مهندسی داروسازی ( به انگلیسی: Pharmaceutical Engineering ) مهندسی داروسازی شاخه ای از مهندسی است که بر روی کشف، فرمول بندی و تولید دارو، فرآیندهای تحلیلی و کنترل کیفیت، و طراحی، ساخت و بهبود سایت های تولیدی که دارو تولید می کنند، تمرکز دارد. این رشته از رشته های مهندسی شیمی، مهندسی زیست پزشکی، علوم دارویی و مهندسی صنایع استفاده می کند. [ ۱]
انسان ها سابقه طولانی در استفاده از مشتقات منابع طبیعی مانند گیاهان به عنوان دارو دارند. با این حال، تا اواخر قرن نوزدهم که پیشرفت های فناوری شرکت های شیمیایی با تحقیقات پزشکی ترکیب شد، دانشمندان شروع به دستکاری و مهندسی داروهای جدید، تکنیک های تحویل دارو و روش های تولید انبوه کردند.
یکی از اولین نمونه های برجسته داروی مصنوعی و مهندسی شده توسط پل ارلیش ساخته شد. ارلیش دریافته بود که آتوکسیل، یک ترکیب حاوی آرسنیک که برای انسان مضر است، در کشتن ترپونما پالیدوم، باکتری عامل سیفلیس، بسیار مؤثر است. او این فرضیه را مطرح کرد که اگر ساختار Atoxyl تغییر کند، به طور بالقوه می توان یک «گلوله جادویی» را شناسایی کرد که باکتری های انگلی را بدون هیچ گونه اثرات نامطلوب بر سلامت انسان از بین می برد. او بسیاری از ترکیبات ناشی از ساختار شیمیایی آتوکسیل را ایجاد کرد و در نهایت ترکیبی را شناسایی کرد که بیشترین تأثیر را در برابر سیفلیس داشت و در عین حال کمترین ضرر را برای انسان داشت که به سالوارسان معروف شد. سالوارسان به طور گسترده ای برای درمان سیفلیس طی سال ها پس از کشف آن مورد استفاده قرار گرفت.
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفانسان ها سابقه طولانی در استفاده از مشتقات منابع طبیعی مانند گیاهان به عنوان دارو دارند. با این حال، تا اواخر قرن نوزدهم که پیشرفت های فناوری شرکت های شیمیایی با تحقیقات پزشکی ترکیب شد، دانشمندان شروع به دستکاری و مهندسی داروهای جدید، تکنیک های تحویل دارو و روش های تولید انبوه کردند.
یکی از اولین نمونه های برجسته داروی مصنوعی و مهندسی شده توسط پل ارلیش ساخته شد. ارلیش دریافته بود که آتوکسیل، یک ترکیب حاوی آرسنیک که برای انسان مضر است، در کشتن ترپونما پالیدوم، باکتری عامل سیفلیس، بسیار مؤثر است. او این فرضیه را مطرح کرد که اگر ساختار Atoxyl تغییر کند، به طور بالقوه می توان یک «گلوله جادویی» را شناسایی کرد که باکتری های انگلی را بدون هیچ گونه اثرات نامطلوب بر سلامت انسان از بین می برد. او بسیاری از ترکیبات ناشی از ساختار شیمیایی آتوکسیل را ایجاد کرد و در نهایت ترکیبی را شناسایی کرد که بیشترین تأثیر را در برابر سیفلیس داشت و در عین حال کمترین ضرر را برای انسان داشت که به سالوارسان معروف شد. سالوارسان به طور گسترده ای برای درمان سیفلیس طی سال ها پس از کشف آن مورد استفاده قرار گرفت.

wiki: مهندسی داروسازی