برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
94 1678 100 1
شبکه مترجمین ایران

گزاره

/gozAre/

مترادف گزاره: عبارت، محمول، ادا، پرداخت، تادیه، اجرا، انجام، اظهار، بیان، تفسیر، شرح

معنی گزاره در لغت نامه دهخدا

گزاره. [ گ ُ رَ / رِ ] (اِ) تعبیر خواب. || تفسیر و شرح عبارت. (برهان ) (آنندراج ) :
سخن حجت گزارد نغز و زیبا
که لفظ اوست منطق را گزاره.
ناصرخسرو.
رؤیاست مثلهای قران جز بگزاره
آسان نشود بر تو نه امثال و نه احوال.
ناصرخسرو.
|| زیادتی و فراوانی و مبالغه. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء)

معنی گزاره به فارسی

گزاره
گزارش، گزارشن، شرح وتفسیرقضیه، شرح وتفصیل خبریاکاری که انجام یافته
( اسم ) ۱ - انجام دادن اجرا . ۲ - پرداخت تادیه . ۳ - بیان اظهار . ۴ - شرح تفسیر : سخن حجت گزارد نغز و زیبا که لفظ اوست منطق را گزاره . ( ناصر خسرو ) ۵ - طرح ( نقاشی ) . یا گزار. خواب . تعبیر خواب .
[predicate] [زبان شناسی] در دستور زبان، اصلی ترین سازه در ساخت جمله که شامل سازه های اجباری به جز فاعل است
[proposition, propositional meaning, propositional content] [زبان شناسی] معنای تحت اللفظی یا صریح جمله
[propositional] [زبان شناسی] مربوط به گزاره
[fact sheet/ factsheet] [عمومی] برگه ای حاوی نکات کلیدی و خلاصه ای از اطلاعات دربارۀ موضوعی خاص که عموماً به قصد اطلاع مخاطبان تهیه می شود
گذشتن
( مصدر ) ( گزارید گزاردخواهد گزارید بگزار گزارنده گزاریدهگزارش ) گزاردن
گذشتن و عبور کردن
معبر
دهی است از دهستان ییلاق بخش حومه شهرستان سنندج واقع در ۳۲ کیلومتری جنوب خاوری سنندج کوهستانی و سردسیر دارای ۱۲۴٠ تن سکنه محصول غله صنایع دستی قالیچه جاجیم و گلیم بافی .

معنی گزاره در فرهنگ معین

گزاره
(گُ رِ) (اِمص .) نک گزارش .
( ~ .) (اِ.) مسند، عبارتی که آگاهی نسبت به مسندالیه می دهد.
( ~ . کَ دَ) (اِمص .) گذشتن ، عبور کردن .

معنی گزاره در فرهنگ فارسی عمید

گزاره
۱. (ادبی) در دستور زبان، قسمتی از جمله که به همراه فعل ربطی به نهاد نسبت داده می شود، مُسند، خبر.
۲. (اسم مصدر) [قدیمی] = گزاردن

گزاره در دانشنامه اسلامی

یکی از مسائل پایه در ترجمه که لازم است مترجمان قرآن بدان توجّه داشته باشند، داشتن یک نگاه دقیق معرفت شناسانه، یا اصلاح دیدگاه پیشین خود در این زمینه است.
با عنایت به تنوع گزاره ها و واژه های قرآنی، برداشت ها و در پی آن ترجمه ها نیز متنوع خواهند شد. اگر نظری کلّی بر آیات قرآن بیفکنیم، به طور کلّی با چهار نوع گزاره مواجه خواهیم شد که به اختصار آن ها را بیان می کنیم.
تبیینی
عبارت است از آیاتی که ویژگی های پیام های دینی و پیام آور آن را مطرح می سازد و مقدمه ورود به قرآن باشد،لذا طبیعی است که بر سایر بخش ها مقدم است در این گزاره ها، مسائلی مانند این که قرآن کریم به زبان عربی مبین است، باطل ستیز است، احسن الحدیث است و آمده است مثلاً آیه کریمه «الله نزل أحسن الحدیث کتاباً متشابها مثانی» از این دسته به شمار می آید حال مترجمان قرآن باید به مسئله تبیینی بودن این آیه شریفه توجّه داشته باشند و با عنایت به این مسئله آن را ترجمه کنند تا معنای صحیحی را ارائه دهند مثلاً مرحوم علامه سید محمد حسین طباطبایی و صاحب تفسیر مجمع البیان با لحاظ همین مسئله در شرح واژه « المثانی » فرموده اند: مثانی جمع «مثنیه» به معنای معطوف است به این بیان که برخی از آیات قرآن با شرح و بیان آیات دیگر، بی آن که میانشان اختلافی باشد، بر هم منعطف می شوند و با اجمال و تفصیل مکمل هم می گردند. علیرغم این بیان، بسیاری از مترجمان نکته مزبور را مورد توجّه قرار نداده و در ترجمه این واژه دچار اشتباهاتی شده اند و «مثانی» را با تعبیراتی ناصحیح همچون «کتابی متشابه دوگانه»، «کتابی دو رو، دوباره و مکرر» کتابی متشابه و دو تا دو تا، کتابی متشابه متضمن وعد و وعید ، کتابی همگون و مکرر و... ترجمه کرده اند.
اعتقادی
این گزاره های آیات کلامی قرآن را شامل می شود که مترجمان باید آموزه های اعتقادی صحیح را در ترجمه این گزاره ها ملحوظ دارند. به عنوان مثال واژه «واسع» در فراز «والله واسعٌ علیم» را غالب مترجمان قرآن با این تعابیر ترجمه کرده اند: «گشایش دهنده»، در فراخی بخش، وسعت بخش، فراخی دهنده، گشایش گر و... حال آن که این تعابیر کاملاً نادرست است. زیرا «واسع» در اینجا به معنای «وسیع» است نه «وسعت دهنده». لذا تعبیر مناسب این فراز ...

گزاره در دانشنامه ویکی پدیا

گزاره
تعریف کامل گزاره : به جمله خبری که در حال حاضر یا آینده ، دارای ارزش درست یا نادرست ( راست یا دروغ) باشد ، گزاره می گوییم. جمله های پرسشی ، امری ، عاطفی ( بیان احساسات ) گزاره محسوب نمی شوند.
گزاره (منطق)
گزاره (دستور زبان)
گزاره نما
گزاره تحلیلی-گزاره ترکیبی
گزاره ارزش
گزاره جهان شمول
گزاره کاربردهای زیر را دارد:
گزاره (به انگلیسی: Predicate) در دستور زبان پارسی خبری است که دربارهٔ نهاد داده می شود. هر جمله را می توان به دو بخشِ نهاد و گزاره تقسیم کرد. گزاره حداقل یک فعل دارد که هستهٔ جمله می باشد. هر فعل یک شناسه دارد که همانند نهاد، شخص فعل را مشخص می کند.
فاعل
مفعول
تمیز
متمم
«گزاره» (انگلیسی: The Proposition (1998 film)) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد.
ویلیام هرت
رابرت لوگیا
کنت برانا
نیل پاتریک هریس
بلایث دانر
مادلین استو
گزاره یا پیشنهاد (به انگلیسی: The Proposition) فیلم جنگل نشین وسترن است که توسط جان هیلکات کارگردانی شده و نیک کیو فیلمنامه آن را نوشته است. گای پیرس، ری وینستون، امیلی واتسون، جان هرت، دنس هاستون و دیوید ونهام از بازیگران این فیلم هستند. تولید این فیلم در سال ۲۰۰۴ پایان یافت و در سال ۲۰۰۵ در استرالیا و در ۲۰۰۶ در آمریکا اکران شد.
گزاره در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم ها (IMDb)
گزاره در راتن تومیتوز
گزاره در آل مووی
فیلم جایزه بهترین فیلم نامه را از جشنواره فیلم ونیز به دست آورد. همچنین جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل را از انجمن منتقدان فیلم سن دیگو برنده شد.
نسخه بلو-ری فیلم در ۱۹ اوت ۲۰۰۸ منتشر شد.
...

چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

گزاره در دانشنامه آزاد پارسی

گُزاره
در اصطلاح دستور زبان، خبری که دربارۀ نهاد جمله داده می شود. گزاره اصلی ترین قسمت جمله و دربردارندۀ فعل جمله است و از یک گروه فعلی تشکیل می شود که ممکن است گروه های قیدی و اسمی هم داشته باشد. مثال: «سعدی با نکته یابی خاص خویش، از خلال عبارتی موجز ما را متنبّه می سازد». جز «سعدی» که نهاد جمله است، بقیۀ جمله گزاره است. هستۀ گزاره فعل است. نیز ← قضیه

معنی گزاره به انگلیسی

proposition (اسم)
کار ، پیشنهاد ، قضیه ، قیاس منطقی ، گزاره ، پیشنهاد کردن به

گزاره را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

نازنین
گزاره، جمله ای است خبری که می تواند درست یا نادرست باشد، هر چند که درستی یا نادرستی آن بر ما پوشیده باشد. برای نمونه، جملهٔ «۲۳ عددی اول است» یا «۰ ۹۹۹» هر دو جمله های خبری هستند. ولی جملات امری، پرسشی و عاطفی نمی توانند به عنوان یک گزاره گرفته شوند چون بررسی درستی یا نادرستی آن ها بی معناست.
گزاره های درست را با «د» یا «۱» یا "T" نشان می دهیم و گزاره های نادرست را با «ن» یا «۰» یا "F" نشان می دهیم. به این حالت ها، حالت های منطقی یا امکان های منطقی می گویند. درستی یا نادرستی یک گزاره را ارزش آن گزاره می گویند.
محتویات [نمایش]
گونه ها [ویرایش]
گزاره ها به دو گروه تقسیم می شوند.
گزاره های ساده یا اتمی، گزاره ایست که تنها یک خبر را اعلام می کند و قابل تجزیه نیست.
گزاره ای که دربارهٔ بیش از یک خبر آگاهی دهد، گزاره ای مرکب خواهد بود. یک گزارهٔ مرکب، ترکیبی از چند گزارهٔ ساده است. برای نمونه، گزارهٔ «امروز دوشنبه و ۲ عددی فرد است»، گزاره ای مرکب از اتم های امروز دوشنبه است و ۲ عددی فرد است، می باشد.
گزاره های مرکب بر حسب اینکه از چند گزارهٔ ساده تشکیل شده باشند حالت های منطقی متفاوتی دارند. برای نمونه یک گزارهٔ مرکب که از دو گزارهٔ ساده تشکیل شده باشد، دارای ۴ حالت منطقی خواهد بود.
گزاره های مرکب [ویرایش]
گزاره های شرطی یک گزاره بیشتر نیست، و بنابراین صحیح نیست که گفته شود گزاره شرطی مرکب از دو گزاره است. زیرا گزاره شرطی متصل و منفصل، مرکب از دو گزاره در کنار هم نهاده نیست، بلکه مقدم و تالی بر روی هم یک گزاره است زیرا ذهن در مورد آن ها حکم واحدی می کند، بنابراین گزاره های حملی و گزاره های شرطی را روی هم رفته گزاره های ساده و یا گزاره های مفرد می نامیم. گزاره های مرکب عبارت اند از گزاره هایی که می توان آن ها را به گزاره های کوچک تری تبدیل نمود؛ پرکاربردترین گزاره های مرکب اگر و فقط اگر و نیز ترکیب عطفی است.
گزاره حملی [ویرایش]
گزارهٔ حملی، گزاره ای است که صفتی یا حالتی از چیزی را بیان می کند و به آن نسبت می دهد. به این نسبت دادن، حمل می گویند و به همین دلیل به این گزاره ها حملی می گویند. مثلا این گزاره ها، حملی هستند: «من معلمم را دوست دارم»، «ما انسان هایی آزادی خواه هستیم».
یک گزارهٔ حملی از موضوع، محمول و نسبت تشکیل شده است. اگر شکل کلی گزارهٔ حملی را به صورت «الف، ب است» بنویسیم، «الف» موضوع، «ب» محمول و «است» نسبت خواهد بود. در گزارهٔ «من معلمم را دوست دارم»، «من» موضوع، «معلمم» محمول و «دوست داشتن» نسبت است.
اگر دو گزاره حملی از نظر موضوع و محمول با هم مقایسه شوند، حالت های مختلفی ممکن است پیش آید. یک حالت رابطهٔ تقابل و دیگری رابطهٔ عکس است.
گزاره شرطی [ویرایش]
گاهی در ساختن گزاره به جای این که از چیزی، خبری قطعی داده شود، از شرط استفاده می شود و مثلا گفته می شود: «اگر باران بیاید، دانه ها جوانه خواهند زد». این گونه گزاره ها، شرطی نامیده می شوند.
یک گزارهٔ شرطی از دو جزء تشکیل شده است که جزء اول را «مقدم» و جزء دوم را «تالی» می گویند. اگر شکل کلی گزارهٔ شرطی را به صورت «اگر الف ب باشد آن گاه ج د است» بنویسیم، به «الف ب است» مقدم و به «ج د است» تالی می گویند.
انواع گزاره های حملی [ویرایش]
اگر موضوع یک گزاره، یک شخص یا یک شیء خاص باشد، به آن شخصی می گویند. مانند «رم پایتخت ایتالیا است». اگر موضوع یک گزاره افراد یا اشیاء متعدد باشد، آن گزاره محصور است. مانند «هر انسانی از تعدادی سلول تشکیل شده است» یا «برخی انسان ها هر روز مطالعه می کنند». نشانه هایی که باعث می شوند، دایرهٔ مصداق ها مشخص شوند، سور نام دارند. اگر از سور «هر» یا «هیچ» استفاده شود، گزاره کلی است و اگر از سور «برخی» و مانند آن استفاده شود، گزاره جزئی است.
گزاره شخصی [ویرایش]
گزاره شخصی یا گزارهٔ مخصوص گزاره ای است که در آن موضوع جزئی باشد. در حقیقت در گزاره های شخصی «مصداق الف ب است» مانند: «قله سبلان پوشیده از برف است.»، «جواد دارای بیماری خاصی نیست.»، «پاستور کاشف میکروب است» و «ابن سینا حکیم مشّائی است.».
وقتی که موضوع گزاره، جمع یا اسم جمع باشد و محمول به همهٔ آن ها یعنی به مجموع آن ها در حالت جمع، اسناد داده شود و نه به یک یک آن ها، در این صورت باز گزاره شخصیّه است و مراد از موضوع، مجموع افرادی معیّن و مخصوص است. این نوع گزاره را گزارهٔ جمعی می نامند؛ مانند «حواریون حضرت عیسی دوازده تن بودند.» یا «دانش آموزان این کلاس سی نفرند.» واضح است که «سی نفر بودن» به کلّ دانش آموزان کلاس، یعنی به مجموع آن ها اطلاق می شود و «سی نفر بودن» را نمی توان به یکی از اعضای کلاس نسبت داد. پس در این قبیل گزاره ها، محمول وصف فردی نیست بلکه وصف جمعی است که جمع را به منزله شخص واحدی تلقی می کند و محمول بر آن حمل شده است.
در گزاره های لفظی که آن لفظ موضوع مورد نظر است، نیز از جمله مصادیق گزاره های شخصی است؛ زیرا در تمام چنین گزاره هایی می گوییم «این لفظ چنین و چنان است.» مانند «عطر بر وزن متر است.»، «فعل اسم است»، «خدا سه حرف دارد.»، «زمزمهٔ عاشقان یک ترکیب اضافی است.» و.... در این گزاره ها «عطر»، «فعل»، «خدا» و «زمزمهٔ عاشقان» موضوع گزاره هستند و دربارهٔ هر یک از آن ها حکمی بیان شده است؛ اما همهٔ احکام مذکور دربارهٔ لفظ موضوع گزاره های فوق می باشد.
گزاره شخصی از آن جا که در باب کلیات بخث نمی کند در علم به معنی محدود کلمه مورد اعتنای کمتری قرار می گیرد.
گزاره محصور [ویرایش]
گزارهٔ محصور یا گزارهٔ مسوّر: گزاره ای است که کمیت موضوع آن معلوم است و تصریح شده است که همهٔ افراد موضوع مشمول حکم گزاره هستند یا برخی از آن ها. کمیت یک گزاره به وسیلهٔ الفاظی مانند «همه، هر، کل، تمام» و یا الفاظی مانند «برخی، بعضی، مقداری، پاره ای از و...» بیان می شود که ...
AYDA
گزاره به معنای گزارش است مثال :



مائده برای مدرسه دفتر خرید

گزاره :
دفتر خرید
نادر جوادزادگان
(گزاره) اسم است؛ در حالی که( گزارش) اسم مصدر می باشد.
(اسم) ثابت و ایستاست در حالی که (اسم مصدر) صیرورت و پویایی دارد؛ به عبارت دیگر (گزارش) عملی است بر روی (ستاده) ها که (داده) ای به نام (گزاره)دارد.
نادر جوادزادگان
(گزاره) اگر در معنای( گزارده [شده]) باشد صفت مفعولی است:

گزاره: اسم
گزاردن: مصدر
گزارش: اسم مصدر
گزارنده: صفت فاعلی
گزارده [شده]: صفت مفعولی

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

پارچه گرامی

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• گزاره در دستور زبان فارسی   • گزاره در جدول   • گزاره یعنی چه   • مثال برای نهاد و گزاره   • گزاره در ریاضی   • گذاره   • معنی گزاره   • انواع گزاره ها   • مفهوم گزاره   • تعریف گزاره   • معرفی گزاره   • گزاره چیست   • گزاره یعنی چی  

توضیحات دیگر

معنی گزاره

کلمه : گزاره
اشتباه تایپی : 'chvi
آوا : gozAre
نقش : اسم
عکس گزاره : در گوگل

آیا معنی گزاره مناسب بود ؟           ( امتیاز : 94% )