برای انتخاب دیکشنری یا لغتنامه، اینجا را کلیک کنید.
97 1654 100 1
شبکه مترجمین ایران

اگزیستانسیالیسم

/'egzistAnsiyAlism/

برابر پارسی: خودگوهرگری

معنی اگزیستانسیالیسم در لغت نامه دهخدا

اگزیستانسیالیسم. [ اِ ] (فرانسوی ، اِ) به معنی اصالت وجود، مکتبی است فلسفی که از جنگ جهانی اول در آلمان رواج یافت و سپس به فرانسه و ایتالیا و دیگر نقاط جهان رسید و در محافل ادبی و مطبوعات نیز تأثیر کرد. بطور کلی می توان آنرا اعتراضی دانست علیه کوششهایی که افراد بشر ناگزیر در چنگ آنها گرفتارند. نویسندگان اگزیستانسیالیست به بررسی وجود می پردازند، زیرا وجود به نظر ایشان پیشرو ماهیت است. گویند آدمی در میان امور پوچ و بیهوده بسر می برد و به هیچ دل بسته است ،آرامش و هدفی ندارد و تلاش پیوسته اش برای هیچ است. بدون بستگی به جایی با خود و محیطش می تواند خویشتن خویش را بسازد. سارتر نویسنده و فیلسوف معاصر از پیشروان و مبلغان این مکتب است. (از فرهنگ فارسی معین ).

معنی اگزیستانسیالیسم به فارسی

اگزیستانسیالیسم
به معنی اصالت وجود . مکتبی است فلسفی که از جنگ جهانی اول در آلمان رواج یافت .

معنی اگزیستانسیالیسم در فرهنگ معین

اگزیستانسیالیسم
( ~. ) [ فر - انگ . ] (اِ.) اصالت وجود، تقدم وجود، نام مکتبی فلسفی که هستی انسان را مرکز و غایت همة مسائل می داند. و عقیده دارد که چون هر انسانی وجود خاص خود را دارد با مفاهیم فلسفی و مابعدالطبیعه قابل تفسیر و توضیح نیست .

معنی اگزیستانسیالیسم در فرهنگ فارسی عمید

اگزیستانسیالیسم
مکتبی که معتقد است وجود مادی انسان مقدم بر ماهیت یا جوهر روح او است و انسان می تواند به میل خود سرنوشتش را تعیین کند، اصالت وجود.

اگزیستانسیالیسم در دانشنامه اسلامی

اگزیستانسیالیسم
به طور کلی هر مکتب فلسفی، یا مشرب فکری در تمدنی که آن فلسفه و مشرب را به وجود آورده است، ریشه های عمیق فلسفی و تاریخی دارد. برای درک علل واقعی پیدایش مکتب اگزیستانسیالیسم، باید به تاریخ فلسفه و دین در اروپا بازگشت. آنان می گویند هیچ هدف و ارزش و وظیفه ای که به انسان جهت دهد و مسیری را تحمیل کند، وجود ندارد و انسان خود باید دست به خلق ارزش و معنا بزند و هر عملی که در ذهن خود ارزش می داند به عنوان وظیفه برگزیند به همین خاطر مسئول کارهای خود نیز هست.
فعل existo و existee در زبان لاتینی به معنای خروج از ظاهر شدن و بر آمدن است. این اصطلاح با بودن و هستی نیز متعارف است ولی در اصطلاح فلسفه های اگزیستانس این اصطلاح به موجودات آگاه از واقعیت خاص گفته می شود؛ به عبارت دیگر، اگزیستانس به نحوه خاص هستی انسان اطلاق می شود و اگر گاهی از اگزیستانسیالیسم به اصالت وجود تعبیر می شود ربطی با نظریه اصالت وجود ملاصدرا که در باب مطلق وجود است ندارد. در این فلسفه ها باید به ریشه لفظ Existence که مشتق از Existee لاتینی است توجه داشت این لفظ مرکب از دو جزء: ex (از بیرون) و sistee (قیام ایستادن) و معنای آن در لاتین ظهور و بروز و تجلی است و از اینجا مناسبت اصطلاح «قیام یا تقرر ظهوری» برای این اصطلاح معلوم می گردد. در اگزیستانسیالیسم که گفته می شود قیام ظهوری و یا گاهی وجود تعالی یافته، مراد وجودی است که مرتب می خواهد گذر داشته باشد و شئ جدیدی شود که این وجود تنها بر وجود انسانی منطبق می شود؛ پس در فلسفه های اگزیستانس، وجود داشتن به معنای تعالی دائمی یعنی گذر از وضع موجود می باشد؛ از این رو وجود داشتن مستلزم صیرورت می باشد. وقتی در فلسفه اگزیستانسیالیسم، وجود به معنای تعالی دائمی و گذر از وضع موجود گرفته می شود و آن را با صیرورت مترادف می دانند با معنای لغوی آن نیز پیوند دارد؛ چون گفتیم که معنای لغوی آن ظاهر شدن و برآمدن است؛ پس اگزیستانس موجودی است که مرتباً نو می شود و به صورت دیگری ظاهر می گردد؛ به همین خاطر اگزیستانسیالیست ها مخصوصاً سارتر می گوید وجود انسان بر ماهیتش مقدم است؛ زیرا بین وجود داشتن و انتخاب کردن برای انسان فرقی نیست؛ یعنی وجودش وجود انتخابگر است، Existance یعنی نحوه خاص وجودی انسان که یک موجود آزاد گزینش گر و آگاه ...

اگزیستانسیالیسم در دانشنامه ویکی پدیا

اگزیستانسیالیسم
اگزیستانسیالیسم یا هستی گرایی یا باور به اصالت وجود (به انگلیسی: Existentialism) اصطلاحیست که به کارهای فیلسوفان مشخصی از اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم اعمال می شود که با وجود تفاوت های مکتبی عمیق در این باور مشترکند که اندیشیدن فلسفی با موضوع انسان آغاز می شود نه صرفاً اندیشیدن موضوعی. در هستی گرایی نقطه آغاز فرد به وسیلهٔ آنچه «نگرش به هستی» یا احساس عدم تعلق و گمگشتگی در مواجهه با دنیای به ظاهر بی معنی و پوچ خوانده می شود مشخص می شود.
تعالیم بودا
اعترافاتِ سنت آگوستین
عرفان برترِ ملاصدرا
هملتِ ویلیام شکسپیر
طبق باور اگزیستانسیالیست ها زندگی بی معناست مگر اینکه خود شخص به آن معنا دهد؛ این بدین معناست که ما خود را در زندگی می یابیم، آنگاه تصمیم می گیریم که به آن معنا یا ماهیت دهیم همان طور که سارتر گفت ما محکومیم به آزادی یعنی انتخابی نداریم جز اینکه انتخاب کنیم؛ و بار مسئولیت انتخابمان را به دوش کشیم بعضی مواقع اگزیستانسیالیسم با پوچ گرایی اشتباه گرفته می شود در حالی که با آن متفاوت است، پوچ گرایان عقیده دارند که زندگی هیچ هدف و معنایی ندارد در حالی که اگزیستانسیالیست ها بر این باورند که انسان باید خود معنا و هدف زندگی اش را بسازد.
اگزیستانسیالیسم از واژهٔ اگزیستانس (به انگلیسی: Existence) به معنای وجود بر گرفته می شود. سورن کی یرکگور را نخستین اگزیستانسیالیست می نامند، میان «اگزیستانسیالیسم بی خدایی» و «اگزیستانسیالیسم مسیحی» تفاوت هست. از میان شناخته شده ترین اگزیستانسیالیست های مسیحی می توان از سورن کی یرکگور، گابریل مارسل، و کارل یاسپرس نام برد.
پس از جنگ جهانی دوم جریان تازه ای به راه افتاد که می توان آن را اگزیستانسیالیسم ادبی نام نهاد. از نمایندگان این جریان تازه می توان سیمون دوبووآر، ژان پل سارتر، آلبر کامو و بوریس ویان را نام برد.
عکس اگزیستانسیالیسم
اگزیستانسیالیسم بی خدا یا اگزیستانسیالیسم خداناباورانه، نوعی اگزیستانسیالیسم است که قوی ...


چنانچه، معنی واژه بالا (برگرفته از دانشنامه ویکی پدیا)، نادرست یا مخالف قوانین جمهوری اسلامی ایران است، خواهشمند است گزارش دهید تا بررسی و حذف گردد => [گزارش]

اگزیستانسیالیسم در دانشنامه آزاد پارسی

اِگْزیسْتانْسیالیسم (existentialism)
از مکاتبِ مهم فلسفه در قرن ۲۰، با رویکرد به مسائل وجودشناختی. اگزیستانسیالیسم نامی است آشنا برای رویکردی فلسفی که قبل از همه با نام ژان پل سارتر متفکر قرن ۲۰ فرانسه عجین شده است، اما پیشینه اش به فیلسوف دانمارکی سورن کی یر کگور در قرن ۱۹ بازمی گردد. این اصطلاح را خود سارتر ساخت، گرچه اصطلاح فلسفۀ اگزیستانس را یاسپرس، که به همین سنت تعلق داشت، قبلاً به کار برده بود. اگزیستانسیالیست ها در بسیاری مسائل بنیادی فلسفی با یکدیگر اختلافاتی گسترده دارند، اما دغدغۀ مشترک همۀ آن ها آزادی و اختیار انسان و مسئولیت شخصی است؛ آن ها بر اهمیت نیاز انسان به انتخاب تأکید کرده اند. متفکران دیگری که به شکل گیری دیدگاه اگزیستانسیالیستی کمک کرده اند، عبارت اند از نیچه، هایدگر، کامو، و مرلو پونتی. کی یرکگور نمایندۀ اصلی اگزیستانسیالیسم دینی است، یعنی رویکردی بسیار شخصی به دین که بر ایمان و تعهد پامی فشارد و در جهت تقلیل الهیات و جایگاه عقل در دین تلاش می کند. کی یرکگور به متألهین زمانه اش به سبب آن که می کوشیدند مسیحیت را یک سره عقلانی جلوه دهند، تاخت و به جای آن اهمیت ایمان را در نا عقلانی بودن و حتی فهم ناپذیری آن دانست. مسئلۀ مهم، به عقیدۀ او، این پرسش عینی نیست که آیا خدا واقعاً وجود دارد، بلکه مهم حقیقت ذهنی تعهد خود شخص در مقابل این عدم یقین عینی است. هرچند آثار کی یرکگور الهام بخش مکتب پرنفوذ اگزیستانسیالیست های دینی قرن ۲۰ (ازجمله پل تیلیش، مارتین بوبر، کارل بارت، و گابریل مارسل) بود، رویکرد اگزیستانسیالیستی اغلب با متفکران بی خدا گره خورده است. حملۀ نیچه به مسیحیت و اخلاق مسیحی از آن روست که این ها را عصای دست ضعیفان و ابزارهایی برای ناتوانان و میان حالان در مقابل نیرومندان و خودبسندگان می داند، و معتقد است این ها فرآورده های انسان های گله وار و میراث اخلاق بردگانی است که ایمنی را بر والایی و افتخار شخصی ترجیح می دهند. کی یرکگور و نیچه به رغم تضادشان (هیچ یک از آن ها آثار دیگری را نخوانده بود)، در حمله به مسیحیت زمانۀ خویش به عنوان بیان غریزۀ تودۀ گله وار و ضعف شخصی مشترک بودند. هرچند کی یرکگور خواستار تولد دوبارۀ ایمان مسیحی بود و نیچه خواهان برانداختن آن، اما این ضدیت آن ها در قیاس با پافشاری مشترک شان بر اهمیت شور فردی ع ...

نقل قول های اگزیستانسیالیسم

اگزیستانسیالیسم یا هستی گرایی یا خودگوهرگری (به انگلیسی: Existentialism) اصطلاحیست که به کارهای فیلسوفان مشخصی از اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم اعمال می شود که با وجود تفاوت های مکتبی عمیق در این باور مشترک اند که اندیشیدن فلسفی با موضوع انسان آغاز می شود نه صرفاً اندیشیدن موضوعی.
• «اصل اول اگزیستانسیال: «بشر هیچ نیست مگرآنچه از خود می سازد». آدمی با انتخاب خود، راه تمام آدمیان را تعیین می کند. به این معنا که هرکاری که ما انجام می دهیم، حتی شخصی ترین کارها مانند ازدواج، در واقع تأیید درستی آن کارهاست، پس با انجام آن، همهٔ عالم بشری را به انجام آن ترغیب می کنیم.»
• «بشر تا دست به عملی نزده. نمی توان صفتی به او نسبت داد بنابراین نه خوب است و نه بد. هیچ است. ظرفی است تهی که باید در جریان زندگی. بسته به بد و نیک کردار از شرنگ یا شهد پر شود. بشر هیچ نیست مگر آنچه از خود می سازد .»

اگزیستانسیالیسم را به اشتراک بگذارید

پیشنهاد کاربران

سعید
(تقدیر) در اگزیستانسیالیسم جایی ندارد
آسمات
در این مکتب زندگی را باید هدف دار کرد در غیر این صورت پوچ است. در نگاه کلی انسان موجودی است که توانایی بهترین و بدترین نوع زندگی را دارد فقط باید نوع را انتخاب کند.
سارو مرادی
اگزیستانسیالیسم (معنای ساده):
زندگی معنایی نداره
باید به زور بهش معنا بدی

معنی یا پیشنهاد شما



نام نویسی   |   ورود

پارچه گرامی

تازه ترین پیشنهادها

عبارات و کلمات کلیدی مرتبط

• اگزیستانسیالیسم به زبان ساده   • اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر pdf   • دانلود کتاب اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر   • اگزیستانسیالیسم سارتر   • اگزیستانسیالیسم الحادی   • اگزیستانسیالیسم pdf   • اگزیستانسیالیسم ادبی   • معنی اگزیستانسیالیسم   • مفهوم اگزیستانسیالیسم   • تعریف اگزیستانسیالیسم   • معرفی اگزیستانسیالیسم   • اگزیستانسیالیسم چیست   • اگزیستانسیالیسم یعنی چی   • اگزیستانسیالیسم یعنی چه  

توضیحات دیگر

معنی اگزیستانسیالیسم

کلمه : اگزیستانسیالیسم
اشتباه تایپی : h'cdsjhksdhgdsl
آوا : 'egzistAnsiyAlism
نقش : اسم
عکس اگزیستانسیالیسم : در گوگل

آیا معنی اگزیستانسیالیسم مناسب بود ؟           ( امتیاز : 97% )