زامبیا یا زَمبیا ( به انگلیسی: Zambia ) با نام رسمی جمهوری زامبیا ( به انگلیسی: Republic of Zambia ) کشوری محصور در خشکی در جنوب آفریقا است. این کشور از شمال با جمهوری دموکراتیک کنگو، از شرق با تانزانیا و مالاوی، از جنوب با موزامبیک، زیمبابوه، باتسوانا و نامبیا و از غرب با آنگولا همسایه است. پایتخت این کشور شهر لوساکا و زبان رسمی آن انگلیسی است.
مساحت زامبیا ۷۵۲٬۶۱۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۸٬۳۸۴٬۰۰۰ نفر است. [ ۹] جمعیت این کشور بیشتر در لوساکا و حومه و در استان «کمربند مس» در شمال غرب متمرکز است.
ساکنان منطقه زامبیا در آغاز مردم خویسان بودند اما در جریان کوچ اقوام بانتو در سده سیزدهم این منطقه نیز بانتو نشین شد. پس از بازدید کاشفان اروپایی از این منطقه در سده هیجده، زامبیا در اواخر قرن نوزده مستعمره بریتانیا شد و فرمانروایان آن از سوی لندن گمارده می شدند.
زامبیا در تاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ اعلام استقلال کرد. در سال ۲۰۱۰ بانک جهانی، زامبیا را یکی از کشورهایی اعلام کرد که سریع ترین اصلاحات اقتصادی را اجرا می کنند. مقر بازار مشترک شرق و جنوب آفریقا ( COMESA ) در لوساکا قرار دارد.
با بررسی های باستان شناسی که از انسان های اولیه و بقایای آن ها صورت گرفته است مشخص شده که زندگی انسانها در این منطقه به حدود ۲ میلیون سال پیش بازمی گردد.
در سال ۱۸۸۹ و در زمان حکمرانی سسیل رودز[ ۱۰] و پادشاهی لوانیکا، [ ۱۱] سیسیل رودز موفق شد امتیاز بهره برداری از معادن را از پادشاه بگیرد، همچنین پادشاه با فرستادن مهاجرین جدید به منطقه نیز موافقت کرد. در آن زمان این منطقه زیر نظر کمپانی آفریقای جنوبی بریتانیا[ ۱۲] بود. از سال ۱۹۲۴ منطقهٔ زامبیای کنونی به عنوان مستعمرهٔ بریتانیا شناخته شد. از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ میلادی فدراسیون رودزیای شمالی که اکنون «زامبیا» نامیده می شود، رودزیای جنوبی که اکنون «زیمبابوه» خوانده می شود و نیاسالند[ ۱۳] که اکنون «مالاوی» نام دارد، تحت عنوان «فدراسیون رودزیا و نیاسالند» تشکیل شد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ رودزیای شمالی رسماً از این فدراسیون جدا و با نام «زامبیا» از بریتانیا اعلام استقلال کرد.
حکومت زامبیا از نوع جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است. رئیس جمهور و رئیس دولت زامبیا در دوره های ۵ ساله فرمان می رانند.
کنت کائوندا[ ۱۴] نخستین رئیس جمهور زامبیا پس از استقلال بود. در سال ۱۹۷۲، کائوندا فعالیت همگی احزاب مخالف دولت را ممنوع اعلام کرد. بازار جهانی مس در سال ۱۹۷۵ فرو ریخت، به این دلیل که اقتصاد زامبیا متکی به مس می باشد و سومین صادرکننده مس در دنیا می باشد ضربهٔ اقتصادی زیادی به این کشور وارد کرد و باعث بالا آوردن بدهی های سنگین دولت از جمله به آمریکا و شوروی شد، همچنین تورم شدید نیز بر اقتصاد زامبیا حکمفرما شد. از آن پس شورش ها در زامبیا آغاز شد که در جریان آن چندین هزار تن کشته شدند. با افزایش فشارهای داخلی، کائوندا در ماه نوامبر ۱۹۹۱ از کشور فرار کرد.![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/0/0AD7ADC57C7E878B.webp)
![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/D/D0597E2E3AD5F510.webp)
![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/E/EFD279F91D21065E.webp)
![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/A/AA944952F84A4B35.webp)
![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/8/84D7E13A474ED586.webp)
![عکس زامبیا](//img.abadis.ir/wikis/B/BE44956FED271852.webp)
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفمساحت زامبیا ۷۵۲٬۶۱۸ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۸٬۳۸۴٬۰۰۰ نفر است. [ ۹] جمعیت این کشور بیشتر در لوساکا و حومه و در استان «کمربند مس» در شمال غرب متمرکز است.
ساکنان منطقه زامبیا در آغاز مردم خویسان بودند اما در جریان کوچ اقوام بانتو در سده سیزدهم این منطقه نیز بانتو نشین شد. پس از بازدید کاشفان اروپایی از این منطقه در سده هیجده، زامبیا در اواخر قرن نوزده مستعمره بریتانیا شد و فرمانروایان آن از سوی لندن گمارده می شدند.
زامبیا در تاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ اعلام استقلال کرد. در سال ۲۰۱۰ بانک جهانی، زامبیا را یکی از کشورهایی اعلام کرد که سریع ترین اصلاحات اقتصادی را اجرا می کنند. مقر بازار مشترک شرق و جنوب آفریقا ( COMESA ) در لوساکا قرار دارد.
با بررسی های باستان شناسی که از انسان های اولیه و بقایای آن ها صورت گرفته است مشخص شده که زندگی انسانها در این منطقه به حدود ۲ میلیون سال پیش بازمی گردد.
در سال ۱۸۸۹ و در زمان حکمرانی سسیل رودز[ ۱۰] و پادشاهی لوانیکا، [ ۱۱] سیسیل رودز موفق شد امتیاز بهره برداری از معادن را از پادشاه بگیرد، همچنین پادشاه با فرستادن مهاجرین جدید به منطقه نیز موافقت کرد. در آن زمان این منطقه زیر نظر کمپانی آفریقای جنوبی بریتانیا[ ۱۲] بود. از سال ۱۹۲۴ منطقهٔ زامبیای کنونی به عنوان مستعمرهٔ بریتانیا شناخته شد. از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۴ میلادی فدراسیون رودزیای شمالی که اکنون «زامبیا» نامیده می شود، رودزیای جنوبی که اکنون «زیمبابوه» خوانده می شود و نیاسالند[ ۱۳] که اکنون «مالاوی» نام دارد، تحت عنوان «فدراسیون رودزیا و نیاسالند» تشکیل شد. در ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ رودزیای شمالی رسماً از این فدراسیون جدا و با نام «زامبیا» از بریتانیا اعلام استقلال کرد.
حکومت زامبیا از نوع جمهوری چندحزبی با یک مجلس قانونگذاری است. رئیس جمهور و رئیس دولت زامبیا در دوره های ۵ ساله فرمان می رانند.
کنت کائوندا[ ۱۴] نخستین رئیس جمهور زامبیا پس از استقلال بود. در سال ۱۹۷۲، کائوندا فعالیت همگی احزاب مخالف دولت را ممنوع اعلام کرد. بازار جهانی مس در سال ۱۹۷۵ فرو ریخت، به این دلیل که اقتصاد زامبیا متکی به مس می باشد و سومین صادرکننده مس در دنیا می باشد ضربهٔ اقتصادی زیادی به این کشور وارد کرد و باعث بالا آوردن بدهی های سنگین دولت از جمله به آمریکا و شوروی شد، همچنین تورم شدید نیز بر اقتصاد زامبیا حکمفرما شد. از آن پس شورش ها در زامبیا آغاز شد که در جریان آن چندین هزار تن کشته شدند. با افزایش فشارهای داخلی، کائوندا در ماه نوامبر ۱۹۹۱ از کشور فرار کرد.
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/0/0AD7ADC57C7E878B.webp)
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/D/D0597E2E3AD5F510.webp)
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/E/EFD279F91D21065E.webp)
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/A/AA944952F84A4B35.webp)
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/8/84D7E13A474ED586.webp)
![عکس زامبیا](http://img.abadis.ir/wikis/B/BE44956FED271852.webp)
wiki: زامبیا