منطقه های ترکیه

مناطق جغرافیایی ترکیه شامل هفت منطقه ( به ترکی: bölge و به زبان انگلیسی Geographical regions of Turkey ) است کنگرهٔ جغرافیای اول که در سال ۱۹۴۱ در آنکارا برگزار شد، در پایان بررسی های طولانی خود ترکیه را به هفت منطقه جغرافیایی ( به ترکی: bölge ) تقسیم نمود. منطقه های تعریف شده صرفاً برای بیان تعاریف و اهداف جغرافیایی، جمعیتی و اقتصادی است. این تقسیم بندی ها بر اساس معیارهایی از جمله اینکه ترکیه از سه طرف توسط دریاها احاطه شده است، کوه ها قسمت های داخلی آناتولی را از سواحل، آب و هوا، حمل و نقل و پوشش گیاهی جدا می کنند، تعیین شد. به یک تقسیم اداری اشاره نمی کند.
منطقه های ترکیه عبارتند از:
• ازمیر
• افیون قره حصار
• آیدین
• دنیزلی
• عُشاق
• کوتاهیه
• مانیسا
• موغله
• ادیرنه
• استانبول
• بالیکسیر
• بورسا
• بیله جک
• تکیرداغ
• چاناق قلعه
• سقاریه
• قوجا ایلی
• قرقلرایلی
• یالوا
• آدانا
• اسپارتا
• آنتالیا
• بوردور
• ختای
• عثمانیه
• قهرمان مرعش
• مرسین
• اردهان
• ارزروم
• ارزنجان
• آغری
• الازیغ
• ایگدیر
• بتلیس
• بینگول
• تونج ایلی
• حکاری
• سعرد
• قارص
• ملطیه
• موش
• وان
• آرتوین
• اردو
• آماسیه
• بارتین
• بایبورت
• بولی
• ترابزون
• توکات
• چوروم
• دوزجه
• ریزه
• زونگولداک
• سامسون
• سینوپ
• قره بوک
• قسطمونی
• گوموش خانه
• گره سون
• آدیامان
• باتمان
• دیاربکر
• شانلی اورفه
• شرناق
• غازی عینتاب
• کیلیس
• ماردین
• اسکی شهر
• آق سرای
• آنکارا
• چانقری
• سیواس
• قرشهر
• قیریق قلعه
• قونیه
• قیصریه
• کارامان
• نوشهر
• نیغده
• یوزگات