برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
97 1399 100 1

گویش

/guyeS/

مترادف گویش: لهجه

معنی گویش در لغت نامه دهخدا

گویش. [ ی ِ ] (اِمص ) اسم مصدر از گفتن. در فرهنگ دساتیر (صص 264-265) به معنی تکلم کردن و سخن گفتن آمده است. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). مکالمه. گفتگو. گفتار. || مقاله. (ناظم الاطباء). ترجمه ٔ مقاله. (برهان ).

گویش. [ گ َ ] (اِ) گویشه. گویس. گویسه. (برهان ). گودوش. گودوشه. گاودوش.گاودوشه. (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). به معنی گویس است که ظرف و انای دوغ و ماست باشد. (برهان ) (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ سروری ) (آنندراج ) (فرهنگ نظام ).

معنی گویش به فارسی

گویش
گوش:گفتن، گفتار، کلام، سخن
( اسم ) ۱ - گفتن گفتار . توضیح شهرستانی در کتاب الملل و النحل در بحث از آیین زردشت گویش را در ردیف منش و کنش آورده و نیز صدرالدین ترک. اصفهانی در ترجم. فارسی آن کتاب همین کلمه را نقل کرده . ۲ - لهجه . ۱ - دو تا شدن قامت خمیده شدن : بر در مقصور. روحانیم گوی شده قامت چوگانیم . ( نظامی ) ۲ - سربر زانو نهادن و بمراقبه فرو رفتن .
گویشه . گویسه
[dialect] [زبان شناسی] گونه ای از یک زبان که در تلفظ و واژگان و دستور با گونۀ معیار همان زبان تفاوت دارد
[dialectology] [زبان شناسی] مطالعۀ نظام مند همۀ گویش ها و لهجه ها به ویژه لهجه های محلی
[idiolect] [زبان شناسی] دانش نظام زبانی یک گویشور

معنی گویش در فرهنگ معین

گویش
(یِ) (اِمص .) گفتن ، گفتار.

معنی گویش در فرهنگ فارسی عمید

گویش
۱. (زبان شناسی) لهجۀ خاصی از یک زبان.
۲. گفتن.
۳. (اسم) [قدیمی] گفتار، کلام، سخن.

گویش در دانشنامه ویکی پدیا

گویش
گویشیا لهجه به شکل هایی از یک زبان گفته می شود که تفاوت هایی آوایی یا دستوری دارند اما استفاده کنندگانِ دو گویش متفاوت (گویش ورانِ متفاوت) هم چنان بتوانند سخن یکدیگر را درک کنند.
اگر وجه ممیزهٔ بین دو زبان گونهٔ یک زبان عمدتاً در سطح واژگان و تا حدودی در سطح ساختار (نحو) باشد، این دو گونه دو گویش متفاوت از یک زبانند.
گویش بر چهار دسته است:
زبان گونه ها
گویش اردلانی لهجه ای از زبان کردی در دسته کوردیی ناوه ندی، Kurdîya Nawendî (کردی مرکزی ،Kurdish central) که در منطقه اردلان در استان کردستان رایج است. محدوده تکلم به گویش اردلانی Ardalani شهرها و روستاهای سنندج، کامیاران، دیواندره، دهگلان (لیلاخی) و روانسر در استان کرمانشاه و بخشی از روستاهای مریوان و سقز (تیلکویی) و بیجار می باشد. زبان کردی مجموعه ای از گویش ها و لهجه های ویژه ای است که جزو گروه زبان های ایرانی جدید شاخه شمال غربی محسوب می شوند. زبان کردی با گویش های متنوعش مجموعه ای از زبان ها و گونه های باستانی مردمانی است که قبل از تاریخ در منطقه زاگرس زیسته اند. این زبان جدا از اینکه وارث زبان های مادی اوستایی، سکایی، هخامنشی، پارتی و پهلوی است؛ وارث بلافصل زبان های اقوام قبل آریایی ها نیز هست و ریشه در زبان های سومری، عیلامی، لولوبی، گوتی، کاسی، مانایی، دارد.
Indo-Iranian
Iranian
Western
Northwestern
Kurdish
Central Kurdish
تقسیم بندی گویش های زبان کردی از جانب افراد مختلفی چون مستشرقین و زبانشناسان و غیر-زبانشناسان کرد و غیرکرد صورت گرفته است که البته این تقسیم بندی ها لزوماً هماهنگ نیستند. باسیلی نیکیتین، مارتین مارتینوس، مینورسکی و ادموندز، توفیق وهبی و غیره هرکدام گویش های زبان کردی را با عناوین مختلف و تفاوت هایی تقسیم بندی کرده اند. میرشرفخان بدلیسی در اواخر قرن دهم هجری(۱۶ م) طوایف کرد را به لحاظ آداب و رسوم و زبان به چهار دسته کورمانجی، گُوران، لری و کَلهری تقسیم می کند. خزانه دار هم زبان کردی را به دستهٔ کورمانجی، گُوران، زازاکی و لری تقسیم می کند. زبیر بلال اسماعیل زبان کردی را به این صورت دسته بن ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با گویش

گویش در جدول کلمات

گویش ایرانی
لری
گویش و شیوه گفتار
لهجه
بزرگ در گویش طبری
بمان, گت
بفرما در گویش آذری
بویور
بوی بد ماهی در گویش گیلانی
سیمساله
چهار در گویش آذری
دورد
خوب در گویش یزدی
خش
دانه در گویش عامیانه
دونه
دختر در گویش گیلکی
لاکو
در گویش آذری لیاقت و برازندگی است
یاراشیق

معنی گویش به انگلیسی

dialect (اسم)
لهجه ، گویش ، زبان محلی

گویش را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

مجتبی عیوض صحرا
فرق زبان،گویش و لهجه:
هر کشوری واسه خودش یک زبان رسمی دارد،هر زبان دارای گویش های منطقه ای متفاوت و هر گویش متناسب با نوع شهر دارای لهجه های خاصی هست.
زبان: متناسب با نوع کشور:
مثلاً: ترکیه استانبولی،ایران پارسی(فارسی)،آمریکا اَمریکنی،انگلیس بریتیش و...
گویش: متناسب با نوع منطقه و دارای تفاوت های آوایی،واژگانی و دستوری با زبان همون کشور یا زبان کشورهای دیگر است:
مثلاً: منطقه آذربایجان دارای گویش ترکی(آذری)
منطقه لرستان،دارای گویش لُری
منطقه کردستان،دارای گویش کُردی
لهجه: متناسب با نوع شهر و دارای شباهت آوایی،واژگانی و دستوری و تفاوت بسیار کمی با گویش دارد:
مثلاً: گویش فارسی دارای لهجه های خاصی مثل: اصفهانی،شیرازی،یزدی،کرمانی و...
گویش ترکی دارای لهجه های خاصی مثل: ارومیه،تبریز،اردبیل،زنجان،قزوین،خوی،مراغه،سرعین،شیراز و...
مثال: وقتی یه آذری که دارای گویش ترکی است در تهران فارسی حرف بزند،لهجه ی خاصی پیدا می کند و بهش میگن لهجه داری داداش،این لهجت منو کُشته!

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• نتایج آزمون گویش اصفهان   • موسسه زبان گویش اصفهان شعبه دروازه تهران   • نتایج امتحانات گویش   • موسسه زبان گویش تهران   • شعبه های گویش در اصفهان   • اموزشگاه زبان گويش استان اصفهان، اصفهان   • گویش قم   • انتشارات گویش   • معنی گویش   • مفهوم گویش   • تعریف گویش   • معرفی گویش   • گویش چیست   • گویش یعنی چی   • گویش یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی گویش
کلمه : گویش
اشتباه تایپی : ',da
آوا : guyeS
نقش : اسم
عکس گویش : در گوگل

آیا معنی گویش مناسب بود ؟           ( امتیاز : 97% )