ابراهام ولنتاین ویلیامز جکسن

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] «ابراهام ولنتاین ویلیامز جکسن» از محققان نامدار آمریکا در رشته زبان و ادبیات و دین و آئین در ایران باستان به شمار می رود.
وی در سال ۱۸۶۲ م. در یکی از خانواده های قدیمی نیویورک به دنیا آمد. گواهینامه دبیرستان را در سال ۱۸۸۳ م. اخذ نمود و از دانشگاه کلمبیا به عنوان دانشجوی ممتاز در رشته ادبیات یونان و روم قدیم درجه لیسانس گرفت. در آخرین سال دوره لیسانس به آموختن زبان سنسکریت پرداخت. پس از دوره لیسانس، در رشته زبان شناسی به تحصیل خود در دانشگاه کلمبیان ادامه داد و به مطالعه زبان اوستایی پرداخت. وی در سال ۱۸۸۹ م. از دانشگاه کلمبیا موفق به دریافت درجه دکترا شد. در همان سال برای تکمیل مطالعات هند و ایرانی خود به آلمان رفت. در آن جا نزد کارل کلدنر به تحصیل زبان اوستایی و نزد ریشارد پیشل به مطالعه سانسکریت پرداخت. جکسن در سال ۱۸۸۹ م. به آمریکا بازگشت و در دانشگاه کلمبیا به تدریس زبان ادبیات انگلیسی پرداخت. پس از تاسیس کرسی زبان های هند و ایرانی در سال ۱۸۹۵ م. ضمن تدریس، به تحقیقات و مطالعات در این زمینه پرداخت و تا آن هنگام مقاله هایی درباره زبان های ایرانی خاصه زبان اوستایی منتشر کرد که از آن جمله اند: «یکی از سروده های زردشت »، «الفبای اوستائی»، «دستور زبان اوستائی و مقایسه آن با سانسکریت».
شهرت جهانی
آنچه بیشتر ذوق و علاقه اش را برمی انگیخت، تحقیق درباره زردشت بود. در سال ۱۸۸۹ م. کتاب عظیم «زردشت پیامبر ایران باستان» را به چاپ رساند و این همان کتابی است که وی را به شهرت جهانی رساند و به عنوان یکی از شاهکارهای تحقیقی و پژوهشی باقی ماند.
سفر به ایران
جکسن برای نخستین بار در سال ۱۹۰۳ م. به ایران مسافرت نمود و در این سفر از کوه بیستون بالا رفت و سنگ نبشته داریوش را از نزدیک مورد مطالعه قرار داد. حاصل این سفر کتاب «سفرنامه جکسن» است که در سال ۱۹۰۶ م. منتشر شد. وی دوباره در سال ۱۹۰۷ م. و سپس در سال ۱۹۱۰ م. به این نواحی مسافرت کرد و در بازگشت به آمریکا کتاب از قسطنطنیه تا زادگاه عمر خیام را نوشت. این کتاب نشان می دهد که علاقه جکسن منحصر به تحقیق در زبان های اوستایی ایران نبوده و او به شعر و شاعران فارسی گوی نیز سخت دل بسته بود، به گونه ای که دیوان شاعران ایرانی، کتاب های بالینی او بوده که هر شب پیش از خوابیدن می خوانده است.جکسن بعدها به تحقیق درباره دین مانی پرداخت و در سال ۱۹۲۳ م. کتاب آئین مانوی را منتشر کرد و سپس چندین مقاله در این ارتباط انتشار داد و در همان سال مهم ترین تالیف جکسن در این زمینه، با عنوان تحقیقی درباره دین مانی با توجه به اوراق تورفان منتشر شد. این تحقیقات، اگر چه گاه از حیطه ایران شناسی دور می گردد و به لحاظ محتوا نیز خالی از نقص نمی باشد؛ ولی چنان ارزنده است که ستایش و حق شناسی محققان در دین مانی را برانگیخته است.
سفر به هند
...

پیشنهاد کاربران

بپرس