف ). انزواء. ( تاج المصادر ). تجنب. ( دهار ). انتباذ. ( ترجمان القرآن ). اعتناز. ( منتهی الارب ).
- بیک کنار نهادن ؛ کنایه از دور کردن. ( آنندراج ). ترک کردن :
نهاده ست ظهوری هوای بوس وکنار
بیک کنار، ببوس و کنار سوگند است.
ظهوری.
- بیک نگاه ؛ غفلتاً. ( یادداشت مؤلف ).
- بیک نیم نهاد ؛ یعنی نیم پرداخت و نیم تمام گذاشت. ( از ناظم الاطباء ).

بیک. ( اِ ) مال. دارائی. ( تحفه اهل بخارا ).

بیک. ( ترکی ، اِ ) عنوانی است که به شاهزادگان و نجبا داده میشد. ( حاشیه برهان چ معین از دائرة المعارف اسلامی ). این صورت تصحیفی از «بک » است و بعضی که آن را به شکل «بیک » نویسند غلط است و این لقبی بوده است پائین تر از پاشا و اما خود کلمه بک مخفف بیوک است که بمعنی بزرگ است. ( از النقود العربیة ص 136 ). بک ، بیگ ، بگ ، بی ، بای ( صورتهای دیگر آن بیکوات و بیکات ). ( دزی ج 1 ). کلمه ای است ترکی بمعنای بزرگ ومهتر، لقب یا عنوان کلی نجبا و بزرگان ترک و غالب ممالک اسلامی همچنین در ایران بعد از اسلام. این کلمه از قرن پنجم هجری به بعد در آخر بعضی اعلام مثل طغرل بک ، آق سنقربک ، خواجه بک ، یوسف بک بعنوان لقب ذکر میشده است. در قرن نهم کلمه بک در دنبال اعلام امرای ترکمان آذربایجان و دیاربکر بکار میرفته است ( مثل حسن بک ، یعقوب بک ، و غیره ) در ماوراءالنهر نیز مقارن استیلای ازبک این عنوان در آخر اسم حکام محلی آمده است و در عهد صفویه عنوان تشریفاتی افراد قزلباش بوده است و بعداز آن در غالب بلاد ایران و ماوراءالنهر عنوان حکام محلی بود و هرچند شغل حکومت همیشه از پدر به پسر نمیرسید، اما این عنوان معمولاً از پدر به پسر انتقال می یافته است و در عهد قاجاریه بتدریج عنوان تشریفاتی شده است. ( دائرة المعارف فارسی ). || امیر قبیله ای کوچک ( در برابر خاقان یا خان که رئیس قبیله ای بزرگ بود ). ( حاشیه برهان چ معین از دائرة المعارف اسلامی ). || رؤسای سپاه. ( حاشیه برهان چ معین از دائرة المعارف اسلامی ). و رجوع به بیگ شود.بیشتر بخوانید ...

فرهنگ فارسی

( اسم ) عنوانی که بشاهزادگان و نجبا داده میشد . ۲ - امیر قبیله ای کوچک . ۳ - فرمانده سپاه .
جمع بائک

فرهنگ معین

(بِ ) [ تر. ] ( اِ. ) = بیگ : ۱ - بزرگ زاده ، شاهزاده . ۲ - رییس قبیله . ۳ - فرماندة سپاه .

گویش مازنی

/bik/ نوک منقار - دندان گراز ۳گردوی دراز و لاغر

دانشنامه عمومی

بیک ( به فرانسوی: Bic ) نام شرکتی است که در کلیشی فرانسه واقع و در سال ۱۹۴۵ توسط مارسل بیک پایه گذاری شده است. شهرت این شرکت به خاطر تولید محصولات یک بار مصرف از قبیل فندک، آهنربا، خودکار و ریش تراش است. در بیشتر بازارهای فروش، بیک با شرکت هایی مانند فابر - کاستل و ژیلت به رقابت می پردازد. خودکار بیک یا به طور صحیح تر بیک کریستال اولین محصول تولید این شرکت است که بیش از هفتاد و پنج سال از شروع تولید آن می گذرد و همچنان با نام شرکت بیک گره خورده است.
شرکت بیک ایران در سال ۱۳۷۵ کارخانه عطر بیک را از فرانسه خریداری نمود. [ ۱]
عکس بیکعکس بیکعکس بیک

بیک (اسپانیا). بیک ( به اسپانیایی: Vich ) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Osona واقع شده است. [ ۳] بیک ۳۰٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۹۵۶ نفر جمعیت دارد و ۴۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
شهرهای Somoto و تردنخیمنو خواهرخوانده های بیک ( اسپانیا ) هستند.
عکس بیک (اسپانیا)عکس بیک (اسپانیا)عکس بیک (اسپانیا)عکس بیک (اسپانیا)عکس بیک (اسپانیا)

بیک (شیروان). بیک روستایی در ایران است که در دهستان تکمران واقع شده است. [ ۱] بیک ۶۳۲ نفر جمعیت دارد.
عکس بیک (شیروان)

بیک (هلند). بیک ( به هلندی: Beek ) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Beek واقع شده است. [ ۵] بیک ۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
عکس بیک (هلند)عکس بیک (هلند)عکس بیک (هلند)
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلف

دانشنامه آزاد فارسی

بِیْک
(یا: بیگ) واژه ای ترکی به معنای بزرگ، امیر، ثروتمند، شاهزاده، حاکم، ارباب و لقب دولتمردان و اشرف زادگان. این لقب در پایان نام مردان می آید. برخی پژوهشگران بر این باورند که این واژه از پگ در زبان چینی گرفته شده و برخی نیز آن را برگرفته از واژه بغ، لقب پادشاهان ساسانی، دانسته اند. ترکان پس از آن که به اسلام گرویدند، این لقب را کمابیش در همان معنای پیشین به کار بردند. مأموران بلندپایه قراخانیان و نیز رؤسای اغوز، در آغاز لقب بگ داشتند. از دورۀ سلجوقیان، در حکومت های گوناگون ترک، لقب بگ به جای واژه عربی امیر به کار می رفت. مقامِ «بیگی» سال ها پیش از روزگار چنگیزخان، میان مغولان رواج داشته و گویا به معنی سرور روحانیان بوده است. در امپراتوری عثمانی بگ/بی به رؤسای قبایل، مأموران بلندپایه کشوری و لشکری، فرزندان دولتمردان برجسته و همچنین به کسانی که در خدمت شاهزادگان بودند، داده می شد. در دورۀ صفویه در ایران، لقب بگ اهمیت پیشین خود را از دست داد و عنوان تشریفاتی قزلباشان (سرخ کلاهان) بوده است. در ماوراءالنهر نیز به روزگار استیلای ازبکان، این لقب در پایان نام حکام محلی می آمده است. در تشکیلات نظامی ایران دورۀ قاجاریه، برخی از افسران منسوب به خاندان های بزرگ لقب بیگ زاده را داشتند. پس از پیروزی جنبش ترکان جوان در ۱۳۲۶ق، در ارتش عثمانی افسرانی را که درجۀ سرهنگ دومی داشتند بیگ می خواندند. پس از تشکیل دولت جمهوری در ترکیه، تمامی لقب ها، از آن جمله لقب بگ، در این کشور منسوخ شد. با این همه، امروز در محاوره و مکاتبه عنوان بی برای مردان و بایان برای خانم ها به کار می رود. هنوز لقب بای یا بی در برخی از کشورهای شمال افریقا رواج دارد. واژه بگ، از طریق عثمانیان، به زبان مردم بالکان راه یافته است. همچنین تحت تأثیر ترک ها، رؤسای قبایل کرد چندین قرن است که این لقب را به کار می برند.

پیشنهاد کاربران

کاری بیک با حروف لاتین به شکل Karibik با تلفظ کاریبیک به زبان آلمانی و ترجمه ی آن به زبان فارسی بصورت کارائیب.
کاری بزرگ ؟!. اگر پاسخ به این سوال مثبت باشد، آنگاه پرسش بعدی این خواهد بود: چه کار بزرگی ؟!
...
[مشاهده متن کامل]

پسوند بیک با حروف لاتین به شکل bik در اصل و ریشه به روش بازی کابالا ساخته شده و در پشت پرده ی ظاهر حروفی، لفظی، لغوی یا کلمه ای خود حامل رمز عددی یا کد انسانی یعنی عدد ۱۰ بوده.
ب وَ ی ( با تلفظ های قدیمی با و یا ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۲ و ۳۲ میباشند و عدد ۳۲ با جمع عددی و رقمی و با تلفظ ۲ و ۳ و یا ۳ و ۲ در چهار حالت مساوی با ۵ میباشند و در پیوند با معادل عددی حرف ب یعنی ۲ بصورت ۲ تا ۵ با تلفظ یک ۵ و یک ۵ مساوی با ۱۰.
حرف ک ( با تلفظ قدیمی کا و جدید کاف ) در ردیف حروف الفبای فارسی معادل عدد ۲۵ میباشد با تلفظ ۲ تا ۵ و یا ۵ تا ۲ و در هردو حالت مساوی با ۱۰.
اگر در اینجا متوقف شویم، کاری را که پیشینیان آنرا آغاز و تمام کرده اند، توسط کابلا باز خبره و ماهر نیمه کاره باقی خواهد ماند. لذا برای اتمام کار باید حاصل یا نتیجه ی بخش اول و دوم محاسبه را به هم پیوند داد، همانطور که بی وَ ک به شکل بیک بهم پیوند خورده اند، یعنی
۱۰ ۱۰ ( یک ۱۰ برای هر زن و یک ۱۰ برای هر مرد و هرکدام بطور مستقل و جدا از هم مشتمل بر ۵ مرد و ۵ زن، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی، آسمانی و جاودانه.
براساس ویکیپدیا دانش نامه آزاد به زبان آلمانی، گروهی از انسان ها تحت نام آراواک ( Arawak ) حدود یک هزار سال قبل از میلاد ایسا به آن منطقه ی جزیره ای رسیده اند. این واژه به احتمال قریب به یقین به زبان فارسی بوده و از سه بخش ساخته شده بصورت تفکیکی زیر : Ar awa k با تلفظ آر آوا ک، به معنای آرنده یا آورنده ی آوا یا صدای ک با تلفظ کا و به احتمال قوی آوای دو کا بصورت کاکا و حامل رمز عددی یا کد انسانی بصورت زوجی به شکل های مرد و زن ؛ مرد و مرد؛ زن و زن بصورت عددی : 2525 : 10 10 : 5 و5 باضافه ی ۵و۵. با حروف لاتین با فرم های : be be ؛ e و e ؛ e و e و معادل عددی آنها.
شاید خودکار بیک در ایران حامل این رمز عددی یا کُد انسانی بوده باشد و نه به معنای خودکار بزرگ.
آن گروه انسانی شاید بهمراه آن آوا، رمز عددی یا کد انسانی نهفته در پشت پرده ی ظاهر لفظی یا کلمه ای نام موسا به شکل موسی را هم با خود به آنجا برده بوده باشند.
مو به زبان فارسی قدیم علاوه بر موی به معنای من هم بوده و پسوند سی به معنای عدد ۳۰ نبوده بلکه به شرح زیر : س وَ ی ( با تلفظ های سین و یا ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۱۵ و ۳۲ میباشند و عدد ۳۲ با همان تلفظ های اشاره شده در بالا مساوی با ۵ و در پیوند با معادل عددی حرف سین بصورت ۵۱۵ با جمع عددی ۲۰ ( برای هرکدام از زوج ها چه هترو و چه همو بر رویهم و در کنار هم ) و با تلفظ یک ۵ و ۵ مساوی با ۱۰ ( برای هرکدام از نیمزوج ها بطور انفرادی ) و هرکدام مشتمل بر ۵ مرد و ۵ زن خودی و غیر بیگانه از هم و در آفرینش سرمدی، ازلی یا اولیه یکبار برای همیشگی، بقاء، دائمیت، ابدیت و جاودانگی در نهایت کمال ایده آل خوبی و زیبایی، توانائی، دانائی، هنرمندی، هوشمندی و دانش کامل با کمیت و کیفیت بهشت برین آفریده شده و از عشق و زندگی جاودانه برخوردار گردیده اند.

منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
...
[مشاهده متن کامل]

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

بیکبیکبیک
منبع. عکس فرهنگ ریشه واژگان فارسی دکتر علی نورایی
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
...
[مشاهده متن کامل]

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

بیکبیکبیکبیک
بیک کلیمه ترکی است که به معنای بزرگ ٬ امیر قوم ٬ بزرگ قوم ویا قبیله ٬ صاحب مقام ٬ امیر زاده ٬ رئیس قوم . . . . .
محمد علی پدرام =مشنگ
بیک = لیک، ولیکن
بِیک = ریختی است نوین از ( بَگَ یا بَغَ ) از زبان های باستانی ایران به مینوی ( خدا، سرور و بزرگ ) . این واژه کهن ایرانی ریخت های دیگری نیز مانند big انگلیسی نیز دارد.
بیک به معنی بزرگ در زمانهای قدیم اشخاصی را که خیلی ارزشمند میدیدند وبرایشان خیلی عزیز بودن بزرگ یا همان بیک اول فامیلیشان که محمدی بود میگذاشتند که فامیلی بیک محمدی میشد. مثل خاندان کریمخان زند که اول اسم پدر بزرگ مرا بیک گذاشتند.
البته نام دیگر بیک به معنی آقا هست
بیک=but
لیک>ولیک>ولی
( پارسی )
بیک= رهاکردن باد معده .
بیک= کنایه از انجام کار خطایی یا کاری که بیم اشتباه در آن است.
بیک= بخشی از ساز بادی نوازندگان لری - بخشی از سرنا