برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
98 1400 100 1

ضمان

/zamAn/

مترادف ضمان: پیمان، تعهد، ذمه دار، ضمانت، عهد، عهده گیر، کفالت، وعده

برابر پارسی: پذیرفتن

معنی ضمان در لغت نامه دهخدا

ضمان. [ ض َ ] (ع مص ) کفیل شدن. (منتخب اللغات ). در عهده شدن. ضامنی. (غیاث ). ضمانت. پایندانی. (مهذب الاسماء). عهدان. عُهیدی. (منتهی الارب ). پذیرفتاری. (دهار). پذرفتاری. پذیرفتن. (منتخب اللغات ).پذرفتن چیزی را. (منتهی الارب ). پذیرفتکاری کردن. (زوزنی ) (تاج المصادر). تاوانداری. کفالت :
زهی شهریاری که گوئی ز ایزد
به رزق همه عالم اندر ضمانی.
فرخی.
سپاهسالاری دادیم ترا امروز چون در ضمان سلامت بنشابور رسیم خلعت بسزا فرموده آید. (تاریخ بیهقی ص 34). چون در ضمان سلامت بغزنین بازآییم بخدمت باید آمد. (تاریخ بیهقی ص 207). چون در ضمان سلامت و نصرت ببلخ رسیدیم... (تاریخ بیهقی ص 208). چون در ضمان سلامت همگان بدرگاه رسند ما نیز اقتدا به خان کنیم. (تاریخ بیهقی ص 213). چون ببلخ رسیم در ضمان سلامت آن را پیش خواهیم گرفت. (تاریخ بیهقی ص 84). چون در ضمان سلامت آنجا رسیم گروهی از ترکمانان فروگرفته آید. (تاریخ بیهقی ص 405). طاهر را مثال بود تا مال ضمان گذشته و آنچه اکنون ضمان کرده اند بطلبد. (تاریخ بیهقی ص 345).فرمود که مال ضمان را از باکالیجار والی گرگان بباید خواست. (تاریخ بیهقی ص 383).
تا مزاج روح ماند معتدل درعهد تو
دانه ٔ جو در ضمان حفظ کافور آمده.
لامعی.
صد عید چنین ضمان کند عمر
دولت به ازین ضمان ندیده ست.
خاقانی.
گو چرخ مکن ضمان روزی
همت بدل ضمان ببینم.
خاقانی.
عدل همام گفت که ما حرز امتیم
ما در ضمان خلق و خدا در ضمان ماست.
خاقانی.
او سال را بدولت و تأیید ضامن است
نوروز تازه روی ز روی ضمان اوست.
خاقانی.
به ایمانی بلیغ و ضمانی وثیق زن را بخانه آورد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 346). در ضمان نصرت و کنف قدرت روی با غزنه نهاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ص 304 و 305). امیر نصر در کنف اقبال و دولت و ضمان تأیید و نصرت روی به مستقر عزّ خویش نهاد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی صص 225 - 226).
بدارید چندی کف از دامنش
وگر می گریزد ضمان بر منش.سعدی ( ...

معنی ضمان به فارسی

ضمان
قبول کردن، پذیرفتن، برعهده گرفتن وام دیگری، هرگاه چیزی ازمیان رفت مثل یاقیمت آنرادادن، پایندانی، پذرفتاری
۱ - ( مصدر ) قبول کردن پذیرفتن بر عهده گرفتن وام دیگری را . ۲ - ملتزم شدن به این که هر گاه کسی به عهد خود وفا نکرد از عهده خسارت بر آید . ۳ - ( اسم ) ضمانت پایندانی پذیرفتاری . یا ضمان سلامت . به سلامت صحیح و سالم . یا ضمان بسبب . الزامی که هنگام قتل حیوانی به طور غیر مستقیم ( بسب ) متوجه زایر بیت الله شود . یا ضمان به مباشرت . ضمانی که متوجه زایر بیت الله هنگام مباشرت بکشتن حیوانی شود . یا ضمان بید . ضمانی که از قبض حیوانی شکار و خوردن آن هنگام حج ممنوع است متوجه زایر شود . یا ضمان جریره . قراردادی که موجب آن شخصی در مقابل شخص دیگر متعهد میشود که تو را کمک کند و خسارات ناشی از جرم او را به عهده گیرد و در عوض وارث او باشد . یا ضمان درک . التزام تلخیص مبیع است به هنگام استحقاق یا رد بها بمشتری .
ابن بشیر انصاری . وی بامر یزید بن معاویه با سی سوار امام علی ابن الخسین علیه السلام و اسرای اهل البیت را همراه خود از شام به مدینه برد .

معنی ضمان در فرهنگ معین

ضمان
(ضَ) [ ع . ] ۱ - (مص م .) پذیرفتن ، بر عهده گرفتن وام دیگری را. ۲ - (اِمص .) ضمانت . ۳ - ملتزم شدن به این که هرگاه کسی به عهد خود وفا نکرد از عهدة خسارت برآید.

معنی ضمان در فرهنگ فارسی عمید

ضمان
۱. قبول کردن، پذیرفتن.
۲. (فقه، حقوق) برعهده گرفتن وام دیگری.
۳. (فقه، حقوق) التزام اینکه هرگاه چیزی از میان رفت مثل یا قیمت آن را بدهند.
۴. [قدیمی] حمایت.
۵. (اسم، صفت) [قدیمی] ضامن.

ضمان در دانشنامه اسلامی

ضمان
ضمان در لغت به معنی بعهده گرفتن و در اصطلاح فقها بعهده گرفتن شخصی که خود مدیون نیست مالی را از جانب کسی بدیگری. ضامن باید عاقل، بالغ، رشید و آزاد باشد یا اگر بنده بود باذن مولی ضمانت کند. شرط نیست که وی طلب­کار و بدهکار را به نام و نشان بشناسد بلکه کافی است که آن­دو را از یکدیگر تمییز دهد و بایستی عقد ضمانت به ایجاب از طرف ضامن و قبول از سوی طلبکار انجام شود و باید ضامن از نظر مالی متمکن باشد یا اینکه طلب­کار او را در عین فقر قبول داشته باشد. امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود:«چیزی را که از عهده اداء آن برنیایی ضمانت مکن.»
ضمان قهری در چند مورد تحقق می ‏یابد:
۱- آنجا که یکی از عقود شرعیه، چون بیع و اجاره و مانند آن بطور فاسد انجام گیرد، که به مقتضای قاعده فقهیه: « ما یضمن بصحیحه یضمن بفاسده و ما لایضمن بصحیحه لایضمن بفاسده » در صورتی که صحیح یک معامله ضمان آور باشد مانند بیع که هر یک از بایع و مشتری بایستی از عهده یکدیگر برآیند، فاسدش نیز ضمان دارد، نهایت در بیع صحیح ثمن مسمّی به عهده مشتری است و در بیع فاسد ثمن المثل. و اگر چنان­چه صحیح آن معامله ضمان آور نباشد مانند هبه، فاسدش نیز ضمان ندارد.
۲ - در مورد غصب، اگر چنان­چه کسی عدواناً بر مال دیگری دست نهاد و آن را به تصرف خویش درآورد، در صورت تلف یا عدم امکان برگردانیدن آن به صاحبش، ضامن مثل آن اگر مثلی باشد و ضامن بالاترین قیمت آن از تاریخ غصب تا تاریخ تلف با عدم امکان رد و به قولی قیمت یوم التلف می ‏باشد اگر قیمی باشد، چنان­که ضامن اجرت عین مغصوبه نیز می‏باشد، خواه از آن بهره‏برداری کرده باشد یا نکرده باشد. همه این­ها بمقتضای: «علی الید ما اخذت حتی تؤدّی» است.
۳ - اگر کسی عمدا یا سهوا و غفلة و حتی در حالت خواب، زیانی مالی یا جانی یا عضوی به کسی وارد کند، بمقتضای «من اتلف مال غیره فهو له ضامن » و ادلّه دیه، بر او است که از عهده تاوان آن برآید، با این تفاوت که در صورت عمد گناه کرده و در مورد قتل و نقص عضو ابتدا مدیون قصاص است و در صورت غیر عمد گناه نکرده و در مورد قتل و نقص عضو دیه و در مورد مال مثل یا قیمت تالف را باید بپردازد بشرط اینکه آن زیان و تلف عرفا مستند به وی باشد هر چند در خواب یا در دوران کودکی آن کار انجام گرفته باشد که کودک پس از بلوغ باید از ...


ضمان در دانشنامه ویکی پدیا

ضمان
ضَمان یا عقد ضمان در فقه و حقوق ایران به معنای بر عهده گرفتن مالی است که بر ذمه دیگری است. به تعبیر دیگر ضمان، التزام به پرداخت دین ثابت دیگری از طرف شخص غیر مدیون به آن شخص است.متعهد را ضامن، مال را مضمون له، و مدیون اصلی را مضمون عنه می گویند. در فقه امامیه ضمان را نقل ذمه ای به ذمه دیگر تعریف کرده اند، قانون مدنی ایران نیز به پیروی از نظریه امامیه نقل ذمه را پذیرفته و در ماده ۶۹۸ به این امر تاکید کرده است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ضمان در دانشنامه آزاد پارسی

ضَمان
عقدی است به منظور تعهد پرداخت مال، منفعت یا انجام عملی که به عهدۀ کسی است. مثلاً کسی مبلغی معیّن را به دیگری بدهکار است و شخص سوم، پرداخت آن را تضمین می کند. به ضمانت کننده، ضامن، به کسی که از او ضمانت می شود مضمونٌ عنه و به کسی که به نفع او ضمانت صورت می پذیرد مضمونٌ له می گویند. در صحت عقد ضمان، شرط است که مضمون له، ضمانت را بپذیرد و پس از آن، عقد ضمان لازم خواهد بود و هیچ کدام از ضامن و مضمون له نمی توانند آن را به هم زنند مگر آن که مضمون له ادعا کند به هنگام ضمانت، نمی دانسته که ضامن توان پرداخت نداشته است. به مجرد تحقق عقد ضمان، مال یا منفعت مورد ضمانت، از ذمۀ مضمون عنه بری و به ذمۀ ضامن منتقل می شود و ضامن چنانچه به درخواست مضمون عنه ضمانت کرده باشد، می تواند پس از پرداخت مال، به مضمون عنه مراجعه کند. به عقیده بسیاری از فقیهان عقد ضمان باید مُنَجَّز باشد و ضامن نمی تواند به طور مطلق ضمانت کند.

ارتباط محتوایی با ضمان

ضمان در جدول کلمات

ضمان و کفالت
عهده

ضمان را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

امین جلیلوند
مسئولیت جبران خسارت
علی رضا ثابت پور
ضمان در حقوق مدنی به معنای ( پذیرفتن )
( ضامن شدن ) ( ضمانت کردن دیگری )
حمید سیف زاده
ضمان : مسئولیت

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• انواع ضمان   • ضم ذمه به ذمه   • ضمان دهخدا   • مضمون له   • عقد ضمان در فقه   • ضمان قهری   • موجب ضمان است یعنی چه   • اوصاف عقد ضمان   • معنی ضمان   • مفهوم ضمان   • تعریف ضمان   • معرفی ضمان   • ضمان چیست   • ضمان یعنی چی   • ضمان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی ضمان
کلمه : ضمان
اشتباه تایپی : qlhk
آوا : zamAn
نقش : اسم
عکس ضمان : در گوگل

آیا معنی ضمان مناسب بود ؟           ( امتیاز : 98% )