بصبصه

[ویکی فقه] صبصه: بلند کردن انگشت سبّابه به طرف آسمان و حرکت دادن آن هنگام دعا.
عنوان یاد شده به مناسبت در باب صلاة به کار رفته است.

ماهیت بصبصه
در روایات برای دعا کننده، حالات مختلفی همچون حالت شوق، خوف، تضرع و ابتهال ذکر شده که متناسب با هر حالت برای دست و انگشتان، شکل و حالت خاصّی بیان شده که حالت «بصبصه» از جمله ی آنها است.

بصبصه در لغت
بصبصه در اصل به معنای حرکت دم سگ در حالت طمع یا خوف، به کار رفته است.

بصبصه در اصطلاح
...