نیکاراگوئه ( به اسپانیایی: Nicaragua ) با نام رسمی جمهوری نیکاراگوئه ( به اسپانیایی: República de Nicaragua ) کشوری در آمریکای مرکزی است. پایتخت آن ماناگوآ می باشد. نیکاراگوئه از نظر مساحت بزرگ ترین کشور آمریکای مرکزی است.
نیکاراگوئه از شمال با هندوراس و از جنوب با کاستاریکا همسایه است. در ساحل شرقی آن دریای کارائیب و در ساحل غربی آن اقیانوس آرام قرار دارد.
جمعیت نیکاراگوئه ۶٬۲۲۳٬۰۰۰ نفر[ ۱] و واحد پول آن کوردوبا نیکاراگوئه است. نیکاراگوئه کشوری با تنوع نژادی است که زبان رسمی آن اسپانیایی می باشد. ۶۹ درصد از جمعیت آن مستیزو «دورگه سرخ پوست و سفیدپوست»، ۱۷ درصد سفیدپوست، ۵ درصد سرخ پوست و نه درصد سیاه پوست هستند.
نیکاراگوئه مذهب رسمی ندارد اما بیشتر مردم آن پیرو شاخهٔ کاتولیک رومی از دین مسیحیت هستند. تنوع زیست جانوری، آب وهوای گرمسیری و آتشفشان های فعال، باعث افزایش سفر گردشگران به نیکاراگوئه شده است.
امپراتوری اسپانیا در سدهٔ شانزدهم این منطقه را تسخیر کرد و نیکاراگوئه در سال ۱۸۲۱ از اسپانیا استقلال یافت. از زمان استقلال آن، نیکاراگوئه دستخوش دوره هایی از ناآرامی های سیاسی، دخالت نظامی از سوی ایالات متحده، دیکتاتوری، و بحران مالی شد که این رویدادها از علل اساسی وقوع انقلاب نیکاراگوئه در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بودند. پیش از انقلاب، نیکاراگوئه یکی از ثروتمندترین و پیشرفته ترین کشورهای آمریکای مرکزی بود. درگیری های انقلابی، همراه با زمین لرزهٔ سال ۱۹۷۲، جایگاه پیشین اقتصادی کشور را با زوال مواجه کرد.
نیکاراگوئه امروزه یک نظام تقریباً دموکراتیک و دارای فسادهای بسیار است، و در سال های اخیر رشد اقتصادی و ثبات سیاسی را تجربه کرده است.
اقتصاد نیکاراگوئه با وجود کاهش سرعت رشد اقتصادی منطقهٔ آمریکای لاتین، در حال رشد است. بین سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵، متوسط نرخ تولید ناخالص داخلی نیکاراگوئه ۴٫۷ درصد بود که منجر به ایجاد شغل بیشتر و خروج هزاران نفر از فقر شده است.
در سال ۱۹۹۰، نیکاراگوئه ویولتا کامورو را به عنوان رئیس جمهور خود را انتخاب کرد. نیکاراگوئه شاهد معترضان زیادی به حکومت خود است اما آن ها را نادیده گرفته و به سرعت آن ها را می کشد. [ ۲] [ ۳] [ ۴] [ ۵] [ ۶] [ ۷] دانیل اروتگا رئیس جمهور این کشور در گفت وگو با یورونیوز گفت: معترضان از آمریکا پول می گیرند. [ ۸] معترضان خواستار آزادی زندانیان سیاسی و کاستن از بحران سیاسی ای بودند؛ که از سال گذشته این کشور را در خود فرو برده است. [ ۹] اورتگا در ماه آوریل فرمانی را مبنی بر کاهش حقوق و دستمزدها و همچنین تغییر سیستم تأمین اجتماعی امضا کرد و تنها ساعاتی پس از آن بود که بازنشستگان و دانشجویان معترض به خیابان ها آمدند. [ ۱۰] از زمان آغاز درگیری میان صدها نفر در تظاهرات و اعتراضات علیه رئیس جمهور این کشور جان خود را از دست داد و هزاران نفر زخمی شده اند. همچنین نیکاراگوئه از اولین کشورهایی بود که از رنگ بنفش استفاده کرد
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفنیکاراگوئه از شمال با هندوراس و از جنوب با کاستاریکا همسایه است. در ساحل شرقی آن دریای کارائیب و در ساحل غربی آن اقیانوس آرام قرار دارد.
جمعیت نیکاراگوئه ۶٬۲۲۳٬۰۰۰ نفر[ ۱] و واحد پول آن کوردوبا نیکاراگوئه است. نیکاراگوئه کشوری با تنوع نژادی است که زبان رسمی آن اسپانیایی می باشد. ۶۹ درصد از جمعیت آن مستیزو «دورگه سرخ پوست و سفیدپوست»، ۱۷ درصد سفیدپوست، ۵ درصد سرخ پوست و نه درصد سیاه پوست هستند.
نیکاراگوئه مذهب رسمی ندارد اما بیشتر مردم آن پیرو شاخهٔ کاتولیک رومی از دین مسیحیت هستند. تنوع زیست جانوری، آب وهوای گرمسیری و آتشفشان های فعال، باعث افزایش سفر گردشگران به نیکاراگوئه شده است.
امپراتوری اسپانیا در سدهٔ شانزدهم این منطقه را تسخیر کرد و نیکاراگوئه در سال ۱۸۲۱ از اسپانیا استقلال یافت. از زمان استقلال آن، نیکاراگوئه دستخوش دوره هایی از ناآرامی های سیاسی، دخالت نظامی از سوی ایالات متحده، دیکتاتوری، و بحران مالی شد که این رویدادها از علل اساسی وقوع انقلاب نیکاراگوئه در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بودند. پیش از انقلاب، نیکاراگوئه یکی از ثروتمندترین و پیشرفته ترین کشورهای آمریکای مرکزی بود. درگیری های انقلابی، همراه با زمین لرزهٔ سال ۱۹۷۲، جایگاه پیشین اقتصادی کشور را با زوال مواجه کرد.
نیکاراگوئه امروزه یک نظام تقریباً دموکراتیک و دارای فسادهای بسیار است، و در سال های اخیر رشد اقتصادی و ثبات سیاسی را تجربه کرده است.
اقتصاد نیکاراگوئه با وجود کاهش سرعت رشد اقتصادی منطقهٔ آمریکای لاتین، در حال رشد است. بین سال های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵، متوسط نرخ تولید ناخالص داخلی نیکاراگوئه ۴٫۷ درصد بود که منجر به ایجاد شغل بیشتر و خروج هزاران نفر از فقر شده است.
در سال ۱۹۹۰، نیکاراگوئه ویولتا کامورو را به عنوان رئیس جمهور خود را انتخاب کرد. نیکاراگوئه شاهد معترضان زیادی به حکومت خود است اما آن ها را نادیده گرفته و به سرعت آن ها را می کشد. [ ۲] [ ۳] [ ۴] [ ۵] [ ۶] [ ۷] دانیل اروتگا رئیس جمهور این کشور در گفت وگو با یورونیوز گفت: معترضان از آمریکا پول می گیرند. [ ۸] معترضان خواستار آزادی زندانیان سیاسی و کاستن از بحران سیاسی ای بودند؛ که از سال گذشته این کشور را در خود فرو برده است. [ ۹] اورتگا در ماه آوریل فرمانی را مبنی بر کاهش حقوق و دستمزدها و همچنین تغییر سیستم تأمین اجتماعی امضا کرد و تنها ساعاتی پس از آن بود که بازنشستگان و دانشجویان معترض به خیابان ها آمدند. [ ۱۰] از زمان آغاز درگیری میان صدها نفر در تظاهرات و اعتراضات علیه رئیس جمهور این کشور جان خود را از دست داد و هزاران نفر زخمی شده اند. همچنین نیکاراگوئه از اولین کشورهایی بود که از رنگ بنفش استفاده کرد
wiki: نیکاراگوئه