موزه نسل کشی تیول اسلنگ

موزه نسل کُشی توئُل اِسلِنگ ( به خمر: សារមន្ទីរឧក្រិដ្ឋកម្មប្រល័យពូជសាសន៍ទួលស្លែង ) موزه ای در پنوم پن، پایتخت کامبوج است. این مکان که پیشتر یک دبیرستان با پنج ساختمان مجزا بود[ ۲] در دوران رژیم خمرهای سرخ، به زندانی مخوف به نام «اس - ۲۱» تغییر کاربری یافت.
در این زندان که تنها یکی از ۱۵۰ زندان تحت کنترل خمرهای سرخ بود[ ۳] بیش از ۱۴ هزار زندانی سیاسی که رژیم خمرهای سرخ از آنها با عنوان «دشمن خلق» یاد می کرد اعدام شدند. [ ۴] نخستین زندانیان، مقامات حکومت پیشین جمهوری خمر و پادشاهی خمر بودند. سپس متهمان به طبقه متوسط بودن و بعداً بیشتر اعضای خمر سرخ مظنون به وفادار نبودن، به این زندان رفتند. نگهبانان این زندان، که بیشتر آنها نوجوان بودند زندانیان را مجبور به نوشتن اعتراف به هر آنچه به آن متهم می شدند می کردند. محکومین مجبور می شدند دوستان و خانواده خود را نیز در این اتهامات درگیر کنند و در نتیجه این افراد هم بعدا به این زندان برده می شدند. هرکسی که از شکنجه زنده می ماند به مزارع کشتار در خارج از پنوم پن برده شده و در آنجا به قتل می رسید. تنها ۱۲ نفر از این زندان جان به در بردند. [ ۵]
کنگ گک ایو، رئیس پیشین زندان توئُل اسلنگ در رژیم خمرهای سرخ بود. [ ۶] وی در سال ۲۰۰۹ ( میلادی ) در دادگاهی بین المللی به جرایمی چون «اعمال شکنجه، قتل، احیای برده داری، و نیز جنایات جنگی» متهم شده بود. وی در تاریخ ۲۶ ژوئن ۲۰۱۰ میلادی، به ۳۵ سال زندان محکوم شد. [ ۴]
دویک در دوره ریاست زندان تول اسلنگ، بایگانی بزرگی از عکس ها و اسناد، از جمله هزاران پرونده مربوط به اعتراف اجباری زندانیان را نگهداری می کرد که بسیاری از جنبه های داخلی دوران خمرهای سرخ را آشکار می کرد. این اسناد به دادستان ها کمک کردند وضعیت ماه های پایانی زندگی هزاران زندانی را ردیابی کنند. شهادت دویک در دادگاه، برا کامبوجی های رنج برده از حکومت خمرهای سرخ، بسیار مهم بود. [ ۵]
رفیق دویک در دادگاه، گفت که "عمیقا پشیمان" است و از خانواده های قربانیان، عذرخواهی کرد. اما در روزهای پایانی دادگاه، خواستار آزادی خود شد و گفت که از اعضای ارشد خمرهای سرخ نبوده است. [ ۵]