برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
98 1377 100 1

حوزه علمیه اصفهان

حوزه علمیه اصفهان در دانشنامه اسلامی

حوزه علمیه اصفهان
برخی آغاز فعالیت های علمی شیعیان در اصفهان را اواخر قرن چهارم می دانند که علاء الدین کاکویه مدرسه ای با نام مدرسه علائی برای ابن سینا تأسیس کرد، اما شکل گیری رسمی حوزه علمیه در این شهر پس از رسمی شدن مذهب تشیع در دوره صفویه در ایران و به ویژه انتقال پایتخت به آن جا بوده است.
فتح اصفهان در سال ۲۳ هجری در زمان خلافت عمر روی داد و فرمان روایان آن تا سی صد سال از طرف خلفا معین می شدند.لذا این شهر در زمان آل بویه و سلجوقیان پایتخت بود و در عهد سلجوقیان به سرعت ترقی کرد و جزء مهم ترین شهرهای کشور گردید.«ابن حوقل» ضمن توصیف اصفهان در نیمه دوم قرن چهارم هجری و اشاره به منسوجات ابریشمی و پنبه ای، زعفران و میوه های گوناگون آن که به سایر نقاط صادر می شد، می گوید: از عراق تا خراسان شهری تجاری بزرگ تر از اصفهان، جز ری وجود نداشته است. این موقعیت هم چنان رو به رشد بود تا آن که یورش تیمور سبب خرابی و سقوط تعدادی از شهر و آبادی های ایران شد.وی در اصفهان دستور داد که مناره هایی از سر هفتاد هزار نفر مقتول برپا دارند. در سال ۱۰۰۰ ق، پایتخت صفویه از قزوین به اصفهان منتقل شد و اصفهان بار دیگر از آبادترین شهرهای ایران گردید و علاوه بر مرکز سیاسی – اجتماعی، مرکز فرهنگی – علمی نیز به شمار آمد و حوزه ای بزرگ با دانشمندانی والا مقام به جهان شیعه ارزانی داشت.حوزه اصفهان پس از تأسیس حوزه علمیه قم تحت الشعاع واقع و از مرکزیت سابق آن کاسته گردید.
تاریخچه تأسیس
در دوره صفویه، با توجه به فشارهای شدیدی که بر شیعیان در قلمرو عثمانی وارد شده بود، برخی از عالمان شیعی جبل عامل با اغتنام فرصت از این گشایش سیاسی در ایران و به انگیزه ترویج مذهب شیعه به این کشور مهاجرت کردند (در این باره به این منبع رجوع کیند ).از این سو نیز شاه طهماسب صفوی (حک: ۹۳۰ـ۹۸۴) مهم ترین نقش را در استقبال از این علمای مهاجر داشت.برخی از این علما در شکل گیری حوزه علمی اصفهان ایفای نقش کردند، از جمله علی بن هلال منشار کرکی عاملی (متوفی ۹۸۴) فقیه امامی که نزد علی بن عبدالعالی کرکی تحصیل کرده بود و در این دوران به ایران آمد و از طرف شاه طهماسب اول (حک: ۹۳۰ـ۹۸۴)، به منصب شیخ الاسلامی اصفهان رسید. حسین بن عبدالصمد حارثی (متوفی ۹۸۴)، از شاگردان و دوستان شهید ثانی و پدر ...

حوزه علمیه اصفهان در دانشنامه ویکی پدیا

حوزه علمیه اصفهان
حوزه علمیه اصفهان یکی از بزرگترین حوزه های علمیه در ایران است.
حوزهٔ علمیه (شیعه)
حوزهٔ علمیهٔ قم
حوزهٔ علمیهٔ نجف
خاندان خوانساری
حوزهٔ علمیهٔ خراسان
حوزهٔ علمیهٔ تهران
حوزه علمیه کازرون
حوزه علمیه میبد
مدرسه فضل بن شاذان
مدرسه صدر بازار
هم اکنون بیش از ۸۰ مدرسه در استان اصفهان تحت نظارت مرکز مدیریت حوزه علمیه اصفهان است.
حوزه علمیه اصفهان از ابتدا تا کنون چهار دوره را پشت سر گذاشته است. دوره اول در زمان آل بویه است که بزرگانی چون ابن سینا و ابوریحان بیرونی در این حوزه به تدریس می پرداخته اند. دوره دوم در عصر سلجوقیان است که در آن مدارس این حوزه علمیه گسترش فراوانی یافت. دوره سوم در عصر صفویان است که با توجه به انتقال پایتخت به اصفهان و نیز توجه خاص شاهان صفوی، این حوزه علمیه به اوج رونق خود رسید. دوره چهارم نیز از پایان عصر صفوی تا عصر حاضر است.


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

ارتباط محتوایی با حوزه علمیه اصفهان

حوزه علمیه اصفهان را به اشتراک بگذارید

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• معنی حوزه علمیه اصفهان   • مفهوم حوزه علمیه اصفهان   • تعریف حوزه علمیه اصفهان   • معرفی حوزه علمیه اصفهان   • حوزه علمیه اصفهان چیست   • حوزه علمیه اصفهان یعنی چی   • حوزه علمیه اصفهان یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی حوزه علمیه اصفهان
کلمه : حوزه علمیه اصفهان
اشتباه تایپی : p,ci ugldi hwtihk
عکس حوزه علمیه اصفهان : در گوگل

آیا معنی حوزه علمیه اصفهان مناسب بود ؟           ( امتیاز : 98% )